ภาวะผู้นำดิจิทัลของครูในโรงเรียนวัดนาวง จังหวัดปทุมธานี

Main Article Content

YANTING JIANG
ชัชชญา พีระธรณิศร์

บทคัดย่อ

การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับภาวะผู้นำดิจิทัลของครูในโรงเรียนวัดนาวง จังหวัดปทุมธานี 2) เปรียบเทียบภาวะผู้นำดิจิทัลของครูในโรงเรียนวัดนาวง จังหวัดปทุมธานี จำแนกตามเพศ อายุ ตำแหน่งในปัจจุบัน วุฒิการศึกษาและประสบการณ์ในการทำงาน โดยใช้ระเบียบวิธีการวิจัยเชิงปริมาณ (Quantitative Research) กลุ่มตัวอย่างคือ ครูในโรงเรียนวัดนาวง จังหวัดปทุมธานี จำนวน 66 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือแบบสอบถามแบบมาตราส่วนประเมินค่า 5 ระดับ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที (T-test) และการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว (One-Way ANOVA) ผลการวิจัยพบว่า 1) ภาวะผู้นำดิจิทัลของครูในโรงเรียนวัดนาวง จังหวัดปทุมธานี ทั้ง 6 ด้าน โดยภาพรวมและรายด้านอยู่ในระดับมาก 2) การเปรียบเทียบภาวะผู้นำดิจิทัลของครูทั้ง 6 ด้าน อยู่ในระหว่างเพศ ตำแหน่งในปัจจุบันและวุฒิการศึกษาไม่แตกต่างกัน การเปรียบเทียบภาวะผู้นำดิจิทัลของครู จำแนกตามอายุและประสบการณ์ในการทำงาน โดยภาพรวมและรายด้าน ได้แก่ ด้านการรู้ดิจิทัล ด้านการสื่อสารดิจิทัล ด้านการบูรณาการและประยุกต์ใช้ดิจิทัลในการจัดการเรียนการสอน และด้านความคิดสร้างสรรค์การใช้เทคโนโลยีดิจิทัล มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05

Article Details

ประเภทบทความ
Research Articles

เอกสารอ้างอิง

กิตติวินท์ จันทสี. (2566). การศึกษาภาวะผู้นำในยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาหนองบัวลำภู เขต 1. Journal of Integration Social Sciences and Development, 3(2), 23-32.

จิรัตน์ อยู่ยืน. (2565). รูปแบบการบริหารการเปลี่ยนแปลงการจัดการเรียนรู้ในยุคดิจิทัลของโรงเรียนวัดนาวง สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปทุมธานี เขต 1. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 9(7), 165-176.

ณัฏฐณิชา พรปทุมชัยกิจ, อุดมพันธุ์ พิชญ์ประเสริฐ, และพงษ์ศักดิ์ ทองพันชั่ง. (2564). ภาวะผู้นำยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา ศรีสะเกษ ยโสธร. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ, 15(2), 50-64.

ทินกร เผ่ากันทะ, และกัลยารัตน์ เมธีวีรวงศ์. (2565). แนวทางการบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล. วารสารสมาคมพัฒนาวิชาชีพการบริหารการศึกษาแห่งประเทศไทย, 4(2), 37-45.

พิชญ์พิมล สุนทะวงศ์. (2565). แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำเชิงดิจิทัลของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษามหาสารคาม (Master’s thesis). มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

มัตติกา ผาลี. (2566). รูปแบบการพัฒนาภาวะผู้นำครูยุคดิจิทัลในการจัดการเรียนรู้ของโรงเรียนประถมศึกษา ในเขตพื้นที่รับผิดชอบสำนักงานศึกษาธิการภาค 11 (Doctoral dissertation). สกลนคร: มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.

โรงเรียนวัดนาวง. (2566). รายงานการประเมินตนเองของสถานศึกษาประจำปีการศึกษา 2566. สืบค้นจาก http://www.watnawong.ac.th/news_1270_1

วัชราภรณ์ แสงทิตย์. (2565). การพัฒนาโปรแกรมเสริมสร้างภาวะผู้นำดิจิทัลของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครราชสีมา (Master’s thesis). มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2565). แผนพัฒนาการศึกษาขั้นพื้นฐาน (พ.ศ. 2566-2570). กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ.

Scull, J., Phillips, M., Sharma, U., & Garnier, K. (2020). Innovations in teacher education at the time of COVID19: An Australian perspective. Journal of Education for Teaching, 46(4), 497-506. Retrieved from https://doi.org/10.1080/02607476.2020.1802701

Zhu. (2016). Five Key Elements in Digital Leadership. Retrieved from http://futureofcio.blogspot.com/2015/01/five-key-elements-in-digital-leadership.html.