ภาวะผู้นำดิจิทัลของครูในโรงเรียนวัดนาวง จังหวัดปทุมธานี

##plugins.themes.bootstrap3.article.main##

YANTING JIANG
ชัชชญา พีระธรณิศร์

摘要

การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับภาวะผู้นำดิจิทัลของครูในโรงเรียนวัดนาวง จังหวัดปทุมธานี 2) เปรียบเทียบภาวะผู้นำดิจิทัลของครูในโรงเรียนวัดนาวง จังหวัดปทุมธานี จำแนกตามเพศ อายุ ตำแหน่งในปัจจุบัน วุฒิการศึกษาและประสบการณ์ในการทำงาน โดยใช้ระเบียบวิธีการวิจัยเชิงปริมาณ (Quantitative Research) กลุ่มตัวอย่างคือ ครูในโรงเรียนวัดนาวง จังหวัดปทุมธานี จำนวน 66 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือแบบสอบถามแบบมาตราส่วนประเมินค่า 5 ระดับ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที (T-test) และการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว (One-Way ANOVA) ผลการวิจัยพบว่า 1) ภาวะผู้นำดิจิทัลของครูในโรงเรียนวัดนาวง จังหวัดปทุมธานี ทั้ง 6 ด้าน โดยภาพรวมและรายด้านอยู่ในระดับมาก 2) การเปรียบเทียบภาวะผู้นำดิจิทัลของครูทั้ง 6 ด้าน อยู่ในระหว่างเพศ ตำแหน่งในปัจจุบันและวุฒิการศึกษาไม่แตกต่างกัน การเปรียบเทียบภาวะผู้นำดิจิทัลของครู จำแนกตามอายุและประสบการณ์ในการทำงาน โดยภาพรวมและรายด้าน ได้แก่ ด้านการรู้ดิจิทัล ด้านการสื่อสารดิจิทัล ด้านการบูรณาการและประยุกต์ใช้ดิจิทัลในการจัดการเรียนการสอน และด้านความคิดสร้างสรรค์การใช้เทคโนโลยีดิจิทัล มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05

##plugins.themes.bootstrap3.article.details##

栏目
Research Articles

参考

กิตติวินท์ จันทสี. (2566). การศึกษาภาวะผู้นำในยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาหนองบัวลำภู เขต 1. Journal of Integration Social Sciences and Development, 3(2), 23-32.

จิรัตน์ อยู่ยืน. (2565). รูปแบบการบริหารการเปลี่ยนแปลงการจัดการเรียนรู้ในยุคดิจิทัลของโรงเรียนวัดนาวง สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปทุมธานี เขต 1. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 9(7), 165-176.

ณัฏฐณิชา พรปทุมชัยกิจ, อุดมพันธุ์ พิชญ์ประเสริฐ, และพงษ์ศักดิ์ ทองพันชั่ง. (2564). ภาวะผู้นำยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา ศรีสะเกษ ยโสธร. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ, 15(2), 50-64.

ทินกร เผ่ากันทะ, และกัลยารัตน์ เมธีวีรวงศ์. (2565). แนวทางการบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล. วารสารสมาคมพัฒนาวิชาชีพการบริหารการศึกษาแห่งประเทศไทย, 4(2), 37-45.

พิชญ์พิมล สุนทะวงศ์. (2565). แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำเชิงดิจิทัลของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษามหาสารคาม (Master’s thesis). มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

มัตติกา ผาลี. (2566). รูปแบบการพัฒนาภาวะผู้นำครูยุคดิจิทัลในการจัดการเรียนรู้ของโรงเรียนประถมศึกษา ในเขตพื้นที่รับผิดชอบสำนักงานศึกษาธิการภาค 11 (Doctoral dissertation). สกลนคร: มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.

โรงเรียนวัดนาวง. (2566). รายงานการประเมินตนเองของสถานศึกษาประจำปีการศึกษา 2566. สืบค้นจาก http://www.watnawong.ac.th/news_1270_1

วัชราภรณ์ แสงทิตย์. (2565). การพัฒนาโปรแกรมเสริมสร้างภาวะผู้นำดิจิทัลของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครราชสีมา (Master’s thesis). มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2565). แผนพัฒนาการศึกษาขั้นพื้นฐาน (พ.ศ. 2566-2570). กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ.

Scull, J., Phillips, M., Sharma, U., & Garnier, K. (2020). Innovations in teacher education at the time of COVID19: An Australian perspective. Journal of Education for Teaching, 46(4), 497-506. Retrieved from https://doi.org/10.1080/02607476.2020.1802701

Zhu. (2016). Five Key Elements in Digital Leadership. Retrieved from http://futureofcio.blogspot.com/2015/01/five-key-elements-in-digital-leadership.html.