The Building of cultural Tourist Network between Chiang Khan province,Thailand and Luang Prabang City, Laos
Article Sidebar
Published:
Apr 17, 2020
Keywords:
cultural Tourist Network building Network
Main Article Content
Abstract
Research subject “The Building of cultural Tourist Network between Chiang Khan province, Thailand and Luang Prabang City, Laos” purpose is 1) study and analyze the potential of the cultural tourism network. Amphoe Chiang Khan, Loei Province and Luang Prabang, Laos. 2) Study the process of promoting cultural tourism network construction. 3) Synthesis / development of cultural tourism network Amphoe Chiang Khan, Loei Province and Luang Prabang, Laos by using quality research regulations.
Article Details
Section
Research Articles
References
เกรียงศักดิ์ เจริญวงศ์ศักดิ์, (2555). การจัดการเครือข่าย : กลยุทธ์สำคัญสู่ความสำเร็จของการปฏิรูปการศึกษาวารสารการบริหารและพัฒนา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. ปีที่ 4 ฉบับที่ 1 มกราคม-เมษายน พ.ศ.2555. 192-207.
กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา, (2560). แผนพัฒนาการท่องเที่ยวแห่งชาติฉบับที่ 2 (พ.ศ.2560-2564). กรุงเทพมหานคร: สำนักงานปลัดกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.
พระมหาชาญชัย โชติญาณพล, (2559). อัตลักษณ์วัดไทยในพระพุทธศาสนา ความคิดเห็นและความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวที่มีผลต่อการท่องเที่ยวซ้ำของนักท่องเที่ยวต่างชาติ. วารสารศรีปทุมปริทัศน์ ฉบับมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ ปีที่ 16 ฉบับที่ 1, 107-118.
พระมหาสุทิตย์ อาภากโร และสายชล ปัญญชิต, (2556). รูปแบบของเครือข่ายการเรียนรู้ทางสังคมในการท่องเที่ยวทางพระพุทธศาสนา. วารสารสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. ปีที่ 16 ( ม.ค.-ธ.ค. 2556 ) หน้า 115-127.
สมัคร ถะเกิงสุข, (2545). สภาพปัญหาและแนวทางการจัดการท่องเที่ยว : ศึกษากรณีเกาะเสม็ด ตำบลเพ อำเภอเมือง จังหวัดระยอง. มหาวิทยาลัยบูรพา: ชลบุรี,
บุญเลิศ จิตตั้งวัฒนา และคณะ, (2557). การพัฒนาการท่องเที่ยวแบบยั่งยืน, กรุงเทพมหานคร : ศูนย์หนังสือแห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Gee, C. Y. and Choy. J. L. (1989). The Travel Industy. New York: Van Nostrand.
กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา, (2560). แผนพัฒนาการท่องเที่ยวแห่งชาติฉบับที่ 2 (พ.ศ.2560-2564). กรุงเทพมหานคร: สำนักงานปลัดกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.
พระมหาชาญชัย โชติญาณพล, (2559). อัตลักษณ์วัดไทยในพระพุทธศาสนา ความคิดเห็นและความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวที่มีผลต่อการท่องเที่ยวซ้ำของนักท่องเที่ยวต่างชาติ. วารสารศรีปทุมปริทัศน์ ฉบับมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ ปีที่ 16 ฉบับที่ 1, 107-118.
พระมหาสุทิตย์ อาภากโร และสายชล ปัญญชิต, (2556). รูปแบบของเครือข่ายการเรียนรู้ทางสังคมในการท่องเที่ยวทางพระพุทธศาสนา. วารสารสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. ปีที่ 16 ( ม.ค.-ธ.ค. 2556 ) หน้า 115-127.
สมัคร ถะเกิงสุข, (2545). สภาพปัญหาและแนวทางการจัดการท่องเที่ยว : ศึกษากรณีเกาะเสม็ด ตำบลเพ อำเภอเมือง จังหวัดระยอง. มหาวิทยาลัยบูรพา: ชลบุรี,
บุญเลิศ จิตตั้งวัฒนา และคณะ, (2557). การพัฒนาการท่องเที่ยวแบบยั่งยืน, กรุงเทพมหานคร : ศูนย์หนังสือแห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Gee, C. Y. and Choy. J. L. (1989). The Travel Industy. New York: Van Nostrand.
