PROMOTION OF THE RULE OF LAW IN THE ADMINISTRATION OF LOCAL LEADERS OF NAMAFUANG SUB-DISTRICT MUEANG DISTRICT NONG BUA LAMPHU PROVINCE

Main Article Content

Phramaha Surasak Suwannakayo
Suraphon Promgun
Chanchai Huadsri

Abstract

This article has an objective: 1) to study the levels of promoting the rule of law in the governance of local leaders; 2) to study the public attitude levels towards the practice in accordance with the Four Brahmavihara Dhammas (Sublime States of Mind) of the local leaders; 3) to compare the promotion of the rule of law in the governance of local leaders, classified by their personal factors and public opinions towards the practice of the Four Brahmavihara Dhammas of the local leaders in Namafuang Subdistrict, Mueang District, Nong Bua Lamphu Province. The population of this research included 394 samples and 8 key informants. The tools used in the data collection were a questionnaire and interview. The obtained data were analyzed by the computer program of social sciences and the contextual content analysis.


 


          The research results are as follows:


 


          1) The levels of promoting the rule of law in the governance of local leaders in Namafuang Subdistrict, Mueang District, Nong Bua Lamphu Province in overall and studied aspects were at a high level of practice.


          2) The attitude levels of the public towards the practice in accordance with the Four Brahmavihara Dhammas of the local leaders in Namafuang Subdistrict, Mueang District, Nong Bua Lamphu Province in overall and studied aspects were at a high level.


          3) The comparative results indicated that the samples with differences in genders, age, status and monthly income has promoted the rule of law of the local leaders differently with the statistical significance level of 0.05. For other personal factors, indifference has been seen. The public attitudes classified by Metta (Loving Kindness), Karuna (Compassion), Mudita (Sympathetic Joy) and Upekkha (Equanimity) were different based on the statistical significance level of 0.05.


          4) The way to promote the rule of law is that local leaders should encourage people to obey the law, to respect the rights and freedoms of others and to promote unity.


 

Article Details

Section
Research Articles
Author Biographies

Suraphon Promgun, Mahachulalongkornrajavidyalaya University

Mahachulalongkornrajavidyalaya University

Chanchai Huadsri, Mahachulalongkornrajavidyalaya University

Mahachulalongkornrajavidyalaya University

References

กรพจน์ อัศวินวิจิตร. (2560). หลักนิติธรรมกับการบริการสาธารณะของรัฐ. วารสารศาลรัฐธรรมนูญ. ปีที่ 19 เล่มที่ 55 เดือนมกราคม-เมษายน พ.ศ. 2560.
คมสัน สุขมาก. หลักนิติธรรมกับการอำนวยความยุติธรรมทางอาญาของพนักงานสอบสวน. วารสารการเมืองการบริหาร และกฎหมาย. ปีที่ 8 ฉบับที่ 1.
นิตยา นิยมวงศ์. (2555). การศึกษาคุณธรรมตามหลักพรหมวิหาร 4 ของผู้บริหารสถานศึกษาตามทัศนะของครูผู้สอน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาจันทบุรี เขต 2. ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการบริหารการศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณ.
พระประกอบ ถิรจิตฺโต (คำพิมพ์ ). (2558). การใช้หลักพรหมวิหาร 4 ในการบริหารงานของผู้บริหาร ตามความคิดเห็นของบุคลากรองค์การบริหารส่วนตำบล ในเขตอำเภอเมืองจังหวัดนครพนม. วารสารมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตร้อยเอ็ด. ปีที่ 4 ฉบับที่ 2. ประจำเดือน กรกฎาคม-ธันวาคม 2558.
เหมือนฝัน นาครทรรพ และธีรพัฒน์ วงศ์คุ้มสิน. (2556). สัมพันธภาพทางสังคม พรหมวิหาร 4 การรับรู้คุณลักษณะของงาน และความสุขในการทำงานของอาสาพัฒนาชุมชน จังหวัดนนทบุรี. วารสารสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์. ปีที่ 39 ฉบับที่ 2.
ศรีพัชรา สิทธิกำจร แก้วพิจิตร. (2551). “การใช้หลักธรรมาภิบาลในสถาบันอุดมศึกษาเอกชน”. ดุษฎีนิพนธ์ ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยศิลปากร.
วรพจน์ วิศรุตพิชญ์. (2555). สิทธิและเสรีภาพตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2550. กรุงเทพฯ : วิญญูชน.
วรพจน์ วิศรุตพิชญ์. (2538). สิทธิและเสรีภาพตามรัฐธรรมนูญ. กรุงเทพฯ : เคล็ดไทย.
วิทยา เอื้องเพ็ชร์. (2554). คุณธรรมตามหลักพรหมวิหารธรรมของผู้บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐานสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาสุพรรณบุรีเขต 2. ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต (การบริหารการศึกษา). บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยศิลปากร.
สุรพล พรมกุล. (2554). ระเบียบวิธีวิจัยทางรัฐศาสตร์. โอเดียนสโตร์: กรุงเทพมหานคร.
อุเทน ชัชศฤงศารสกุล. (2555). หลักนิติธรรมและข้อสังเกตเบื้องต้น. บทความ. เชียงราย : มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง.
องค์การบริหารส่วนตำบลนามะเฟือง. 2563.
A.V. Dicey, (1885). Introduction to the Study of the Law of the Constitution. London: Macmillan.
Henry Campbell. (1995). Black’s Law Dictionary. Boston: West Publishing.
Phra Thammapitok, P. Payutto. (2003). Buddhist dictionary The Code (1st ed.). Bangkok: Mahachulalongkornrajavidyalaya Printing House.
Taro Yamane. (1976). Elementary sampling theory. London.
Teece, D. (1990). Firm capabilities, resources and the concept of strategy. Economic analysis and policy and Teece, D. J., Pisano, G., & Shuen, A. (1997). Dynamic capabilities and strategicmanagement. Strategic management journal.
Uriarte, M., López, O., Blasi, J., Lázaro, O., González, A., Prada, I., & García, A. (2018). Sensing enabled capabilities for access control management. In Integration, Interconnection, and Interoperability of IoT Systems.