SCHOOL ADMINISTRATION ACCORDING TO BUDDHIST GOOD GOVERNANCE
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
School administration is characterized by the structure of the organization according to the education system and according to the concept of each education administrator. The school administrators are, therefore, considered as important resources for management that the administrative principles and processes can be applied starting from planning, organizing, administrating personnel, directing, coordinating, making decision, reporting, financing, budgeting and other related school tasks. These must be done through a system with specific and concrete target. In order that the implementation be effective and ultimately successful as specified in the purpose of education, it depends on the ability, leadership, moral and ethics of the administrators. School administrators are, therefore, necessary to have a good administration with efficiency and effectiveness. This means that the administration should be based on the Buddhist good governance principle believed to be a crucial qualification of the administrators to be accepted, trusted and respected by others both within the organization and the society.
Article Details
References
กรุงเทพฯ : พิมพ์ดี,
กิติมา ปรีดีดิลก.(2529), การบริหารและการนิเทศการศึกษาเบื้องต้น. กรุงเทพฯ:
ธนการพิมพ์,
โกวิทย์ พวงงาม. (2553). ธรรมาภิบาลท้องถิ่น: ว่าด้วยการมีส่วนร่วมและความโปร่งใส.
กรุงเทพฯ: มูลนิธิส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น,.
คณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน, สำนักงาน.(2549), แนวปฏิบัติงานการจัดการศึกษาของ
สถานศึกษานิติบุคคล. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์สำนักพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
เฉลิมชัย สมท่า. (2547),“การบริหารโดยใช้หลักธรรมาภิบาลของผู้บริหารสถานศึกษาตาม
ความคิดเห็นของครูปฏิบัติการสอนในสังกัดสํานักงานเขตพื้นที่การศึกษาเลยเขต 1”.
บัณฑิตวิทยาลัย : : มหาวิทยาลัยขอนแกน.
ชัยสิทธิ์ เฉลิมมีประเสริฐ และคณะ.(2547), เศรษฐกิจพอเพียงและประชาสังคม ผลการ
เสวนาสหสาขาวิชาระหว่างสถาบันแห่งชาติ ครั้งที่ 1. กรุงเทพฯ: ฟ้าอภัย จำกัด.
ธวัชชัย นิลประดับและคณะ. (2547), การบริหารตามหลักธรรมาภิบาลของผู้บริหารในทัศนะ
ของครูสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา กรุงเทพฯ.วารสารวิจัย ราชภัฏพระนคร สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 11(1), 2559.
ธีระ รุญเจริญ. (2553),ความเป็นมืออาชีพในการจัดและบริหารการศึกษายุคปฏิรูปการศึกษา.
กรุงเทพฯ : ข้าวฟ่าง.
นพพงษ์ บุญจิตรดุลย์.(2540), ก้าวเข้าสู่ผู้บริหารการศึกษา. กรุงเทพฯ: บพิธการพิมพ์.
ปรียาพร วงศ์อนุตรโรจน์.(2546), การบริหารงานวิชาการ. กรุงเทพฯ: ศูนย์สื่อเสริมกรุงเทพ.
พระธรรมโกศาจารย์ (ประยูร ธมฺมจิตฺโต). (2549), พุทธวิธีบริหาร. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
เมธี ปิลันนานนท์. (2525),การบริหารการศึกษา. พิมพ์ครั้งที่ 5. กรุงเทพฯ :
รุ่ง แก้วแดง. (2543), ปฏิวัติการศึกษาไทย. กรุงเทพฯ : มติชน.
ศึกษาธิการ, กระทรวง. (2546), คู่มือการบริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐานที่เป็นนิติบุคคล.
กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์ไทยวัฒนาพานิช.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ. (2544),แนวทางการประกันคุณภาพภายใน
สถานศึกษาเพื่อพร้อมรับการประเมินภายนอก. กรุงเทพฯ : พิมพ์ดี.
สมคิด บางโม. (2544), การบริหารการศึกษา. พิมพ์ครั้งที่ 5. กรุงเทพฯ : สถาบันราชภัฏ
พระนคร.
สมพงษ์ เกษมสิน. (2539), การบริหาร. พิมพ์ครั้งที่ 8. กรุงเทพฯ: อักษรบัณฑิต.
สุดจิต นิมิตกุล. (2543). กระทรวงมหาดไทยกับการบริหารจัดการที่ดี. กรุงเทพฯ:
บพิธการพิมพ์.
อานันท์ ปันยารชุน. (2541).“ธรรมรัฐกับอนาคตของประเทศไทย”. มติชน. 26 มีนาคม
2541: 12.
Ghiselli, E.E. (1971), Managerial Talent : American Psychologist. 16 (10) : 39-94.
Hoy, K. and Miskel, G.. (2001), Educational Administration : Theory, Research
and Practice. New York : Mc Graw – Hill,.
Sam Agera. (2545). ธรรมาภิบาล: การบริหารการปกครองที่โปร่งใสด้วยจริยธรรม. แปล
โดย ไชวัฒน์ ค้ำชู และคณะ. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์น้ำฝน.
Steer, R.M. (1977),Organizational effectiveness: A behavioral view. Santa
Monica, CA: Goodyear.
Stogdill, R.M.. (1974), Handbook of Leadership: A Survey of Theory and
Research. New York : Free Press,.
