BUDDHIST AGROFORESTRY LEARNING FOR SOCIAL AND MENTAL DEVELOPMENT
Main Article Content
Abstract
Increasing the variety of activities and properly managing will help farmers receive both direct and indirect benefits from the agroforestry system such as increasing income, reducing expenses, reducing production costs including having food for consumption. Agroforestry provides plants for living, for home use fuel and herbs and also provides a good environment for farmers to live in. Therefore, the agroforestry system should be promoted as an alternative for farmers to sustainably use the land. This is because the results of the study indicate that agroforestry can actually benefit farmers and also benefit the community and the environment as a whole that is consistent with the goals of the principle of sustainable use of land. It is a system that can authentically: be implemented; be environmental friendly; conserve natural resources; be accepted by farmers and society; have a wide variety of production; reduce production risks; be an economically viable system concerning long-term benefits.
Article Details
References
กรมวิชาการเกษตรกระทรวงเกษตรและสหกรณ์.(2536). เกษตรยั่งยืนอนาคตการเกษตรไทย.
กรุงเทพฯ : กรมวิชาการเกษตร.
กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม. (2552). ประกาศกระทรวงทรัพยากร
ธรรมชาติและ สิ่งแวดล้อมเรื่อง กำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการระเบียบวิธีปฏิบัติและแนวทางการจัดทำรายงานการวิเคราะห์ผลกระทบสิ่งแวดล้อมสำหรับโครงการหรือกิจการที่อาจก่อให้เกิด ผลกระทบต่อชุมชนอย่างรุนแรงทั้งทางด้านคุณภาพสิ่งแวดล้อมทรัพยากรธรรมชาติและสุขภาพ. (2552, 29 ธันวาคม). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 126 (ตอนพิเศษ 188 ง).
พระเทพรัตนมุนี (สายพงศ์ อโนมปญฺโญ). (2554). วิถีเกษตรแนวพุทธ. อุดรธานี : เอกสาร
ประกอบการอบรมเกษตรแนวพุทธ วัดมัชฌิมาวาส พระอารามหลวง ตำบลหมาก
แข้ง อำเภอเมือง จังหวัดอุดรธานี.
พระมหาสังเวียร ปญฺญาธโร (ศรีมันตะ). (2550). บทบาทของพระสงฆ์ในการนำหลักพุทธ
ธรรม มาประยุกต์ใช้ในการพัฒนาเศรษฐกิจชุมชน :กรณีศึกษา พระครูสุภาจารวัฒน์. รายงานการวิจัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
นิวัติ เรืองพานิช. (2542). การอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม. กรุงเทพฯ:
รั้วสีเขียว.
______.(2548). การอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์
ศูนย์ส่งเสริมวิชาการ.
ทัศนีย์ วีระกันต์ และคณะ. (2557). คู่มือดําเนินงานขับเคลื่อนเกษตรกรรมยั่งยืนสู่อาหารเพื่อ
สุขภาวะ. กรุงเทพฯ: สำนักสนับสนุนสุขภาวะชุมชน สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.).
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราช
วิทยาลัย. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
มูลนิธิเกษตรกรรมยั่งยืน. (2548). เกษตรกรรมยั่งยืน วิถีเกษตรกรรมเพื่อความเป็นไทย.
นนทบุรี: พิมพ์ดีการพิมพ์.
มูลนิธิเกษตรกรรมยั่งยืน, ประเทศไทย. (2557). ประสบการณ์ชาวสวนยางพาราทางเลือก.
นนทบุรี: มูลนิธิเกษตรกรรมยั่งยืน, ประเทศไทย.
วิชญ์ภาส สังพาลี. (2562). การอนุรักษ์พันธุ์หวายนั่งอย่างยั่งยืนในภูมิสังคมบ้านลาดสมบูรณ์
ใหม่ ตำบลห้วยยาง อำเภอเมืองสกลนคร จังหวัดสกลนคร. คณะผลิตกรรมการ
เกษตร : มหาวิทยาลัยแม่โจ้.
วิฑูรย์ ปัญญากุล. (2556). ภาพรวมเกษตรอินทรีย์ไทย 2554-2555. มูลนิธิสายใยแผ่นดิน.
สุรีย์ ธีระปกรณ์กุล.(2557). รูปแบบการพัฒนาสังคมเชิงพุทธบูรณาการ สำหรับเยาวชน
ในกรุงเทพมหานคร, รายงานการวิจัย. : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
เสรี พงศ์พิศ. (2555). เครือข่าย :ยุทธวิธีเพื่อประชาคมเข้มข้นชุมชนเข้มแข็ง, พิมพ์ครั้งที่ 2.
กรุงเทพฯ : สถาบันส่งเสริมวิสาหกิจชุมชน.
FAO. (2013). FAO Fisheries and Aquaculture Department has published the
Global Aquaculture Production Statistics for the year 2011. [ระบบออนไลน์]. แหล่งที่มา: javascript :new_window.
Nair. K. S., and White, S. A. (1993). Perspectives on development
communication. Westlake Village, CA : Sage