TEACHERS’ PERCEPTION ON THE COMPETENCY OF SCHOOL ADMINISTRATORS IN DISRUPTIVE EDUCATION UNDER THE OFFICE OF THE DISTRICT PHETCHABUN PRIMARY EDUCATION SERVICE AREA 1
Main Article Content
Abstract
The research aimed to 1) study Perception of teachers on the competency of school administrator in Disruptive education 2) compare competency of school administrator based on teachers’ perception which is classified by education level and working of experience. The samples of 283 teacher under the Office of the district Phetchabun Primary Education Service Area 1. The statistics used for data analysis were percentage, frequency, mean, standard deviation. The results of this study revealed the followings: 1) The competency of school administrator in Disruptive education under the Office of the district Phetchabun Primary Education Service Area 1 Overall, it was found that all aspects are at the highest level. 2) The result of comparing the competency of school administrator in Disruptive education under the Office of the district Phetchabun Primary Education Service Area 1 classified by education level the overall result had shown a statistical not significance at .05 3) The result of comparing the competency of school administrator in Disruptive education under the Office of the district Phetchabun Primary Education Service Area 1 Classified by work experience as a whole, found that there was a statistically significant difference at the .05 level.
Article Details
References
กรกมล กองแก้ว. (2554). กระบวนการบริหารงานประชาสัมพันธ์ของโรงเรียนในสังกัดกรม สามัญศึกษาจังหวัดเชียงราย. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย.
กมลวรรณ จันทร. (2564). การบริหารสถานศึกษายุคโลกพลิกผันฉลาดรู้เท่าทันดิจิทัล.
สืบค้นเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม, 2564, จาก http://journalgrad.ssru.ac.th/index
กัญญานิษฐ์ ขุนประดิษฐ์. (2562). การศึกษาสมรรถนะหลักสูตรของผู้บริหารที่ส่งผลต่อ คุณภาพ การจัดการศึกษาในโรงเรียนตามความคิดเห็นของครู สังกัดสำนักงานเขต พื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 11 ในจังหวัดสุราษฎร์ธานี. บัณฑิตวิทยาลัย :
มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฏร์ธานี.
ปาริฉัตร ช่อชิต. (2559). สมรรถนะผู้บริหารสถานศึกษากับประสิทธิผลของสถานศึกษาสังกัด สำนักงานพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 8. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัย
ศิลปากร
ภิชาพัชญ์ โหนา. (2562). รูปแบบการพัฒนาสมรรถนะผู้บริหารสถานศึกษาในยุคประเทศ ไทย 4.0. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์.
วิชัย วงษ์ใหญ่ และมารุต พัฒผล. (2563). การจัดการเรียนรู้ในยุค Disruptive Innovation. กรุงเทพฯ: ศูนย์ผู้นำนวัตกรรมหลักสูตรและการเรียนรู้.
ศศิรดา แพงไทย. (2559). บทบาทของผู้บริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21. วารสาร วิทยาลัยบัณฑิตเอเชียปีที่ 6 ฉบับที่ 1 (มกราคม – มิถุนายน), กรุงเทพมหานคร.
ศิรินนาถ ทับทิมใส, พร้อมพิไล บัวสุวรรณ และ วรรณวิศา สืบนุสรณ์ คล้ายจำแลง. (2563). สมรรถนะของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคการศึกษาที่พลิกผัน. น.28-39. การประชุม วิชาการ ระดับชาติ ครั้งที่ 8. วิทยาลัยนครราชสีมา, นครราชสีมา.
อัจฉรา พยัคฆ์เกษม. (2559). แนวทางการพัฒนาสมรรถนะผู้บริหารสถานศึกษาในอำเภอ คลองขลุง สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากำแพงเพชรเขต 2. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย.
Krejcie, R.V. and. D.W.Morgan. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Education and Psychological Measurement, 30: 608-609.