THE BUDDHIST METHOD OF SPIRITUAL WELL-BEING ENHANCEMENT DURING THE ERA OF COVID-19 PANDEMIC
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The epidemic of Corona Virus (COVID-19) has directly and indirectly affected the way of people’s life in both short term and long term no matter of being illness, death, decreasing revenue of the people because of unemployment or reduction of working times resulting from defensive measure of the government aiming at problem solving and preventing the spread of Corona Virus (COVID-19). In such situation, it made the happiness in the way of people’s life reduce. From the changing circumstances occurred, it has widely impacted the spiritual well-being i.e. because the spiritual health is an essential basis for health development in all dimensions of persons. However, as most of the Thai people are Buddhists, they have applied the principles of Buddhist teachings as a refuge for enhancing spiritual well-being, healthy body and mind, as well as to live in society with a normality and happiness.
Article Details
References
กรมสุขภาพจิต. (2563). ขอ 8 วัน กับ 8 โปรแกรมฝึก “สติ - สมาธิ” ช่วยปรับตัวปรับใจ
รองรับ“ชีวิตวิถีใหม่” ลดเครียดจากไวรัสโคโรนา 2019 (โควิด - 19). สืบค้นจาก
https://www.dmh.go.th/news-dmh/view.asp?id=30315 วันที่ 25สิงหาคม 2564
กรมสุขภาพจิต. (2564). สมาธิสำหรับทุกคน. สืบค้นจาก https://www.dmh.go.th/news/
view.asp?id=1225 วันที่ 25 สิงหาคม 2564
ฐินีรัตน์ ถาวร, สาธกา พิมพ์รุณ และวารีรัตน์ ถาน้อย.(2561).ปัจจัยที่สัมพันธ์กับสุขภาวะทาง
จิตใจของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย.วารสารพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัย
มหิดล. 36 (3) (กรกฏาคม-กันยายน)
ประเวศ วสี.(2547).สุขภาวะ คุณค่า ศักดิ์ศรี คนพิการ.กรุงเทพฯ :มูลนิธิคนพิการไทย.
ประเวศ วะสี. (2556).รายงานการวิจัย เรื่องสุขภาวะของวัยรุ่น : กรอบมโนทัศน์และ
เครื่องมือประเมินทางจิตวิทยา. วารสารพฤติกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัย
ศรีนครินทรวิโรฒ. 19 (2).
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต). (2557).สุขภาวะองค์รวมแนวพุทธ.นครปฐม :วัดญาณ
เวศกวัน.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต). (2559). การแพทย์ยุคใหม่ในพุทธทัศน์. พิมพ์ครั้งที่ 15.
กรุงเทพฯ:สหธรรมิก.
พระมหาจรรยา สุทฺธิญาโณ.(2544). พระพุทธศาสนากับการดูแลรักษาสุขภาพแบบองค์รวม,
พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ภูษิต ประคองสาย.(2559). การสาธารณสุขไทย 2554-2558. กรุงเทพฯ:โรงพิมพ์องค์การ
สงเคราะห์ทหารผ่านศึก.
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 124 ตอนที่ 16 ก. ลงวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ.2550.
ราชบัณฑิตยสถาน.(2553).พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2553.
วรวรรณ จันทวีเมืองและ ทรงฤทธิ์ ทองมีขวัญ.(2559).นักศึกษาพยาบาลกับการพัฒนาสุข
ภาวะทางจิตวิญญาณ.วารสารเครือข่ายวิทยาลัยพยาบาลและการสาธารณสุขภาคใต้.
(3) (กันยายน-ธันวาคม).
วรินทร์ลดา จันทวีเมืองและ ทรงฤทธิ์ ทองมีขวัญ. (2563). การศึกษาสุขภาวะทางจิต
วิญญาณในนักศึกษาพยาบาล.วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยอีสเทิร์นเอเชียฉบับสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์. 10 (3) (กันยายน-ธันวาคม)
หทัย ชิตานนท์.(2551). นิยามศัพท์ส่งเสริมสุขภาพ.กรุงเทพฯ : บริษัท ดีไซร์ จำกัด.
Adams, T., Bezner, J., & Steinhardt, M. (1997). The conceptualization and
measurement of perceived wellness: Integrating balance across and within dimensions. American Journal of Health Promotion,11(3),208-18.
Anspaugh, D. J. Hamrick, M.H. & Rosato, F.D.(1997). Wellness : Concepts and
Applications. 3 rd ed. Boston : McGraw-Hill.
Edlin, G., Golanty, E&Brown, K. Mc. C. (2000). Essentials for Health and
Wellness.2nd ed. Sudbury : Uones and Bartlett. pp.4.
Fisher, J. W. (1998). Spiritual health: Its nature and place in the school
curriculum (Unpublished doctoral dissertation). University of
Melbourne, Australia.
Hahn, D.B.&Payne, W.A.(2001). Focus on Health. 5 th ed. New York : McGraw-
Hill. pp.12.
National Interfaith Coalition on Aging. (1975). Spiritual well-being. Athens, GA:
NICA.
World Health Organization. (1986). The Ottawa charter for health promotion.
First International Conference on Health Promotion, Ottawa, 21
November 1986. Retrieved from http://www .who. int/hpr/archive/does/ottawa.html
Myer, Sweeney, & Witmer(2000). A holistic model for treatment planning.
Journal of Counseling and development, 78(3),251-266.
