HUMAN CAPITAL MANAGEMENT IN BASIC EDUCATIONAL INSTITUTIONS
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This academic article aimed to present the concept of human capital management in basic educational institutions. The basic educational institutions are the organizations in education management to develop human resources of the country. The important persons in improving the quality of education at school level as the basis that everyone in the country can get access to the educational service, the persons who are responsible for the management in creating quality in education for developing human resources, and the performance of personnel in educational institutions, are the “school administrators and teachers.” Human capital management in basic educational institutions has its components of human capital development as follows: knowledge development; skill development; value building; encouraging work commitment with efficiency; and promoting the culture for potential development in consultancy and development evaluation. In addition, there are also researches for creating and developing the strategy of educational institutions to successfully manage human capital in basic educational institutions including: proactive strategy (SO Strategy); recovery strategy (WO Strategy); stability strategy (ST Strategy); and shortening strategy (WT Strategy). The effective management of human capital of basic educational institutions will enable educational institutions to have sufficient potentials of human capital to appropriately and effectively support the development of education of the nation. This creates the strategies in human capital development in basic educational institutions in accordance with the national development policy of the government.
Article Details
References
กนกพร ลีลาเลิศประเสริฐ และ จันทรัศม์ ภูติอริยวัฒน์. (2560). “การบริหารจัดการทุนมนุษย์ของโรงเรียนมัธยมศึกษา สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน”, วารสารคณะศึกษาศาสตร์มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. 6(3).
กรรณิการ์ ดาวธง. (2560). แนวคิดการบริหารทรัพยากรมนุษย์ยุคใหม่การบริหารจัดการทุนมนุษย์ (Human Capital Management : HCM). สืบค้นเมื่อ 6 มกราคม 2565, จาก https://www.gotoknow.org/posts/227350
กันยารัตน์ จันทร์สว่าง. (2562). “ทุนมนุษย์กับการเปลี่ยนแปลง : กระบวนทัศน์ใหม่ของการบริหารทรัพยากรมนุษย์”, วารสารวิทยาการจัดการ. 6(2): 209-216.
โชคชัย สุเวชวัฒนกูล และ กนกกานต์ แก้วนุช. (2555). ทางเลือก-ทางรอดจากวิกฤตเศรษฐกิจของกิจกรรมทุน มนุษย์ในอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวและบริการตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง: กิจกรรมการบริหารและการพัฒนาทุนมนุษย์. การประชุมวิชาการระดับชาติในวันคล้ายวันสถาปนาสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ประจำปี 2555. กรุงเทพฯ: สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
ประไพทิพย์ ลือพงษ์. (2555). “การพัฒนาทุนมนุษย์ให้มีสมรรถนะความสามารถในการแข่งขัน”, วารสารนักบริหาร. 12(1): 103-108.
ประเวศน์ มหารัตน์สกุล. (2560). การจัดการและพัฒนาทรัพยากรมนุษย์. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ:ปัญญาชน.
วิรัลพัชร นันทินบัณฑิต และ มัทนา วังถนอมศักดิ์. (2564, กันยายน–ธันวาคม). “การพัฒนาทุนมนุษย์ของโรงเรียนสังกัดเทศบาล”, วารสารศิลปการจัดการ. 5(3).
สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2560). ผลการประเมิน PISA การอ่านคณิตศาสตร์และวิทยาศาสตร์: บทสรุปเพื่อการบริหาร. กรุงเทพฯ: อรุณการพิมพ์.
Chinphaisarn, T. (2017). Strategic Planning and Management. Bangkok: Thanathart Printing.
Hongladarom, J. (2012). “Technology Transfer and Skill Development”, in The International Seminar on Human Resources Development: Concept, Principles, Needs and Cooperation in the Region, ed. C. Hongladarom, The Human Resources Institute, Thammasat University, Bangkok.
Nikornpittya,S.,Kosonkittiumporn,S.,Suttisai,W.,&Poosri,S.(2015).HumancapitaldevelopmentofSub-districtadministrativeorganizationsundertheRoi-Kaen-Sara-SinProvincialcluster.RajabhatMahaSarakhamUniversityJournal,9(3),187-196.
