THE DEVELOPMENT OF ONLINE LEARNING RESPONSIBILITY USING A SELF-REGULATION PROGRAM FOR TEACHING PROFESSIONAL STUDENTS

Main Article Content

Pareeya Rapa
Chatwilai Surinchompoo

Abstract

The purpose of this research were to compare the responsibility for learning of students in the Faculty of Education. Loei Rajabhat University of the experimental group and the control group After joining the self-regulation program. The samples used in this study were 60 second-year students from the Faculty of Education, Faculty of Education, Loei Rajabhat University, second semester, academic year 2021. They were randomly divided into two groups: an experimental group of 30 students and a group of 30 students. control 30 people. The research tools were the Online Learning Responsibility Scale, reliability coefficient of the total scale was 0.94 and self-regulation program, The optimum value of the program is 4.44. The statistics used for analysis were mean, standard deviation and t-test. The result of this study were composed the experimental group students after participating in the self-regulation program. The students in the experimental group had an average online learning responsibility score of 58.83, higher than the control group with an average of 43.23, significantly different at the .05 level.

Article Details

Section
Research Articles

References

จักรกฤษณ์ โพดาพล. (2563). การจัดการเรียนรู้ออนไลน์: วีถีที่เป็นไปทางการศึกษา. เลย:

มหาวิทยาลัยมหามกุฎราชวิทยาลัย.

จิตตินันท์ บุญสถิรกุล. (2564). การพัฒนาการของชีวิตด้านอาชีพ. กรุงเทพฯ: คณะศึกษาศาสตร์

มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

เด่น บุญมาวงค์ และคณะ. (2565). พฤติกรรมการเรียนออนไลน์และผลการเรียนรู้ ของนักศึกษา

วิทยาลัยทองสุข. วารสารสหวิทยาการพัฒนา. 1(1). 251-257.

ทาริกา สมพงษ์. (2563). การพัฒนาชุดกิจกรรมการเรียนรู้โดยการกำกับตนเองเรื่องชนิดและ

หน้าที่ของคำกลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทย สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. วิทยานิพนธ์ ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชา หลักสูตรและการสอน. สกลนคร: มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.

ธัญญาภรณ์ อุปมัยรัตน์. (2561). ผลโปรแกรมการกำกับตนเองต่อทัศนคติการใช้ความรุนแรงและ

พฤติกรรมการควบคุมตนเองของนักเรียนวัยรุ่น. ปริญญาพยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต. สงขลา:มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.

นิราศ จันทรจิตร (2558) การพัฒนาการจัดการเรียนรู้เสริมสร้างการกำกับตนเองในการเรียนของ

นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ในโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาร้อยเอ็ด เขต 2. วารสารศึกษาศาสตร์มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. 21(2). 22 -40.

ปิยะวรรณ ปานโต. (2563). การจัดการเรียนการสอนของไทยภายใต้สถานการณ์การแพร่ระบาด

ของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (COVID–19).กรุงเทพมหานคร: สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร.

รานี ลิ้มเจริญ. (2564). ผลของการใช้กิจกรรมพัฒนาผู้เรียนโดยใช้แนวคิดการกำกับตนเองเพื่อ

เสริมสร้างวินัยด้านความรับผิดชอบของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนเชิงกระบือ. วารสารการวัดผลการศึกษา. 38(104). 82-93.

สมโภชน์ เอี่ยมสุภาษิต. (2549). ทฤษฎีและเทคนิคการปรับพฤติกรรม. (พิมพ์ครั้งที่ 5).

กรุงเทพฯ : สํานักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.