DIGITAL LEADERSHIP OF SCHOOL ADMINISTRATORS IN EXTRA LARGE SECONDARY SCHOOLS UNDER THE SECONDARY EDUCATIONAL SERVICE AREA OFFICE LAMPANG LAMPHUN
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aims to study the digital leadership of educational institution administrators and to provide guidelines for developing digital leadership of the educational institution administrators in special large secondary schools in Lamphun Province, under the Lampang Secondary Educational Service Area Office, Lamphun. There were 186 people sampled, consisting of 6 school administrators and 180 teachers, including 7 experts who provided information in interviews. The tools used in this research were: The questionnaires with 0.977 reliability scores and the interview form. The collected data were analyzed using statistics: percentage, mean, and standard deviation, and content analysis.
The results of the study found that for the digital leadership of administrators in special large secondary schools in Lamphun Province under the Lampang Secondary Educational Service Area Office, Lamphun, it was overall at a high level. Moreover, it revealed that every aspect has a high average level ranked from average from highest to lowest, which includes, citizenship in the digital age, digital literacy, creating a digital learning culture, and having a digital vision respectively.
Guidelines for developing digital leadership of educational administrators in special large secondary schools in Lamphun Province under the Lampang Secondary Educational Service Area Office, Lamphun, are that the school administrators should organize a meeting to gather teachers' opinions, personnel and stakeholders in educational institutions’ points of view to analyze problems, weaknesses, drawbacks, and necessary needs that educational institutions must improve in order to clearly define the digital development direction of educational institutions. Moreover, the school administrators might create a quality management system using digital technology. Furthermore, they should cultivate awareness in using digital technology with etiquette and responsibility according to digital laws. In addition, they should use the budget for planning or creating projects for digital development in organizations that focus on quality output. Other than that they should aim to promote and support the creation of innovation and quality digital works by teachers and students and also should clearly establish policies and regulations regarding the use of digital technology. Beyond that they should promote the creation of an environment where the use of technology is normal and should develop personnel to be literate in the digital world.
Article Details
References
กวินท์ บินสะอาด. (2564). ภาวะผู้นำยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสตูล. การบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยหาดใหญ่
กันตชาติ กุดนอก. (2565). ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของโรงเรียน สังกัด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครพนม เขต 2. วิทยานิพนธ์ ครุศาสตรมหาบัณฑิต. การบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร
จันทนา แสนสุข. (2559). ภาวะผู้นำ Leadership. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: บริษัท ทริปเพิ้ล กรุ๊ป จำกัด.
จิราภรณ์ ปกรณ์. (2564). รูปแบบภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. ปริญญานิพนธ์ ดุษฎีบัณฑิต การบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
ชุติรัตน์ กาญจนธนชัย. (2562). ตัวบ่งชี้ภาวะผู้นำดิจิตอลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. ดุษฎีนิพนธ์. การบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย
ดาวรุวรรณ ถวิลการ. (2564). ภาวะผู้นำดิจิทัล Digital Leadership. ขอนแก่น :มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
ธนัชชนม์ มาตระออ (2564). แนวทางการบริหารสถานศึกษายุคดิจิทัลสำหรับโรงเรียนขนาดเล็ก สังกัด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาในจังหวัดเชียงใหม่. การ บริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
นภัสรัญช์ สุขเสนา (2564). ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการปฏิบัติงานของครู ในโรงเรียนประถมศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา ประถมศึกษาชัยภูมิเขต 2. มหาวิทยาลัยขอนแก่น
บุญชม ศรีสะอาด. (2556). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 9). กรุงเทพฯ: สุรีวิยาสาส์น.
ปกรณ์ ลี้สกุล. (2561). Leadership in Digital Era: ภาวะผู้นำในโลกดิจิทัล. ค้นเมื่อ 6 กันยายน 2566, จาก: https://today.line.me/th/pc/article/.Leadership+in+Digital+Era
ภูรีรัตน์ สุกใส. (2565). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษากับความเป็นองค์กรแห่งนวัตกรรมของสถานศึกษาระดับมัธยมศึกษาในจังหวัดอุตรดิตถ์. การบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยนเรศวร.
มัทนา วังถนอมศักดิ์ และคณะ. (2564). ผู้บริหารสถานศึกษากับการบริหารความเปลี่ยนแปลง. วารสารวิชาการ. วิทยาลัยแสงธรรม. 13(2), 5-25.
มูฮาหมัดรุซลัน ลือบากะลูติง. (2565). ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาตรัง กระบี่. สารนิพจน์ศึกษาศาสตร มหาบัณฑิต การบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยหาดใหญ่
รัตติภรณ์ จงวิศาล. (2556). ภาวะผู้นำ ทฤษฎี การวิจัย และแนวทางสู่การปฏิบัติ. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
รุจาภรณ์ ลักษณะดี. (2565). ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาในสหวิทยาเขตบ้านบึง 1 สังกัด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชลบุรี เขต 1. การค้นคว้าอิสระ. ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. การบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยเกริก
ศศิมา สุขสว่าง. (2560). VUCA World ความท้าทายสำหรับผู้นำยุคใหม่. ค้นเมื่อ 10 สิงหาคม 2566 จาก www.sasimasuk.com
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560-2579. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟฟิค
สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา ลำปาง ลำพูน. (2566). แผนพัฒนาการศึกษาขั้นพื้นฐาน พ.ศ. 2566 – 2570. ลำปาง.
สุกัญญา แช่มช้อย. (2561). การบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่ง จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
สุชาติ ประสิทธิ์รัฐสินธุ์. (2546). ระเบียบวิธีการวิจัยสังคมศาสตร์. พิมพ์ครั้งที่ 12. กรุงเทพฯ: เฟื่องฟ้า ปริ๊นติ้ง.
อดุลย์ วรรณะปะกะ. (2566). ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการ ดำเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่ การศึกษามัธยมศึกษา นครพนม. วิทยานิพนธ์. ครุศาสตรมหาบัณฑิต. การบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏ สกลนคร.
อรรถพล ประภาสโนบล. (2559). วิพากษ์วัฒนธรรมยุคดิจิตอลผ่านปรัชญาการศึกษาของเปาโลแฟร์. วารสารปณิธาน. 12 (1), 10.
