RELATIONSHIP BETWEEN ACADEMIC LEADERSHIP OF SCHOOL ADMINISTRATORS AND BEING A PROFESSIONAL LEARNING COMMUNITY IN THE SCHOOL FOR THE DEAF BANGKOK METROPOLITAN REGION UNDER THE SPECIAL EDUCATIONAL ADMINISTRATION BUREAU
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The purposes of this research were 1) study the level of academic leadership in the school for the deaf Bangkok metropolitan region under the special educational administration bureau. 2)study the level of professional learning community in the school for the deaf Bangkok metropolitan region under the special educational administration bureau. 3) study the relationship between academic leadership with being a professional learning community of educational institutions in the school for the deaf Bangkok metropolitan region under the special educational administration bureau. The sample size was calculated using the program G*Power version 3.1. The sample was obtained by simple proportional random sampling. is a personnel teachers in the school for the deaf Bangkok metropolitan region under the special educational administration bureau. academic year 2023, 153 people. used to collect data was a questionnaire. There was content validity, the IOC value was 1.00, the confidence value of the whole questionnaire was .899. Statistics used in data analysis were mean, standard deviation, percentage and Pearson's correlation coefficient. The results of the research were as follows: 1) Academic Leadership in the school for the deaf Bangkok metropolitan region under the special educational administration bureau, the overall level was at a highest level. 2) professional learning community in the school for the deaf Bangkok metropolitan region under the special educational administration bureau, the overall level was at a highest level. 3) relationship between academic leadership with being a professional learning community of educational institutions in the school for the deaf Bangkok metropolitan region under the special educational administration bureau, the overall level was at a Moderate level (r = .476) with statistical significance at the .01 level.
Article Details
References
กรองกาญจน์ อรุณเมฆ. (2564). ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารที่ส่งผลต่อการเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ในสถานศึกษาสังกัด สานักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 9. รายงานการวิจัย, มหาวิทยาลัยศิลปากร.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2546). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที 2)
พ.ศ. 2545. สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ. สำนักนายกรัฐมนตรี.
กิ่งกาญจน์ สุขสำราญ. (2565). ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษา ในกลุ่มอำเภอปลวกแดง สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาระยอง เขต 1. รายงานการวิจัย, มหาวิทยาลัยเกริก, กรุงเทพมหานคร.
เกตุสุดา กิ้งกาจร. (2560). ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการดำเนินงาน ตามเกณฑ์รางวัลคุณภาพโรงเรียนมาตรฐานสากล สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 9. วิทยานิพนธ์ ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี, ปทุมธานี.
ซัมซียะห์ เมาลิดิน. (2564). ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษา ตามความคิดเห็น
ของครูสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานราธิวาส เขต 1. รายงานการวิจัย, มหาวิทยาลัยหาดใหญ่, สงขลา.
ณัฐิกา นครสูงเนิน. (2558). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารกับการเป็นชุมชนแห่งการเรียนรู้ของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเลย เขต 1. วารสารวิจัยและพัฒนามหาวิทยาลัยราชภัฏเลย, 10(31) , 7-18.
ธนิต รัตนศักดิ์ดา. (2565). ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปราจีนบุรี เขต 2. รายงานการวิจัย, มหาวิทยาลัยเกริก, กรุงเทพมหานคร.
ธราธร ตันวิพงษ์ตระกูล. (2562). รูปแบบภาวะผู้นาของผู้บริหารสถานศึกษาเพื่อส่งเสริมความเป็นโรงเรียนแห่งการเรียนรู้ สังกัดสานักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน เขตภาคเหนือตอนบน. รายงานการวิจัย, มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่.
นิยดา เปี่ยมพืชนะ. (2565). ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษา; การเป็นชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพของ สถานศึกษา; สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 1. รายงานการวิจัย, มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ.
ปานหทัย ธรรมรัตน์ และคณะ. (2564). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษากับการเป็นชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนครเขต 2. รายงานการวิจัย, มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, สกลนคร.
ปริญญา อุปลา. (2564). รูปแบบการสร้างเสริมวัฒนธรรมการประเมินผลตามแนวคิดชุมชน
การเรียนรู้ทางวิชาชีพสำหรับครูระดับประถมศึกษา. รายงานการวิจัย, มหาวิทยาลัย
ราชภัฏสกลนคร, สกลนคร.
รุ่ง แก้วแดง. (2543). ปฏิวัติการศึกษาไทย. พิมพ์ครั้งที่ 8. กรุงเทพมหานคร: มติชน.
วรรณา เฟื่องฟู. (2558). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษากับ การเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่ การศึกษาประถมศึกษาปทุมธานี เขต 2. รายงานการวิจัย, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี, กรุงเทพมหานคร.
วิชิต สุขสันติกูล. (2566). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำทางวิชาการกับการเป็นชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ ของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาฉะเชิงเทรา เขต 2. วารสารบริหารการศึกษา มศว, 20(38), 51-61.
สุพรรณี บุญหนัก. (2565). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นําทางวิชาการของผู้บริหารกับการเป็นชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพของโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเลย เขต 2. วารสารสังคมศาสตร์บูรณาการ.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ. (2553). การบริหารการเปลี่ยนแปลง. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เอื้อมพร บ่อไทย. (2563). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำทางวิชาการกับการส่งเสริมการวิจัย
ในชั้นเรียนของผู้บริหารสถานศึกษาสังกัดสำนักงาน เขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาบุรีรัมย์ เขต 1. รายงานการวิจัย, มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์, บุรีรัมย์.
Julie Anne Gray and Roxanne Mitchell. Academic Optimism and Enabling School Structure:Predictors of Professional Learning Communities. University of West Florida, University of Alabama.
