การพัฒนาความสามารถทางเทคโนโลยีวิทยาการคำนวณและผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน โดยใช้การจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดสะเต็มศึกษาสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1
##plugins.themes.bootstrap3.article.sidebar##
##plugins.themes.bootstrap3.article.main##
摘要
การงานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1)เพื่อพัฒนาความสามารถทางเทคโนโลยีวิทยาการคำนวณของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่1 โดยใช้การจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดสะเต็มศึกษา ให้มีคะแนนเฉลี่ยตั้งแต่ร้อยละ 80 ขึ้นไป และมีนักเรียนผ่านเกณฑ์ตั้งแต่ร้อยละ 80 ของนักเรียนทั้งหมดและ 2)เพื่อพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนเรื่องการใช้งานเทคโนโลยีเบื้องต้นและการแก้ปัญหาอย่างเป็นขั้นตอน โดยใช้การจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดสะเต็มศึกษาของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ให้มีคะแนนเฉลี่ยตั้งแต่ร้อยละ 80 ขึ้นไป และมีนักเรียนผ่านเกณฑ์ตั้งแต่ร้อยละ 80 ของนักเรียนทั้งหมด ใช้รูปแบบการวิจัยขั้นต้น แบบกลุ่มทดลองกลุ่มเดียว วัดผลหลังการทดลอง กลุ่มเป้าหมาย ได้แก่ นักเรียนชั้นประศึกษาปีที่ 1 ของโรงเรียนบ้านนาไก่นาคำน้อยวิทยา อำเภอสุวรรณคูหา จังหวัดหนองบัวลำภู ที่ศึกษาอยู่ในภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2564 จำนวน 13 คน ได้มาโดยการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือในการวิจัย ประกอบด้วย 1)แผนการจัดการเรียนรู้สะเต็มศึกษา จำนวน 5 แผน 2)แบบประเมินความสามารถทางเทคโนโลยีวิทยาการคำนวณ และ 3)แบบทดสอบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล 1) ค่าร้อยละ 2) ค่าเฉลี่ย 3) ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า 1) นักเรียนมีผลคะแนนความสามารถทางเทคโนโลยีวิทยาการคำนวณ มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 21.84 ของคะแนนเต็ม 25 คิดเป็นร้อยละ 87.38 และมีจำนวนนักเรียนผ่านเกณฑ์ 11 คน คิดเป็นร้อยละ 84.61 ของนักเรียนทั้งหมด 2) นักเรียนมีผลคะแนนผลสัมฤทธิ์ททางการเรียน มีค่าคะแนนเฉลี่ยเท่ากับ 17.02 ของคะแนนเต็ม 20 คิดเป็นร้อยละ 89.61 และมีนักเรียนที่ผ่านเกณฑ์ 11 คน คิดเป็นร้อยละ 84.61 ของจำนวนนักเรียนทั้งหมด
##plugins.themes.bootstrap3.article.details##
参考
กระทรวงศึกษาธิการ.(2542).พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พุทธศักราช 2542 .
กรุงเทพฯ:บริษัทสยามสปอรต์ ซินดิเคท จำกัด.
จิราภรณ์ ศรีเมืองคุณ (2558) การพัฒนาเครื่องมือวัดสมรรถนะผู้เรียนด้านเทคโนโลยี
สารสนเทศ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่
การศึกษา ประถมศึกษากาญจนบุรี เขต 4. บัณฑิตวิทยาลัย :มหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี.
ประภาส ฉัตรไชยพรกุล (2557) การพัฒนาเครื่องมือวัดความสามารถในการใช้เทคโนโลยี
สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนในสังกัดกรุงเทพมหานคร บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ภาณุพงศ์ โคนชัยภูมิ. (2560). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้ตามแนวคิดสะเต็มศึกษา เรื่อง
การสังเคราะห์ด้วยแสง ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 เพื่อส่งเสริมผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและความสามารถด้านการคิดเชิงระบบ. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
รัฏฏิกา ตั้งพุทธิพงศ,ชยุตม์ ภิรมย์สมบัติ (2560) การรับรู้ของครูเกี่ยวกับกระบวนการ
ขับเคลื่อนนโยบายสะเต็มศึกษาจากระดับชาติสู่ห้องเรียน บัณฑิตวิทยาลัย : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วงค์ณภา แก้วไกรษร,นันทรัตน์ แก้วไกรษร (2561) การพัฒนาทักษะการคิดสร้างสรรค์ของ
นักเรียนชุมนุมหุ่นยนต์เพื่อการเรียนรู้โดยใช้กิจกรรมการเรียนรู้ตามแนวทางสะ
เต็มศึกษา (STEM Education) ภายใต้หัวข้อ หุ่นยนต์ทางเลือกแห่งอนาคต. http://www.ska2.go.th/reis/data/research/25620911_152515_2890.pdf
ศิริพร ศรีจันทะ.(2562) การจัดกิจกรรมการเรียนรู้ด้วยรูปแบบสะเต็มศึกษาประกอบไปด้วย
ขั้นตอนที่สำคัญในการจัดการเรียนการสอน 6 ขั้นตอน. วารสารวิชาการแพรวากาฬสินธุ์ มหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์ ,6 (1), 167-168
National Research Council, (2012). A Framework for K-12 Science Education:
Practices, Crosscutting Concept, and Core Ideas. Committee on New
Science Education Standards, Board on Science Education, Division of
Behavioral and Social Science and Education. Washington, DC: National
Academy Press.
