ASSESSMENT OF THE ACHIEVEMENT OF GOOD LABOR PRACTICES IN THE THAI BROILER FARMING INDUSTRY
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aims to assess the effectiveness of implementing the promotion policy. Improve the quality of working life of workers Propose policy guidelines for promoting good labor practices in the Thai broiler farm industry to implement. This study uses a combination of quantitative research methods and qualitative research. Quantitative data from questionnaires were used with one group of informants, comprising 400 broiler farm industry workers, and from three groups of in-depth interviews: working groups and officials involved in good labor practices from the government; and The private sector, a group of senior executives of large enterprises that are members of the Thai Broiler Exporters Association and workers in the broiler farm industry A total of 25 people were used to analyze the data with statistical analysis and content analysis.
The results of the study found that workers' morale and morale were higher, working groups and staff involved in good labor practices. Work strictly and take more responsibility because it has to be tracked and periodic evaluation in order to continually maintain good labor practices and also positively affects the potential and the strength of the broiler farm industry and able to respond to the conditions of world trade, especially the issue of social responsibility in terms of labor, as a result, business establishments have more profit.
Article Details
References
จุมพล หนิมพานิช. (2548). การบริหารจัดการภาครัฐแนวใหม่ หลักการแนวคิดและกรณีตัวอย่าง ของไทย. นนทบุรี : สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ดรุณี เผ่าสุวรรณ. (2543). การนำระบบการบริหารมุ่งผลสัมฤทธิ์มาใช้ในหน่วยงานภาครัฐ กรณีศึกษา: สำนักงานประกันสังคมและกรมการประกันภัย. รัฐประศาสนศาสตร์มหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ดารัตน์ บริพันธกุล. (2544). “ระบบการบริหารโดยมุ่งผลสัมฤทธิ์”. เอกสารประกอบการสัมมนา เชิงประสบการณ์ของสถาบันพัฒนานโยบายและการจัดการ คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, กรุงเทพมหานคร: สถาบันพัฒนานโยบายและจัดการ คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ติน ปรัชญพฤทธิ์. (2529). “รัฐประศาสนศาสตร์ มานุษยวิทยา สังคมวิทยา”. เอกสารการสอนชุดวิชาหลัก และวิธีการศึกษาทางรัฐประศาสนศาสตร์, กรุงเทพฯ: บางกอก-บล็อก-ออพเซท การพิมพ์.
วรเดช จันทรศร และไพโรจน์ ภัทรนรากุล. (2541). การประเมินผลระบบเปิด. กรุงเทพฯ : สมาคมรัฐประศาสนศาสตร์ นิด้า.
สำนักงบประมาณ และสถาบันพัฒนานโยบายและการจัดการ คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์ มหาวิทยาลัย. (2549). คู่มือการพัฒนาการวิเคราะห์ระดับความสำเร็จของการดำเนินงาน จากการใช้จ่ายงบประมาณ. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักงบประมาณ สำนักนายกรัฐมนตรี. (2540). การบริหารงานแบบมุ่งผลสัมฤทธิ์หรือการบริหารงาน แบบมุ่งผลงาน. กรุงเทพมหานคร.
สำนักงานข้าราชการพลเรือน. (2541). ระบบบริการงานโดยมุ่งผลสัมฤทธิ์. โครงการส่งเสริมประสิทธิภาพ ในส่วนราชการ : ระบบบริการงานโดยมุ่งผลสัมฤทธิ์. กรุงเทพมหานคร.
Adler, P. A. and Adler, P. (1994). “Observational Techniques”. Thousand Oaks, CA : Sage.
Aucoin, Peter. (1990). “Administrative Reform in Public Management: Paradigms, Principles, Paradoxes, and Pendulums”. Governance, 3, 115-137.
Bacal, Robert. (1999). Performance Management. New York : McGraw-Hill.
Bingham, R. D., and Felbinger, C. L. (1989). Evaluation in Practice: A Methodological Approach. New York : Longman.
