การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้ของนักศึกษาฝึกประสบการณ์วิชาชีพครูเพื่อส่งเสริมความสามารถด้านการอ่านอย่างมีวิจารณญาณ ของนักเรียนระดับมัธยมศึกษา
คำสำคัญ:
รูปแบบการจัดการเรียนรู้, นักศึกษาฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู, การอ่านอย่างมีวิจารณญาณบทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาบริบท สภาพปัจจุบัน และความต้องการจำเป็นในการพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้ของนักศึกษาฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู 2) ออกแบบและพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้ของนักศึกษาฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู 3) ทดลองใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้ของนักศึกษาฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู 4) เพื่อประเมินและปรับปรุงรูปแบบการสอนรูปแบบการจัดการเรียนรู้ของนักศึกษาฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู เพื่อส่งเสริมความสามารถด้านการอ่านอย่างมีวิจารณญาณของนักเรียนระดับมัธยมศึกษา การวิธีวิจัยเป็นแบบวิจัยและพัฒนา กลุ่มตัวอย่างได้แก่ นักศึกษาที่กำลังฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู 38 คน และนักเรียนระดับมัธยมศึกษาปีที่ 1-3 ในภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2567 จำนวน 120 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบวิเคราะห์เอกสาร แบบสอบถาม และแบบสัมภาษณ์ สถิติที่ใช้คือ คะแนนเฉลี่ย ) และ ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.)
ผลการวิจัยพบว่า
- ต้องเน้นผู้เรียนเป็นศูนย์กลาง คำนึงถึงความแตกต่างระหว่างบุคคล ส่งเสริมการอ่านอย่างมีวิจารณญาณ บูรณาการเทคโนโลยีและสื่อการเรียนการสอนที่ทันสมัย ส่งเสริมให้ผู้เรียนนำไปปรับประยุกต์ใช้ในชีวิตได้อย่างมีประสิทธิภาพ
- รูปแบบการจัดการเรียนรู้และคู่มือฝึกอบรมฯ ฉบับร่างเหมาะสมมาก มีค่าเฉลี่ย (
= 4.21) ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D. = 0.62)
- ผลการทดลองใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้ฯ หลังอบรมสูงกว่าก่อนอบรม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ .05
- ผลการประเมินรูปแบบการสอนรูปแบบการจัดการเรียนรู้ของนักศึกษาฝึกประสบการณ์วิชาชีพครูเพื่อส่งเสริมความสามารถด้านการอ่านอย่างมีวิจารณญาณของนักเรียนระดับมัธยมศึกษา มีค่าความคิดเห็นระดับมาก มีค่าเฉลี่ย (
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2541). การวิจัยเพื่อพัฒนาการเรียนรู้ตามหลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน. กองวิจัยทางการศึกษา กรมวิชาการ กระทรวงศึกษาธิการ.
เกรียงศักดิ์ เจริญวงศ์ศักดิ์. (2541). กระแสวิพากษ์: บทเรียนเพื่อสังคมไทย (พิมพ์ครั้งที่ 3). ซัคเชส มีเดีย.
เตือนใจ แสงไกร. (2560). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนภาษาไทยเพื่อส่งเสริมความสามารถด้านการอ่านอย่างมีวิจารณญาณ สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. วารสารวิชาการธรรมทรรศน์, 17(1), 45–57. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/dhammathas/article/view/85283
ทิศนา แขมมณี. (2567). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดการกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 23). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
รณิดา วงษ์สะพาน. (2563). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้แบบร่วมมือโดยใช้กลวิธีอภิปัญญา ร่วมกับชุดกิจกรรมการเรียนรู้การอ่านภาษาไทยอย่างมีวิจารณญาณ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3. วารสารวารสารเทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 3(8),133-148. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/etcedumsujournal/article/view/244480
วัชรา เล่าเรียนดี. (2556). ศาสตร์การนิเทศการสอนและการโค้ช: การพัฒนาวิชาชีพทฤษฎี กลยุทธ์สู่การปฏิบัติ. โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยศิลปากรวิทยาเขตพระราชวังสนามจันทร์.
วิจารณ์ พานิช. (2555). วิถีสร้างการเรียนรู้เพื่อศิษย์ ในศตวรรษที่ 21 (พิมพ์ครั้งที่ 3). มูลนิธิสดศรี-สฤษวงศ์.
สมจิต จันทร์ฉาย. (2557). การออกแบบและการพัฒนาการเรียนการสอน. เพชรเกษมพริ้งติ้งกรุ๊ป.
