รูปแบบการให้คำปรึกษาด้วยการเสริมพลังอำนาจ สำหรับนักศึกษา ในช่วงสถานการณ์การระบาดของโควิด-19
คำสำคัญ:
รูปแบบ, การให้คำปรึกษา, การเสริมพลังอำนาจ, โควิด-19บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาแนวคิด ทฤษฎี และรูปแบบการให้คำปรึกษาในสังคมปัจจุบัน 2) วิเคราะห์และสังเคราะห์องค์ประกอบสำคัญของการเสริมพลังอำนาจที่เกี่ยวข้องกับการให้คำปรึกษาในช่วงสถานการณ์การระบาดของเชื้อโควิด-19 และ 3) นำเสนอรูปแบบการให้คำปรึกษาด้วยการเสริมพลังอำนาจสำหรับนักศึกษามหาวิทยาลัยในช่วงสถานการณ์การระบาดของเชื้อโควิด-19 การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงเอกสารและการทบทวนวรรณกรรมอย่างเป็นระบบ สืบค้นงานวิจัยทั้งในและต่างประเทศที่ตีพิมพ์ระหว่างปี พ.ศ. 2562–2564 จำนวน 53 เรื่อง ผ่านการคัดกรองตามเกณฑ์การคัดเข้า–คัดออก และประเมินคุณภาพตามเกณฑ์ของสถาบันโจแอนนาบริกส์ (JBI) จนเหลืองานวิจัยที่มีคุณภาพเหมาะสมจำนวน 29 เรื่อง เพื่อนำมาสังเคราะห์เชิงเนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า
- แนวคิด ทฤษฎี และรูปแบบการให้คำปรึกษาในสังคมปัจจุบัน เป็นกระบวนการช่วยเหลือที่เกิดจากสัมพันธภาพของบุคคล มีทั้งการให้คำปรึกษาแบบเฉพาะรายและแบบกลุ่ม โดยใช้กลยุทธ์และเทคนิคต่าง ๆ เพื่อส่งเสริมการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรม
- องค์ประกอบสำคัญของการเสริมพลังอำนาจในช่วงโควิด-19 เป็นกระบวนการฟื้นฟูอำนาจและเสริมสร้างศักยภาพ ประกอบด้วย 5 ขั้นตอน ได้แก่ การสร้างสัมพันธภาพ การระบุปัญหา การหาทางออก การใช้ทรัพยากรทางสังคม และการตัดสินใจแก้ปัญหาด้วยตนเอง
- รูปแบบการให้คำปรึกษาด้วยการเสริมพลังอำนาจสำหรับนักศึกษามหาวิทยาลัย คือ ES Model ซึ่งสอดคล้องกับหลักการพื้นฐานของวิชาชีพสังคมสงเคราะห์ และได้จากการสังเคราะห์งานวิจัยตามเกณฑ์ JBI
เอกสารอ้างอิง
แก้ว พรหมแก้ว, พัชราภรณ์ ศรีสวัสดิ์, และพิศมัย รัตนโรจน์สกุล. (2559). การให้คำปรึกษากลุ่มแบบเผชิญความจริงเพื่อเสริมสร้างการตั้งเป้าหมายในชีวิตของผู้ใช้สารเสพติด. วารสารพยาบาลตำรวจและวิทยาศาสตร์สุขภาพ, 8(1), 11-22. https://he01.tci-thaijo.org/index.php/policenurse/article/view/65178
บุษบา คล้ายมุข. (2555). ผลของการให้คำปรึกษาเน้นการปรับพฤติกรรมความคิดต่อภาวะซึมเศร้าในผู้ป่วยโรคซึมเศร้า โรงพยาบาลเสนา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา. วารสารสภาการพยาบาล, 27(3), 106-115. https://he02.tci-thaijo.org/index.php/TJONC/article/view/5473
พระครูธรรมคุต (สุทธิพจน์ สุทฺธิวจโน), นภารัตน์ กิตติรัตนมงคล, และวาริณี โสภาจร. (2565). บทบาทของมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัยในการจัดการองค์การกับการเยียวยาสังคมในภาวะวิกฤตการระบาดของโรคโควิด-19. วารสาร มจร พุทธปัญญาปริทรรศน์, 7(3), 85-99. https://so03.tci-thaijo.org/index.php/jmbr/article/view/257146
เพ็ญนภา แดงด้อมยุทธ์. (2560). การเสริมสร้างพลังอำนาจ. วารสารกองการพยาบาล, 44(2), 159-160.
มัลลวีร์ อดุลวัฒนศิริ. (2552). เทคนิคการให้คำปรึกษา: การนำไปใช้ (พิมพ์ครั้งที่ 4). โรงพิมพ์คลังนานา.
สำนักโรคติดต่ออุบัติใหม่ กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข. (2559). แผนยุทธศาสตร์เตรียมความพร้อมป้องกัน และแก้ไขปัญหาโรคติดต่ออุบัติใหม่แห่งชาติ (พ.ศ. 2560-2564). สืบค้น 21 มิถุนายน 2564, จาก https://ddc.moph.go.th/uploads/ckeditor2/eidnationplan60_64.pdf
สินีนาฏ บุญเจริญ, ดลดาว ปูรณานนท์, และสุรินทร์ สุทธิธาทิพย์. (2561). ผลการปรึกษากลุ่มเกสตัลท์ต่อการเสริมสร้างพลังอำนาจของผู้ดูแลเด็กออทิสติก. วารสารวิทยาลัยพยาบาลพระปกเกล้า จันทบุรี, 29(2), 60–70. https://he01.tci-thaijo.org/index.php/pnc/article/view/161845
Fetterman, D. M., Kaftarian, S. J., & Wandersman, A. (2015). Empowerment evaluation: Knowledge and tools for self-assessment, evaluation capacity building, and accountability. SAGE Publications.
George, R. L. & Cristiani, T. S. (1995). Counseling: Theory and practice. (4th ed.). Allyn and Bacon.
