การพัฒนาความสามารถในการเขียนเชิงสร้างสรรค์ หน่วยการเรียนรู้ ออมไว้กำไรชีวิต ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โดยการจัดการสอนรูปแบบซินเนคติกส์
คำสำคัญ:
การเขียนเชิงสร้างสรรค์;, ความสามารถในการเขียน; , ซินเนคติกส์; , นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบความสามารถในการเขียนเชิงสร้างสรรค์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 หลังได้รับการจัดการสอนรูปแบบซินเนคติกส์กับเกณฑ์ร้อยละ 70 และ 2) ศึกษาระดับความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อการจัดการสอนรูปแบบซินเนคติกส์ เป็นการวิจัยแบบทดลองเบื้องต้น กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4/1 โรงเรียนอัสสัมชัญนครราชสีมา ที่กำลังศึกษาในภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2568 จำนวน 31 คน ได้มาโดยการสุ่มแบบกลุ่ม เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย 1) แผนการจัดการเรียนรู้การเขียนเชิงสร้างสรรค์ หน่วยการเรียนรู้ “ออมไว้กำไรชีวิต” โดยใช้รูปแบบการสอนซินเนคติกส์ จำนวน 3 แผน รวม 6 ชั่วโมง 2) แบบประเมินความสามารถในการเขียนเชิงสร้างสรรค์โดยใช้เกณฑ์การให้คะแนนแบบรูบริก และ 3) แบบสอบถามความพึงพอใจแบบมาตรประมาณค่า 5 ระดับ จำนวน 12 ข้อ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบทีสำหรับกลุ่มตัวอย่างเดียว
ผลการวิจัยพบว่า
1. นักเรียนมีคะแนนความสามารถในการเขียนเชิงสร้างสรรค์หลังเรียนเฉลี่ย 74 คะแนน จากคะแนนเต็ม 30 คะแนน คิดเป็นร้อยละ 82.47 และมีคะแนนเฉลี่ยสูงกว่าเกณฑ์ร้อยละ 70 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ
2. นักเรียนมีความพึงพอใจต่อการจัดการสอนรูปแบบซินเนคติกส์เพื่อพัฒนาความสามารถในการเขียนเชิงสร้างสรรค์โดยภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
กิตติกานต์ บุญเหลี่ยม และกัญญาวดี แสงงาม. (2567). การพัฒนาความสามารถในการเขียนเชิงสร้างสรรค์ โดยการจัดการเรียนรู้ แบบซินเนคติกส์ สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 9(2), 1925-1934
คฑาพร เหมภูเขียว. (2566). ผลการใช้รูปแบบการสอนซินเนคติกส์ที่มีต่อความสามารถการเขียนเชิงสร้างสรรค์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. Journal of Roi Kaensarn Academi, 8(6), 613-623.
เฉลิมลาภ ทองอาจ. (2561). การจัดการเรียนรู้ภาษาไทยโดยใช้สมรรถนะในศตวรรษที่ 21 เป็นฐาน: ทฤษฎีสู่การปฏิบัติ. Journal of Education Studies, Chulalongkorn University, 46(1), 171-184. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/EDUCU/article/view/113659
ทิศนา แขมมณี. (2547). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พนิดา เชิงหอม, ปาริชาติ ประเสริฐสังข์, สมร ทวีบุญ และพรชัย ผาดไธสง. (2565). กระบวนการจัดการเรียนรู้แบบซินเนคติกส์กับการเขียนเชิงสร้างสรรค์. วารสารมนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์ และนวัตกรรม มหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์, 1(2), 87-106. https://doi.org/10.14456/hsi.2022.16
พิริยะพงศ์ พิมพระลับ และอัฐพล อินต๊ะเสนา. (2565). การจัดกิจกรรมการเรียนรู้แบบซินเนคติกส์ เพื่อส่งเสริมความสามารถ ในการเขียนเชิงสร้างสรรค์ ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5. Journal of Roi Kaensarn Academi, 7(11), 403-419.
มยุรา กล่อมเจริญ. (2559). การใช้กิจกรรมการเขียนเชิงสร้างสรรค์ด้วยวิธีสแกฟโฟลด์เพื่อพัฒนาการเขียนเชิงสร้างสรรค์ของนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ในเขตกรุงเทพมหานคร. (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ศิวรักษ์ ศรีสะอาดดี และยศวีร์ สายฟ้า. (2567). การสอนเขียนโดยใช้กระบวนการเรียนรู้เชิงรุกเพื่อส่งเสริม ความสามารถในการเขียนเชิงสร้างสรรค์ของนักเรียนประถมศึกษา. วารสารการจัดการทางการศึกษาปฐมวัย, 6(1), 49-62.
สุพิชญา วัลลิยะเมธี. (2560). รูปแบบกิจกรรมการเรียนรู้แบบซินเนคติกส์ เพื่อพัฒนาการเขียนเชิงสร้างสรรค์สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4-6 โรงเรียนบ้านหาดสองแคว อำเภอตรอน จังหวัดอุตรดิตถ์. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). อุตรดิตถ์: มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์.
อัจฉรา ชีวพันธ์. (2554). พัฒนาทักษะภาษา พัฒนาความคิดด้วยกิจกรรมการเล่นประกอบการสอนภาษาไทย. (พิมพ์ครั้งที่ 7). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Gordon, W. J. J. (1961). Synectics: The development of creative capacity. New York: Harper & Row.
