การพัฒนาความสามารถในการเขียนเชิงสร้างสรรค์ หน่วยการเรียนรู้ ออมไว้กำไรชีวิต ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โดยการจัดการสอนรูปแบบซินเนคติกส์
คำสำคัญ:
การเขียนเชิงสร้างสรรค์;, ความสามารถในการเขียน; , ซินเนคติกส์; , นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบความสามารถในการเขียนเชิงสร้างสรรค์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 หลังได้รับการจัดการสอนรูปแบบซินเนคติกส์กับเกณฑ์ร้อยละ 70 และ 2) ศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อการจัดการสอนรูปแบบซินเนคติกส์ การวิจัยเป็นการทดลองเบื้องต้น แบบกลุ่มเดียวทดสอบหลังเรียน กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4/1 โรงเรียนอัสสัมชัญนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2568 จำนวน 31 คน ได้มาโดยการสุ่มแบบกลุ่ม เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย 1) แผนการจัดการเรียนรู้ หน่วยการเรียนรู้ “ออมไว้กำไรชีวิต” จำนวน 3 แผน รวม 6 ชั่วโมง 2) แบบประเมินความสามารถในการเขียนเชิงสร้างสรรค์แบบเกณฑ์การให้คะแนน และ 3) แบบสอบถามความพึงพอใจแบบมาตรประมาณค่า 5 ระดับ จำนวน 12 ข้อ แผนการจัดการเรียนรู้มีความเหมาะสมโดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (M = 4.91, S.D. = 0.29) แบบประเมินความสามารถในการเขียนเชิงสร้างสรรค์และแบบสอบถามความพึงพอใจมีค่าดัชนีความสอดคล้องเท่ากับ 1.00 ทุกข้อ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบทีสำหรับกลุ่มตัวอย่างเดียว
ผลการวิจัยพบว่า
1. นักเรียนมีคะแนนความสามารถในการเขียนเชิงสร้างสรรค์หลังเรียนเฉลี่ย 74 คะแนน จากคะแนนเต็ม 30 คะแนน คิดเป็นร้อยละ 82.47 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ร้อยละ 70 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
2. นักเรียนมีความพึงพอใจต่อการจัดการสอนรูปแบบซินเนคติกส์โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด ผลการวิจัยแสดงให้เห็นว่า กระบวนการเปรียบเทียบ การใช้จินตนาการ และการนำความคิดที่ได้มาพัฒนาเป็นงานเขียน สามารถนำมาใช้ในการจัดกิจกรรมเพื่อส่งเสริมการเขียนเชิงสร้างสรรค์ของนักเรียนระดับประถมศึกษาได้
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
กิตติกานต์ บุญเหลี่ยม และกัญญาวดี แสงงาม. (2567). การพัฒนาความสามารถในการเขียนเชิงสร้างสรรค์ โดยการจัดการเรียนรู้แบบซินเนคติกส์ สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์. 9(2), 1925-1934.
คฑาพร เหมภูเขียว. (2566). ผลการใช้รูปแบบการสอนซินเนคติกส์ที่มีต่อความสามารถการเขียนเชิงสร้างสรรค์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. Journal of Roi Kaensarn Academi, 8(6), 613-623.
เฉลิมลาภ ทองอาจ. (2561). การจัดการเรียนรู้ภาษาไทยโดยใช้สมรรถนะในศตวรรษที่ 21 เป็นฐาน: ทฤษฎีสู่การปฏิบัติ. วารสารครุศาสตร์, 46(1), 171-184.
ทิศนา แขมมณี. (2547). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
พิริยะพงศ์ พิมพระลับ, และอัฐพล อินต๊ะเสนา. (2565). การจัดกิจกรรมการเรียนรู้แบบซินเนคติกส์ เพื่อส่งเสริมความสามารถในการเขียนเชิงสร้างสรรค์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5. Journal of Roi Kaensarn Academi, 7(11), 403-419.
ไพศาล หวังพานิช. (2563). เอกสารสอนวิชาการวัดและประเมินผล. นครราชสีมา: คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยวงษ์ชวลิตกุล.
มยุรา กล่อมเจริญ. (2559). การใช้กิจกรรมการเขียนเชิงสร้างสรรค์ด้วยวิธีสแกฟโฟลด์เพื่อพัฒนาการเขียนเชิงสร้างสรรค์ของนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ในเขตกรุงเทพมหานคร. (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุพิชญา วัลลิยะเมธี. (2560). รูปแบบกิจกรรมการเรียนรู้แบบซินเนคติกส์เพื่อพัฒนาการเขียนเชิงสร้างสรรค์สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4-6 โรงเรียนบ้านหาดสองแคว อำเภอตรอน จังหวัดอุตรดิตถ์. (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต). อุตรดิตถ์: มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์.
สุวิทย์ มูลคำ. (2545). 21 วิธีจัดการเรียนรู้: เพื่อพัฒนากระบวนการคิด. กรุงเทพฯ: ภาพพิมพ์.
อธิกมาส มากจุ้ย. (2553). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนตามทฤษฎีสหบทเพื่อเสริมสร้างความสามารถในการเขียนภาษาไทยเชิงสร้างสรรค์ของนักศึกษาระดับปริญญาบัณฑิต. (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อัจฉรา ชีวพันธ์. (2554). พัฒนาทักษะภาษา พัฒนาความคิดด้วยกิจกรรมการเล่นประกอบการสอนภาษาไทย. (พิมพ์ครั้งที่ 7). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Gordon, W. J. J. (1961). Synectics: The development of creative capacity. New York, NY: Harper & Row.
