ปัจจัยที่ส่งผลต่อการนำนโยบายส่งเสริมความปลอดภัยไปปฏิบัติของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานนทบุรีเขต 2
คำสำคัญ:
นโยบายส่งเสริมความปลอดภัย;, การนำนโยบายไปปฏิบัติ; , สถานศึกษาบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาปัจจัยที่เกี่ยวข้องในการนำนโยบายส่งเสริมความปลอดภัยไปปฏิบัติในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานนทบุรี เขต 2 2) ศึกษาการนำนโยบายส่งเสริมความปลอดภัยไปปฏิบัติในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานนทบุรี เขต 2 และ 3) ศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อการนำนโยบายส่งเสริมความปลอดภัยไปปฏิบัติในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานนทบุรี เขต 2 ประชากร ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษาและครู ปีการศึกษา 2567 จำนวน 1,612 คน กลุ่มตัวอย่างจำนวน 310 คน กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างตามตารางของ Krejcie and Morgan และสุ่มแบบแบ่งชั้นตามขนาดสถานศึกษาแล้วสุ่มอย่างง่าย เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสอบถามเกี่ยวกับการนำนโยบายส่งเสริมความปลอดภัยไปปฏิบัติและปัจจัยที่เกี่ยวข้อง มีค่าความเที่ยงระหว่าง .943–.994 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน และการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน
ผลการวิจัยพบว่า
1. ปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับการนำนโยบายส่งเสริมความปลอดภัยไปปฏิบัติโดยรวมอยู่ในระดับมาก โดยปัจจัยลักษณะองค์การมีค่าเฉลี่ยสูงที่สุด รองลงมา ได้แก่ ภาวะผู้นำ การสนับสนุนจากภายนอก บุคลากร ทรัพยากรเพียงพอ และตัวนโยบาย ตามลำดับ
2. การนำนโยบายส่งเสริมความปลอดภัยไปปฏิบัติโดยรวมอยู่ในระดับมาก โดยด้านการจัดการองค์การมีค่าเฉลี่ยสูงที่สุด รองลงมา ได้แก่ การแปลงนโยบาย การสร้างความเข้าใจและการยอมรับของผู้ปฏิบัติงาน การควบคุม กำกับ ติดตามและประเมินผล และการพัฒนาบุคลากร ตามลำดับ และ
3. ปัจจัยลักษณะองค์การ (β = .408) การสนับสนุนจากภายนอก (β = .281) และภาวะผู้นำ (β = .222) สามารถร่วมกันพยากรณ์การนำนโยบายส่งเสริมความปลอดภัยไปปฏิบัติได้ร้อยละ 6 (R² = .686, Adjusted R² = .683, p < .001)
เอกสารอ้างอิง
กล้า ทองขาว. (2563). หน่วยที่ 3 การนำนโยบายและแผนการศึกษาไปปฏิบัติ. ใน ประมวลสาระชุดวิชานโยบาย การวางแผนและการพัฒนาคุณภาพทางการศึกษา หน่วยที่ 1-5 (น. 1-86). นนทบุรี: สาขาวิชาศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
เก็จกนก เอื้อวงศ์ และชุติมา ภิญญาพงษ์. (2566). สภาพการนำนโยบายเสริมสร้างความปลอดภัยไปปฏิบัติของสถานศึกษาในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาปทุมธานี. (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต). นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัย ธรรมาธิราช.
จักรี ศรีจารุเมธีญาณ และชุติมา ศรีจารุเมธีญาณ. (2563). การนํานโยบายไปปฏิบัติ. วารสารวิจัยธรรมศึกษา, 3(1). 19-26.
ปิยนุช ลอยเลิศหล้า. (2559). การนำนโยบายสู่การปฏิบัติของโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต). นครปฐม: มหาวิทยาลัยศิลปากร.
วรเดช จันทรศร. (2556). ทฤษฎีการนำนโยบายสาธารณะไปปฏิบัติ. (พิมพ์ครั้งที่ 6). กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟฟิค.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560-2579. กรุงเทพฯ: บริษัท พริกหวานกราฟฟิค จำกัด.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610. https://doi.org/10.1177/001316447003000308
Nelson, D. L., & Quick, J. C. (1997). Organizational behavior: Foundations, realities, and challenges. St. Paul, MN: West Publishing Company.
Sabatier, P. A., & Mazmanian, D. A. (1980). The implementation of public policy: A framework of analysis. Policy Studies Journal, 8(4), 538-560.
Van Meter, D. S., & Van Horn, C. E. (1975). The policy implementation process: A conceptual framework. Administration & Society, 6(4), 445–488. https://doi.org/10.1177/009539977500600404
