ปัจจัยที่ส่งผลต่อการนำนโยบายส่งเสริมความปลอดภัยไปปฏิบัติของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานนทบุรี เขต 2
คำสำคัญ:
นโยบายความปลอดภัย;, ปัจจัยที่ส่งผลต่อการนำนโยบายไปปฏิบัติ; , ประถมศึกษาบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับการนำนโยบายส่งเสริมความปลอดภัยไปปฏิบัติในสถานศึกษา 2) ศึกษาระดับการนำนโยบายส่งเสริมความปลอดภัยไปปฏิบัติในสถานศึกษา และ 3) ศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อการนำนโยบายส่งเสริมความปลอดภัยไปปฏิบัติในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานนทบุรี เขต 2 ประชากรเป็นผู้บริหารสถานศึกษาและครูในปีการศึกษา 2567 จำนวน 1,612 คน กลุ่มตัวอย่างจำนวน 310 คน กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างตามตารางของ Krejcie และ Morgan และสุ่มแบบแบ่งชั้นตามขนาดสถานศึกษา เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสอบถามปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับการนำนโยบายไปปฏิบัติ ประกอบด้วย ปัจจัยด้านลักษณะองค์การ ตัวนโยบาย การสนับสนุนจากภายนอก ความเพียงพอของทรัพยากร บุคลากร และภาวะผู้นำ มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ .984, .978, .978, .943, .970 และ .991 ตามลำดับ ส่วนแบบสอบถามการนำนโยบายส่งเสริมความปลอดภัยไปปฏิบัติมีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ .994 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน และการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน
ผลการวิจัยพบว่า
1. ปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับการนำนโยบายส่งเสริมความปลอดภัยไปปฏิบัติในสถานศึกษาโดยรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อเรียงตามค่าเฉลี่ยจากสูงไปต่ำ ได้แก่ ลักษณะองค์การ ภาวะผู้นำ การสนับสนุนจากภายนอก บุคลากร ความเพียงพอของทรัพยากร และตัวนโยบาย
2. การนำนโยบายส่งเสริมความปลอดภัยไปปฏิบัติในสถานศึกษาโดยรวมอยู่ในระดับมาก โดยด้านที่มีค่าเฉลี่ยเรียงจากสูงไปต่ำ ได้แก่ การจัดการองค์การ การแปลงนโยบาย การสร้างความเข้าใจและการยอมรับของผู้ปฏิบัติงาน การควบคุม กำกับ ติดตามและประเมินผล และการพัฒนาบุคลากร
3. ปัจจัยลักษณะองค์การ (β = .408) การสนับสนุนจากภายนอก (β = .281) และภาวะผู้นำ (β = .222) สามารถร่วมกันพยากรณ์การนำนโยบายส่งเสริมความปลอดภัยไปปฏิบัติในสถานศึกษาได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 โดยอธิบายความแปรปรวนได้ร้อยละ 68.60 (R² = .686, Adjusted R² = .683, p < .001)
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2564). คู่มือการดำเนินงานความปลอดภัยสถานศึกษา. เข้าถึงได้จาก https://www.cpn1.go.th/2021/wp-content/uploads/2022/11/คู่มือความปลอดภัย-กระทรวงศึกษาธิการ.pdf
กล้า ทองขาว. (2557). หน่วยที่ 3 การนำนโยบายและแผนการศึกษาไปปฏิบัติ. ใน ประมวลสาระชุดวิชานโยบายการวางแผน และการพัฒนาคุณภาพการศึกษา หน่วยที่ 1-5. (พิมพ์ครั้งที่ 2). นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
กล้า ทองขาว. (2563). หน่วยที่ 3 การนำนโยบายและแผนการศึกษาไปปฏิบัติ. ใน ประมวลสาระชุดวิชานโยบายการวางแผนและการพัฒนาคุณภาพทางการศึกษา. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
กล้า ทองขาว และฐิติกรณ์ ยาวิไชย จารึกศิลป์. (2565). หน่วยที่ 3 การนำนโยบายและแผนการศึกษาไปปฏิบัติ. ใน ประมวลสาระชุดวิชานโยบายการวางแผนและการพัฒนาคุณภาพการศึกษา หน่วยที่ 1-5. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
กล้า ทองขาว และจุฬาลักษณ์ โสระพันธ์. (2565). หน่วยที่ 3 การนำนโยบายและแผนการศึกษาไป ปฏิบัติ. ใน ประมวลสาระชุดวิชา นโยบายการวางแผนและการพัฒนาคุณภาพการศึกษา. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
เก็จกนก เอื้อวงศ์ และชุติมา ภิญญาพงษ์. (2566). สภาพการนำนโยบายเสริมสร้างความปลอดภัยไปปฏิบัติของสถานศึกษาในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาปทุมธานี. (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต). นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัย ธรรมาธิราช.
จักรี ศรีจารุเมธีญาณ และชุติมา ศรีจารุเมธีญาณ. (2563). การนํานโยบายไปปฏิบัติ. วารสารวิจัย ธรรมศึกษา, 3(1). 19-26.
ปิยนุช ลอยเลิศหล้า และ ประเสริฐ อินทร์รักษ์. (2561). การนำนโยบายสู่การปฏิบัติของโรงเรียน มัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารวิชาการครุศาสตร์ อุตสาหกรรม พระจอมเกล้าพระนครเหนือ, 9(3), 149-157.
พงษ์พิษณุ ภักดีณรงค์. (2567). ปัจจัยที่ส่งเสริมความสำเร็จของการนำนโยบายเทคโนโลยีสารสนเทศ เพื่อการศึกษาไปปฏิบัติในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน: กรณีศึกษา สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา ประถมศึกษานนทบุรี. วารสารสังคมศาสตร์, 13(2), 81-93.
วรเดช จันทรศร. (2540). การนำนโยบายไปปฏิบัติ. กรุงเทพฯ: คณะกรรมการปฏิรูประบบราชการ.
วรเดช จันทรศร. (2559). ทฤษฎีการนำนโยบายสาธารณไปปฏิบัติ. (พิมพ์ครั้งที่ 7). กรุงเทพฯ: พริกหวาน กราฟฟิก.
สันติชูชัย ชำนาญ. (2563). ปัจจัยที่คัดสรรทางการบริหารที่ส่งผลต่อการนำนโยบายการสร้างโอกาส ความเสมอภาค ความเท่าเทียมทางการศึกษาไปปฏิบัติของสถานศึกษา สังกัดสำนักงาน คณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (วิทยานิพนธ์ศึึกษาศาสตรมหาบัณฑิต). นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานนทบุรี เขต 2. (2567). รายงานข้อมูลพื้นฐานทางการศึกษาจังหวัดนนทบุรี ปีการศึกษา 2567. เข้าถึงได้จากhttp://www.nbipeo.go.th/img/docs/information/ปี%202567/รายงานข้อมูลพื้นฐานทางการศึกษาจังหวัดนนทบุรี%20ปีการศึกษา%202567.pdf?time=1752354454
Daft, R. L., & Lane, P. G. (2008). The leadership experience (4th ed.). Mason, OH: Thomson South-Western.
Edwards, G. C., III. (1984). Public policy implementation. Greenwich, CT: JAI Press.
Gardiner, J. A., & Balch, G. I. (1980). Getting people to protect themselves: Information, facilitation, regulatory, and incentives strategies. In J. Brigham & D. W. Brown (Eds.), Policy implementation: Penalties or incentives? (pp. 113-130).
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.
Nelson, D. L., & Quick, J. C. (1997). Organizational behavior: Foundations, realities, and challenges. New York, NY: West Publishing Company.
Quade, E. S. (1982). Analysis for public decisions. (2nd ed.). New York, NY: North-Holland.
Sabatier, P. A., & Mazmanian, D. A. (1980). The implementation of public policy: A framework of analysis. Policy Studies Journal, 8(4), 538-560. https://doi.org/10.1111/j.1541-0072.1980.tb01266.x
Van Meter, D. S., & Van Horn, C. E. (1975). The policy implementation process: A conceptual framework. Administration & Society, 6(4), 445-488. https://doi.org/10.1177/009539977500600404
