การพัฒนาทักษะครูด้านการจัดการเรียนรู้แบบเรียนรวมโรงเรียนอนุบาลศักดิ์สุภา สังกัดสำนักงานการศึกษาเอกชน จังหวัดขอนแก่น
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาความรู้ความเข้าใจของครูเกี่ยวกับการจัดการเรียนรู้แบบเรียนรวม 2) พัฒนาทักษะของครูในการจัดการเรียนรู้แบบเรียนรวม และ 3) ศึกษาความพึงพอใจของครูต่อการพัฒนาทักษะด้านการจัดการเรียนรู้แบบเรียนรวม ใช้การวิจัยเชิงปฏิบัติการ ผู้ร่วมวิจัยและผู้ให้ข้อมูลประกอบด้วยครูและผู้อำนวยการโรงเรียนอนุบาลศักดิ์สุภา รวมจำนวน 7 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล ได้แก่ แบบสัมภาษณ์ แบบทดสอบ แบบบันทึก และแบบประเมิน วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณด้วยค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าร้อยละ ส่วนข้อมูลเชิงคุณภาพใช้การวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า
1. ผู้ร่วมวิจัยมีความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับการจัดการเรียนรู้แบบเรียนรวมเพิ่มขึ้น โดยผลการประเมินอยู่ในระดับดีทุกรายการ
2. ผู้ร่วมวิจัยมีทักษะและสามารถจัดการเรียนรู้แบบเรียนรวมได้อย่างถูกต้องและเหมาะสม โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก
3. ผู้ร่วมวิจัยมีความพึงพอใจต่อการพัฒนาทักษะด้านการจัดการเรียนรู้แบบเรียนรวม โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก การประชุมเชิงปฏิบัติการร่วมกับการนิเทศช่วยพัฒนาความรู้ ความเข้าใจ และทักษะของครูด้านการจัดการเรียนรู้แบบเรียนรวมได้ตามวัตถุประสงค์ของการวิจัย
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2558). แนวทางการพัฒนาสถานศึกษาต้นแบบการเรียนรวม (inclusive schools). (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: สำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ.
กิ่งเพชร ส่งเสริม. (2552). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรวมแบบคละชั้นที่มีเด็กที่มีความต้องการพิเศษในโรงเรียนประถมศึกษา. (วิทยานิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
คนอง จอมคำ. (2555). การดำเนินการจัดการศึกษา แบบโรงเรียนรวมของโรงเรียนขนาดเล็ก สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงราย เขต 4. (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต). เชียงราย: มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย.
โครงการสารานุกรมไทยสำหรับเยาวชน โดยพระราชประสงค์ในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว. (2534). สารานุกรมไทยสำหรับเยาวชน เล่ม 5 โครงการสารานุกรมไทยสำหรับเยาวชน โดยพระราชประสงค์ในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว. กรุงเทพฯ: ด่านสุทธาการพิมพ์.
จรรยา ชื่นเกษม และกัลยา ชนะภัย. (2558). เอกสารประกอบการเรียน รายวิชา การศึกษาพิเศษ. กรุงเทพฯ: คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต
ชนิดาภา โสหา. (2560). การพัฒนารูปแบบการจัดการศึกษาแบบเรียนรวมของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 25. (วิทยานิพนธ์การศึกษา มหาบัณฑิต). มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม
ชำนาญ ศรีวงษ์. (2560). รูปแบบการบริการการศึกษาแบบมีส่วนร่วมในโรงเรียนแกนนำเรียนรวม สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 1-5 โดยประยุกต์ใช้หลัก ปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง. (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต). มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
ดารณี อุทัยรัตนกิจ และคณะ. (2546). การจัดการศึกษาสำหรับเด็กออทิสติก. ใน เอกสารประกอบการประชุมวิชาการวิทยาการก้าวหน้าในกุมารเวชศาสตร์ ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: แพทยสมาคมแห่งประเทศไทย.
บุญชม ศรีสะอาด. (2545). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 7). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
บุญชม ศรีสะอาด. (2553). พื้นฐานการวิจัยการศึกษา. มหาสารคาม: คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
เบญจา ชลชารินทร์. (2546). คู่มือการบริการจัดการเรียนร่วมโดยใช้โครงสร้างซีต. กรุงเทพฯ: เพทายการพิมพ์.
เบญจา ชลธาร์นนท์. (2544). การศึกษาแบบเรียนรวม.เอกสารประกอบการสอนรายวิชาการศึกษา แบบเรียนรวม. กรุงเทพฯ: สถาบันราชภัฏสวนดุสิต.
ประภัสสร สรวนรัมย์. (2554). สภาพและปัญญาการดำเนินงานจัดการเรียนร่วมสำหรับเด็กพิเศษตาม โครงสร้างซีท (SEAT Framework) ในโรงเรียน สังกัดส˚านักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาบุรีรัมย์ เขต 2. (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต). บุรีรัมย์: มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์.
ผดุง อารยะวิญญู และคณะ. (2549). การวิจัยเพื่อพัฒนาโรงเรียนต้นแบบในการเรียนรวมระหว่างเด็กปกติกับเด็กที่มีความต้องการพิเศษ. กรุงเทพฯ: โครงการจัดตั้งสถาบันวิจัยและพัฒนาผู้มีความสามารถพิเศษและเด็กที่มีความต้องการพิเศษแห่งชาติ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
รดา ธรรมพูนพิสัย. (2556). สภาพปัญญาและแนวทางการจัดการเรียนร่วมในโรงเรียนแกนนำจัดการ เรียนร่วม สังกัดสานักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานราธิวาส. (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต). สงขลา: มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา.
รัตนาภรณ์ อัตธรรมรัตน์. (2554). Special Education & Inclusive Learning. ขอนแก่น: ขอนแก่นการพิมพ์.
ราชบัณฑิตยสถาน. (2555). พจนานุกรม ศัพท์ศึกษาศาสตร์ ฉบับราชบัณฑิตยสถาน. กรุงเทพฯ: ราชบัณฑิตยสถาน.
สมพร หวานเสร็จ. (2545). การจัดการศึกษาแบบเรียนร่วม (Inclusive Education). อุบลราชธานี: อุบลกิจออฟเซ็ท.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเลย เขต 1. (2562). ข้อมูลสารสนเทศทางการศึกษา ประจำปีการศึกษา 2562. เลย: กลุ่มนโยบายและแผนงาน/งานสารสนเทศ สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเลย เขต 1.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2560). แนวทางการประเมินคุณภาพตามมาตรฐาน การเรียนรวมเพื่อการประกันคุณภาพภายใน. กรุงเทพฯ: สำนักงานพระพุทธศาสนา แห่งชาติ.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2561). รายงานผลการดำเนินงานประจ˚าปี งบประมาณ พ.ศ. 2561 ของสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ. กรุงเทพฯ: ห้างหุ้นส่วน จำกัด เอ็น.เอ.รัตนะเทรดดิ้ง.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560-2579. กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟฟิค.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2562). รายงานการศึกษาไทย. กรุงเทพฯ: สกศ. สำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ.
Barrows, H. S. & Tamblyn, R. M. (1980). Problem-Based Learning: An Approach to Medical Education. New York: Springer.
Bonwell, C. C., & Eison, J. A. (2019). Active learning: Creating excitement in the classroom. San Francisco, CA: Jossey-Bass Publishers.
Feldman, D. C., & Arnold, H. J. (1983). Managing careers in organizations: Job satisfaction. New York, NY: Pergamon Press.
Kemmis, S., & McTaggart, R. (1988). The action research planner. Deakin University.
Kotler, P., & Armstrong, G. (2002). Marketing management: Analysis, planning, implementation, and control. Upper Saddle River, NJ: Prentice-Hall.
Torp, L., & Sage, S. (2002). Problems as possibilities: Problem-based learning for K–16 education. (2nd ed.). Alexandria, VA: Association for Supervision and Curriculum Development.
