สมรรถนะของผู้บริหารสถานศึกษายุคดิจิทัลในสหวิทยาเขตเมืองสองคลอง สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากำแพงเพชร

ผู้แต่ง

  • วราภรณ์ ตาทิพย์ มหาวิทยาลัยนอร์ท-เชียงใหม่, ประเทศไทย
  • สิทธิชัย มูลเขียน มหาวิทยาลัยนอร์ท-เชียงใหม่, ประเทศไทย
  • ภูวนาท มูลเขียน มหาวิทยาลัยนอร์ท-เชียงใหม่, ประเทศไทย

คำสำคัญ:

สมรรถนะผู้บริหารสถานศึกษา;, สมรรถนะดิจิทัล;, ผู้บริหารสถานศึกษายุคดิจิทัล;, การพัฒนาสมรรถนะ

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสมรรถนะของผู้บริหารสถานศึกษายุคดิจิทัล และ 2) ศึกษาแนวทางการพัฒนาสมรรถนะของผู้บริหารสถานศึกษา การวิจัยใช้ระเบียบวิธีแบบผสมผสาน กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษาและครู จำนวน 169 คน ได้มาโดยการสุ่มแบบแบ่งชั้น กลุ่มผู้ให้ข้อมูลเชิงคุณภาพ ได้แก่ ผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 5 คน คัดเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือวิจัยประกอบด้วยแบบสอบถามและแบบสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณโดยใช้ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า
1. สมรรถนะของผู้บริหารสถานศึกษายุคดิจิทัล โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (= 4.59) เมื่อพิจารณาเป็นรายด้านพบว่า ทุกด้านอยู่ในระดับมากที่สุด โดยเรียงลำดับค่าเฉลี่ยจากมากไปหาน้อย ดังนี้ ด้านการคิดวิเคราะห์และสังเคราะห์ (equation = 4.62)  รองลงมาคือ  ด้านการสื่อสารและการสร้างแรงจูงใจ (equation= 4.60)  ด้านการมุ่งผลสัมฤทธิ์ (equation= 4.58) และด้านการทำงานเป็นทีม (equation= 4.58) และด้านที่มีค่าเฉลี่ยลำดับสุดท้าย  คือ  ด้านการพัฒนาตนเองให้เป็นบุคคลแห่งการเรียนรู้ (equation= 4.55) อยู่ในระดับมากที่สุด
2. แนวทางการพัฒนาสมรรถนะสามารถสังเคราะห์ได้เป็น 5 ด้าน ได้แก่ การมุ่งผลสัมฤทธิ์ การพัฒนาตนเอง การทำงานเป็นทีม การคิดวิเคราะห์และสังเคราะห์ และการสื่อสารและการสร้างแรงจูงใจ

เอกสารอ้างอิง

กาญจนา นามวงศ์. (2566). ทักษะของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัลที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการบริหารงานโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาบึงกาฬ. (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต). อุดรธานี: มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี.

คณะกรรมการอิสระเพื่อการปฏิรูปการศึกษา. (2562). รายงานเฉพาะเรื่องที่ 8 การปฏิรูปครูและอาจารย์. เข้าถึงได้จาก http://backoffice.onec.go.th/uploads/Book/1742-file.pdf

ชัยยนต์ เพาพาน. (2559). การจัดการศึกษาเพื่อพัฒนาท้องถิ่นสู่ประชาคมอาเซียน: ทิศทางใหม่ในศตวรรษที่ 21. กาฬสินธุ์: มหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์.

ศศิวิมล ม่วงกล่ำ. (2562). การวิเคราะห์องค์ประกอบด้านความสามารถทางดิจิทัลของครูและบุคลากรทางการศึกษา จังหวัดสระบุรี. (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต). ปทุมธานี: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.

สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากำแพงเพชร. (2568). แผนปฏิบัติการประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2568. เข้าถึงได้จาก https://web.sesaokpp.go.th/

สำนักงานคณะกรรมการดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2562). กรอบสมรรถนะด้านดิจิทัลสำหรับพลเมืองไทย. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.

สุกัญญา แช่มช้อย. (2561). การบริหารสถานศึกษายุคดิจิทัล. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สุนันทนา กุศลประเสริฐ. (2565). การวิเคราะห์องค์ประกอบสมรรถนะดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาในโรงเรียนมัธยมศึกษาจังหวัดพิษณุโลก. (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต). พิษณุโลก: มหาวิทยาลัยนเรศวร.

เสาวลักษณ์ พิมพ์ภูลาด. (2564). การวิเคราะห์องค์ประกอบสมรรถนะของผู้บริหารสถานศึกษายุคดิจิทัล สังกัดสำนักงานส่งเสริมการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัย. (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต). ปทุมธานี: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.

Hellriegel, D., Slocum, J. W., & Woodman, R. W. (2011). Organizational behavior. (13th ed.). Mason, OH: South-Western Cengage Learning.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-04-29

รูปแบบการอ้างอิง

ตาทิพย์ ว., มูลเขียน ส., & มูลเขียน ภ. (2026). สมรรถนะของผู้บริหารสถานศึกษายุคดิจิทัลในสหวิทยาเขตเมืองสองคลอง สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากำแพงเพชร. วารสารสถาบันวิจัยพิมลธรรม, 13(1), 247–256. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/prij/article/view/291453

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย (Research Article)