การพัฒนาครูด้านการจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือโดยใช้เทคนิคจิ๊กซอว์ โรงเรียนบ้านโนนตุ่นสามัคคีศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 1

ผู้แต่ง

  • บุญฑริกา อุทธา วิทยาลัยบัณฑิตศึกษาด้านการจัดการ มหาวิทยาลัยศรีปทุม, ประเทศไทย
  • เชิดศักดิ์ ศรีสง่าชัย วิทยาลัยบัณฑิตศึกษาด้านการจัดการ มหาวิทยาลัยศรีปทุม, ประเทศไทย

คำสำคัญ:

การจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือ;, เทคนิคจิ๊กซอว์;, การพัฒนาครู

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาครูให้มีความรู้ความเข้าใจด้านการจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือโดยใช้เทคนิคจิ๊กซอว์ 2) พัฒนาทักษะการเขียนแผนและการจัดการเรียนรู้ 3) ศึกษาความพึงพอใจของครูต่อกระบวนการพัฒนา และ 4) ศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนต่อการจัดการเรียนรู้ การวิจัยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงปฏิบัติการ (Action Research) ตามแนวคิดของ Kemmis and McTaggart ดำเนินการ 2 วงรอบ แต่ละวงรอบประกอบด้วย 4 ขั้นตอน ได้แก่ การวางแผน การปฏิบัติ การสังเกต และการสะท้อนผล กลุ่มผู้ร่วมศึกษาค้นคว้าและผู้ให้ข้อมูลรวมทั้งสิ้น 28 คน ประกอบด้วย ครูผู้สอนระดับประถมศึกษาปีที่ 1-6 จำนวน 6 คน ได้มาโดยการคัดเลือกแบบเจาะจง และผู้ให้ข้อมูลเพิ่มเติมจำนวน 22 คน ได้แก่ ศึกษานิเทศก์ ผู้บริหารสถานศึกษา และนักเรียน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบทดสอบ แบบสัมภาษณ์ แบบประเมิน แบบสังเกต และแบบสอบถามความพึงพอใจ
ผลการวิจัยพบว่า
1. ครูมีความรู้และความเข้าใจเกี่ยวกับการจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือโดยใช้เทคนิคจิ๊กซอว์เพิ่มขึ้นอย่างชัดเจน โดยในวงรอบที่ 2 สามารถอธิบายและนำไปใช้ได้อย่างถูกต้องมากขึ้น
2. ครูสามารถเขียนแผนการจัดการเรียนรู้ได้ถูกต้อง ครบถ้วน และมีความสอดคล้องกับจุดประสงค์การเรียนรู้ โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก และสามารถนำไปใช้จัดกิจกรรมได้จริงอย่างเป็นระบบ
3. ครูมีความพึงพอใจต่อกระบวนการพัฒนาโดยรวมอยู่ในระดับมาก โดยเฉพาะด้านเนื้อหาและการนำไปใช้
4. นักเรียนมีความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนรู้ในระดับมาก มีความกระตือรือร้นและมีส่วนร่วมในการเรียนรู้เพิ่มขึ้นอย่างชัดเจน

เอกสารอ้างอิง

กรมวิชาการ. (2545). การปฏิรูปการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญที่สุด: แนวทางสู่การปฏิบัติ. กรุงเทพฯ: คุรุสภาลาดพร้าว.

กุญชลี ค้าขาย. (2545). พฤติกรรมมนุษย์กับการพัฒนาตน. กรุงเทพฯ: สถาบันราชภัฏสวนสุนันทา.

ทิศนา แขมมณี. (2545). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ธนานุวัจน์ พงษ์เดชาตระกูล, บังอร เสรีรัตน์, สุรัฐ ศิลปะอนันต์ และทนงศักดิ์ คุ้มไข่น้ำ. (2560). การพัฒนาสมรรถนะการปฏิบัติงานโดยใช้รูปแบบชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพของครู และบุคลากรการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยจังหวัดชัยภูมิ. วารสารบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 13(1), 113-121.

โรงเรียนบ้านโนนตุ่นสามัคคีศึกษา. (2567). รายงานการประเมินตนเองระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน ปีการศึกษา 2567. ขอนแก่น: โรงเรียนบ้านโนนตุ่นสามัคคีศึกษา.

วัฒนาพร ระงับทุกข์. (2542). แผนการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นศูนย์กลาง. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: แอล ที เพรส.

วิจารณ์ พานิช. (2560). วิถีสร้างการเรียนรู้เพื่อศิษย์ในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: มูลนิธิสดศรี.

วีระพงษ์ เทียมวงษ์. (2563). การพัฒนารูปแบบการจัดการความรู้ด้านการนิเทศติดตามและประเมินผลการจัดการศึกษาของสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา. (วิทยานิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต). มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ. (2543). รายงานสภาวะการศึกษาไทยปี 2543-2544. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ.

สำนักทดสอบทางการศึกษา. (2553). การเสริมสร้างประสิทธิภาพการจัดการเรียนการสอนเพื่อพัฒนาการเรียนรู้ของผู้เรียน เล่ม 3. กรุงเทพฯ: สำนักทดสอบทางการศึกษา.

Kemmis, S., & McTaggart, R. (1988). The Action Research Planner. Geelong, VIC: Deakin University Press.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-04-29

รูปแบบการอ้างอิง

อุทธา บ., & ศรีสง่าชัย เ. (2026). การพัฒนาครูด้านการจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือโดยใช้เทคนิคจิ๊กซอว์ โรงเรียนบ้านโนนตุ่นสามัคคีศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 1 . วารสารสถาบันวิจัยพิมลธรรม, 13(1), 279–288. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/prij/article/view/292102

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย (Research Article)