การพัฒนาทักษะครูด้านการผลิตและใช้สื่อการเรียนรู้โลกเสมือนจริงจักรวาลนฤมิตด้วยแพลตฟอร์ม Spatial กลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี โรงเรียนพุทไธสง สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาบุรีรัมย์
คำสำคัญ:
การพัฒนาครู;, การผลิตสื่อการเรียนรู้;, จักรวาลนฤมิตบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาครูให้มีความรู้ความเข้าใจด้านการผลิตและใช้สื่อการเรียนรู้โลกเสมือนจริงจักรวาลนฤมิตด้วยแพลตฟอร์ม Spatial 2) พัฒนาครูให้มีทักษะด้านการผลิตและใช้สื่อการเรียนรู้โลกเสมือนจริงจักรวาลนฤมิตด้วยแพลตฟอร์ม Spatialและ 3) ศึกษาความพึงพอใจต่อการเข้าร่วมการพัฒนาทักษะด้านการผลิตและใช้สื่อการเรียนรู้โลกเสมือนจริงจักรวาลนฤมิตด้วยแพลตฟอร์ม Spatial การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยปฏิบัติการ โดยมีกลุ่มผู้ร่วมศึกษาค้นคว้า จำนวน 10 คน ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 3 คน เครื่องมือที่ใช้ คือ แบบทดสอบ แบบประเมินการผลิตสื่อและใช้สื่อการเรียนรู้ แบบประเมินความพึงพอใจ การวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ ค่าเฉลี่ย ค่าร้อยละ ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และวิเคราะห์ข้อมูลเชิงเนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า
1. ด้านความรู้ความเข้าใจด้านการผลิตและใช้สื่อการเรียนรู้โลกเสมือนจริงจักรวาลนฤมิตด้วยแพลตฟอร์ม Spatial กลุ่มผู้ร่วมศึกษาค้นคว้ามีความรู้ความเข้าใจด้านการผลิตและใช้สื่อการเรียนรู้โลกเสมือนจริงจักรวาลนฤมิตด้วยแพลตฟอร์ม Spatial มีผลการทดสอบหลังการประชุมเชิงปฏิบัติการคิดเป็นร้อยละ 86.50
2. ทักษะการผลิตและใช้สื่อการเรียนรู้โลกเสมือนจริงจักรวาลนฤมิตด้วยแพลตฟอร์ม Spatial พบว่ากลุ่มผู้ร่วมศึกษาค้นคว้ามีทักษะการผลิตและใช้สื่อการเรียนรู้โลกเสมือนจริงจักรวาลนฤมิตด้วยแพลตฟอร์ม Spatial อยู่ในระดับมากที่สุด ( = 4.54 , S.D. = 0.60)
3. ความพึงพอใจต่อการเข้าร่วมการพัฒนาทักษะครูด้านการผลิตและใช้สื่อการเรียนรู้โลกเสมือนจริงจักรวาลนฤมิตด้วยแพลตฟอร์ม Spatial พบว่ากลุ่มผู้ร่วมศึกษาค้นคว้า มีความพึงพอใจต่อการเข้าร่วมการพัฒนาทักษะครูอยู่ในระดับมากที่สุด ( = 4.57, S.D. = 0.47)
เอกสารอ้างอิง
โกวิทย์ ปิติพงศ์พล. (2563). การพัฒนาศักยภาพครูในการผลิตสื่อมัลติมีเดียด้วย Google Apps for Education เพื่อการจัดการเรียนรู้ในวิทยาลัยการอาชีพด่านซ้าย สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา. (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต). สกลนคร: มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
ทิศนา แขมมณี. (2552). รูปแบบการเรียนการสอน: ทางเลือกที่หลากหลาย. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ธรินธร นามวรรณ. (2549). หลักการบริหารการศึกษา. มหาสารคาม: ภาควิชาการบริหารการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
นารีรัตน์ รักวิจิตรกุล. (2560). การพัฒนาวิชาชีพครู. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 11(1), 21-33.
ปรียา สงค์ประเสริฐ. (2565). การพัฒนาทักษะการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อการจัดการเรียนรู้ในสถานการณ์การแพร่ระบาดของเชื้อไวรัสโควิด-19 โดยใช้กระบวนการนิเทศแบบ 3D&3Srr. วารสารพุทธสังคมวิทยาปริทรรศน์, 7(2), 18-38.
ยืน ภู่วรวรรณ. (2563). การปรับเปลี่ยนทางการศึกษาในยุคดิจิทัล. วารสารนวัตกรรมการเรียนรู้, 6(1), 1-15.
โรงเรียนพุทไธสง. (2567). รายงานผลการประเมินตนเอง Self-Assessment Report: SAR ปีการศึกษา 2567. บุรีรัมย์: โรงเรียนพุทไธสง.
ละเอียด เอี่ยมสุวรรณ. (2556). คู่มือการตรวจสอบผลการดำเนินงานโครงการ. กรุงเทพฯ: สำนักงานกรมควบคุมโรค.
สงกรานต์ รัตนแสงศร. (2563). การพัฒนาทักษะการจัดการเรียนรู้โดยการใช้สื่อเทคโนโลยีสารสนเทศของครูผู้สอน โรงเรียนบ้านนาวิทยาคม สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 11 จังหวัดสุราษฎร์ธานี. (การค้นคว้าอิสระครุศาสตรมหาบัณฑิต). สุราษฎร์ธานี: มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษา พ.ศ. 2560-2579. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
หรัณย์ หมื่นรัก. (2563) การพัฒนาทักษะการเขียนโปรแกรมภาษาไพทอนโดยการจัดการเรียนรู้เชิงรุกร่วมกับการสอนทักษะปฏิบัติของแฮร์โรว์ และแอปพลิเคชันทางการศึกษาสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4. (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต). สงขลา: มหาวิทยาลัยทักษิณ.
Flood, A. (2021). NFT beats cheugy to be Collins Dictionary’s word of the year. The Guardian. Retrieved from https://www.theguardian.com/books/2021/nov/24/nft-beats-cheugy-to-be-collins-dictionarys-word-of-the-year
Kemmis, S., & McTaggart, R. (1988). The action research planner. (3rd ed.). Geelong, VIC: Deakin University Press.
Suh, W., & Ahn, S. (2022). Utilizing the metaverse for learner-centered constructivist education in the post-pandemic era: An analysis of elementary school students. Journal of Intelligence, 10(1), 17.
