ประสิทธิภาพการปฏิบัติงานด้านดิจิทัลของกำนัน ผู้ใหญ่บ้านในเขตอำเภอเมือง จังหวัดกำแพงเพชร

ผู้แต่ง

  • สาลินี ดวงสา มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม, ประเทศไทย
  • โชติ บดีรัฐ มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม, ประเทศไทย
  • ภาสกร ดอกจันทร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม, ประเทศไทย

คำสำคัญ:

ประสิทธิภาพการปฏิบัติงาน;, ทักษะดิจิทัล; , กำนันและผู้ใหญ่บ้าน; , รัฐบาลดิจิทัล

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับประสิทธิภาพการปฏิบัติงานด้านดิจิทัลของกำนันและผู้ใหญ่บ้านในเขตอำเภอเมือง จังหวัดกำแพงเพชร 2) ศึกษาปัจจัยด้านทักษะดิจิทัลที่มีอิทธิพลต่อประสิทธิภาพการปฏิบัติงานด้านดิจิทัล และ 3) เสนอแนวทางในการเพิ่มประสิทธิภาพการปฏิบัติงานด้านดิจิทัล การวิจัยใช้รูปแบบผสานวิธี โดยเก็บข้อมูลเชิงปริมาณจากประชาชนในเขตอำเภอเมือง จังหวัดกำแพงเพชร จำนวน 400 คน ครอบคลุม 16 ตำบล เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.899 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนาและการถดถอยพหุคูณ ส่วนการวิจัยเชิงคุณภาพใช้การสัมภาษณ์เชิงลึกผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 8 คน และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า
1. ประชาชนมีความคิดเห็นต่อการปฏิบัติงานด้านดิจิทัลของกำนันและผู้ใหญ่บ้านอยู่ในระดับปานกลาง โดยด้านปริมาณงานมีค่าเฉลี่ยสูงสุดในบรรดาด้านที่ประเมินฅ
2. ปัจจัยด้านทักษะดิจิทัลทั้ง 4 ด้านร่วมกันอธิบายความแปรปรวนของคะแนนประสิทธิภาพการปฏิบัติงานด้านดิจิทัลได้ร้อยละ 30 (R² = 0.873) โดยแบบจำลองโดยรวมมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และด้านทักษะการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลมีค่าสัมประสิทธิ์ถดถอยมาตรฐานสูงสุด (β = 0.329)
3. แนวทางการเพิ่มประสิทธิภาพควรดำเนินการควบคู่กันทั้งการพัฒนาความรู้และทักษะดิจิทัล การกำหนดมาตรฐานและเชื่อมโยงข้อมูล การสนับสนุนอุปกรณ์และระบบช่วยเหลือทางเทคนิค ตลอดจนการติดตามประเมินผล เพื่อให้การปฏิบัติงานด้านดิจิทัลตอบสนองต่อความต้องการของประชาชนได้อย่างต่อเนื่อง

เอกสารอ้างอิง

พงศภัค แสงใสแก้ว, ชาติชัย อุดมกิจมงคล และสามารถ อัยกร. (2567). ประสิทธิภาพการปฏิบัติงานด้านดิจิทัลของบุคลากร กรมการปกครองสังกัดกระทรวงมหาดไทย. วารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 4(1), 45-58.

ภราดร ไชยศรี และศิวัช ศรีโภคางกุล. (2567). ความสามารถด้านทักษะดิจิทัลของผู้ใหญ่บ้าน: กรณีศึกษาอำเภอสมเด็จ จังหวัดกาฬสินธุ์. Journal of Modern Learning Development, 9(5), 153-167.

วรพล พรหมเงิน และพนม กุณาวงค์. (2568). ประสิทธิภาพการประชาสัมพันธ์ผ่านช่องทางการสื่อสารของผู้ใหญ่บ้าน อำเภอฮอด จังหวัดเชียงใหม่. วารสารรามคำแหง ฉบับรัฐประศาสนศาสตร์, 8(1), 348-383.

วีระชัย สินสิทธิ์, วันชัย สุขตาม และศศิธร ศูนย์กลาง. (2568). ปัจจัยที่ส่งผลต่อบทบาทของกำนัน ผู้ใหญ่บ้าน ในการปกครองท้องที่ยุคดิจิทัลพื้นที่ตำบลท่าสว่าง อำเภอเมืองสุรินทร์ จังหวัดสุรินทร์. วารสารวิชาการบัณฑิตศึกษา, 3(3), 53-64. https://doi.org/10.65205/ajgs.2025.2437

Hood, C. (1991). A public management for all seasons? Public Administration, 69(1), 3-19.

OECD. (2014). Recommendation of the Council on Digital Government Strategies. OECD Publishing.

United Nations. (2020). United Nations e-government survey 2020: Digital government in the decade of action. United Nations.

Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory analysis (3rd ed.). Harper & Row.

เผยแพร่แล้ว

2026-08-31

รูปแบบการอ้างอิง

ดวงสา ส., บดีรัฐ โ., & ดอกจันทร์ ภ. (2026). ประสิทธิภาพการปฏิบัติงานด้านดิจิทัลของกำนัน ผู้ใหญ่บ้านในเขตอำเภอเมือง จังหวัดกำแพงเพชร. วารสารสถาบันวิจัยพิมลธรรม, 13(2). สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/prij/article/view/293245

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย (Research Article)