ความต้องการจำเป็นและแนวทางพัฒนาการบริหารงานวิชาการเพื่อยกระดับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาฬสินธุ์ เขต 1
คำสำคัญ:
แนวทางการพัฒนา, การบริหารงานวิชาการ, ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัจจุบัน สภาพที่พึงประสงค์ และความต้องการจำเป็นของการบริหารงานวิชาการเพื่อยกระดับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของสถานศึกษา และ 2) ศึกษาแนวทางการพัฒนาการบริหารงานวิชาการเพื่อยกระดับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษาและครูผู้สอน จำนวน 309 คน ได้จากการกำหนดขนาดตัวอย่างโดยใช้สูตรของ Taro Yamane และสุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้น เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถามและแบบสัมภาษณ์ แบบสอบถามมีค่าความเชื่อมั่นของสภาพปัจจุบันเท่ากับ 0.95 และสภาพที่พึงประสงค์เท่ากับ 0.94 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และดัชนีความต้องการจำเป็น (PNI modified)
ผลการวิจัยพบว่า
1. สภาพปัจจุบันของการบริหารงานวิชาการโดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก โดยด้านการนิเทศการศึกษามีค่าเฉลี่ยสูงสุด รองลงมาคือการพัฒนาสื่อ นวัตกรรม และเทคโนโลยี และการจัดการเรียนรู้และกระบวนการเรียนรู้ ตามลำดับ ขณะที่สภาพที่พึงประสงค์โดยภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด โดยด้านการนิเทศการศึกษามีค่าเฉลี่ยสูงสุด รองลงมาคือการพัฒนาสื่อ นวัตกรรม และเทคโนโลยี และการพัฒนาหลักสูตรและหลักสูตรสถานศึกษา
2. ความต้องการจำเป็นของการบริหารงานวิชาการโดยภาพรวมมีค่า PNI modified เท่ากับ 0.12 โดยด้านที่มีความต้องการจำเป็นสูงสุดคือ การจัดการเรียนรู้และกระบวนการเรียนรู้ รองลงมาคือการพัฒนาหลักสูตรและหลักสูตรสถานศึกษา
3. แนวทางการพัฒนาการบริหารงานวิชาการควรมุ่งเน้นการพัฒนาการจัดการเรียนรู้เป็นสำคัญ โดยส่งเสริมการจัดการเรียนรู้เชิงรุก (Active Learning) การสร้างสภาพแวดล้อมในชั้นเรียนที่เอื้อต่อการเรียนรู้ การใช้การประเมินเพื่อพัฒนา และการพัฒนาครูผ่านกระบวนการชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ (PLC) เพื่อยกระดับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนอย่างเป็นรูปธรรม
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560-2579. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
พงศกร อดุลพิทยากรณ์. (2560). แนวทางพัฒนาการบริหารวิชาการโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดเล็ก ตามแนวคิดเครือข่าย ความร่วมมือในการพัฒนาคุณภาพผู้เรียน. (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พรชนก บุพศิริ และรชฏ สุวรรณกูฏ. (2565). สภาพความต้องการจำเป็นและแนวทางพัฒนาการบริหารงานวิชาการของสถานศึกษายุคดิจิทัล สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครพนม เขต 2. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 7(3), 241-254.
ศักดา กะแหมะเตบ, นพรัตน์ ชัยเรือง และประยงค์ ชูรักษ์. (2561). แนวทางการพัฒนาการบริหารงานวิชาการเพื่อยกระดับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของสถานศึกษาในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครศรีธรรมราช เขต 2. วารสารนาคบุตรปริทรรศน์, 10(2), 159-171.
สำนักงานศึกษาธิการจังหวัดกาฬสินธุ์. (2566). แผนขับเคลื่อนเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืนด้านการศึกษา (SDG 4) จังหวัดกาฬสินธุ์ พ.ศ. 2566-2570. กาฬสินธุ์: สำนักงานศึกษาธิการจังหวัดกาฬสินธุ์.
อภิวัฒน์ จันทร์สม. (2563). แนวทางการบริหารงานวิชาการของโรงเรียนเอกชน สังกัดสำนักงานศึกษาธิการจังหวัดมหาสารคามโดยใช้แนวคิดชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ. (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต). มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
Fullan, M. (2019). Leading in a culture of change. (2nd ed.). San Francisco, CA: Jossey-Bass.
Linda Darling-Hammond. (2017). Effective teacher professional development. Palo Alto, CA: Learning Policy Institute.
Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory analysis. (3rd ed.). New York: Harper & Row.
