Developing Dance Practice Skills and Enhancing Desirable Attributes with Creative Folk Dance Performances, a Series of Bows to Phra Mahathat La Nong Art Learning Subject Group, Substance 3, Dramatic Arts for Students of Mathayomsuksa 2 Municipal 1 Sawang Wittaya School
Keywords:
Dance practice skills, enhancing desirable characteristics, Documents teaching, Creative Folk Dance, Bow to Pay homage to Phra Mahathat La NongAbstract
The objectives of this research were; 1) to create and develop the efficiency of documentation teaching and learning creative folk dances, Bowing to Phra Mahathat La Nong, 2) to find the effectiveness of teaching aids, 3) to find the index of effectiveness of the learning outcomes, 4) to compare the learning achievement before and after learn, 5) to assess the skills of performing arts, 6) to assess desirable characteristics, 7) to assess learner satisfaction the sample group used in this research divided into two groups, the first group uses. Try out which are students in Mathayom 2, Municipality 1 Sawang
Witthaya school, 35 students were selected using a specific selection technique. The tools used in the research were the teaching materials of creative folk dance, the set of bowing to Phra Mahathat La Nong learning activities plan pre-school and post-study achievement test performing arts skills Assessment form the statistical data analysis was standard deviation, E1/E2 values, E.I. values and hypothesis testing by using the Dependent Samples Test t-test.
The results of the research were as follows:
1. Creation and development of the efficiency of teaching aids in creative folk dances, a collection of bows to Phra Mahathat La Nong Efficient 84.43/88.26.
2. Documents for teaching creative indigenous dances were as effective as 94.22/91.04.
3. The effectiveness index of the learning activities package was 0.7218 or 72.18%.
4. The learning achievement of learners after school was significantly higher than before at the .01 level.
5. The learners' skill in performing arts has increased to a very good level average 44.00 percent.
6. Comparison of behaviors to enhance desirable characteristics with an average increase of 44.00 percent at a very good level.
7. Learners are concerned with organizing learning activities with teaching aids. Overall, it's at a high level.
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: คุรุสภาลาดพร้าว.
_______. (2552). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
โกสุม สวัสดิ์พูน. (2555). ผลการใช้เอกสารประกอบการเรียนรู้นาฏศิลป์พื้นเมืองสร้างสรรค์ ระบำนางรองรำลึก สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต). บุรีรัมย์: มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรีมย์.
เขียน วันทนียตระกูล. (2552). หลักและวิธีการสอน. เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยมหามกุฎราชวิทยาลัย วิทยาเขตล้านนา.
ชุติกาญจน์ มัดถาปะโท. (2556). คุณลักษณะอันพึงประสงค์ของนักเรียนโรงเรียนเขาน้อยวิทยาคม จังหวัดตราด สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 17. (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต). ชลบุรี: มหาวิทยาลัยบูรพา.
ณภัทรพล โสตธนาภูรินทร์. (2556). การพัฒนาเอกสารประกอบการสอนการปฏิบัติซออู้ โดยการประยุกต์ใช้ภูมิปัญญาท้องถิ่นเพลงรำวงย้อนยุคสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนพรหมพิรามวิทยา จังหวัดพิษณุโลก. (วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยบ้านสมเด็จเจ้าพระยา.
ทองพูล ภูสิม, ศักดิ์พงศ์ หอมหวน และสมบัติ ฤทธิเดช. (2554). การพัฒนาคุณธรรมจริยธรรมและ คุณลักษณะอันพึงประสงค์ 8 ประการ ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พ.ศ. 2551 กรณีศึกษาโรงเรียนแกดำวิทยาคาร สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามหาสารคามเขต 1. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม; ว.มรม., 6(1), 175-186.
นฤดล ดาวดวง. (2554). เอกสารประกอบการเรียน เรื่อง องค์ประกอบดนตรีสำหรับนักเรียนโครงการจัดการศึกษานอกระบบ โรงเรียนป่าพะยอมพิทยาคม จังหวัดพัทลุง. (วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา.
นิตยา เต็งประเสริฐ. (2557). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้โดยการผสมผสานทักษะปฏิบัติเดวีส์และการเรียนแบบร่วมมือ เพื่อพัฒนาทักษะปฏิบัติ ชุด ระบำไก่ วิชาดนตรี-นาฏศิลป์. (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต). ปทุมธานี: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
ปฏัก สินทร. (2556). การพัฒนาเอกสารประกอบการสอนรายวิชาปฏิบัติกีตาร์ 3 สำหรับนักศึกษาหลักสูตรสาขาวิชาดนตรี ชั้นปีที่ 2 มหาวิทยาลัยราชภัฎมหาสารคาม. มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยราชภัฎมหาสารคาม.
พัทยา ปงมะจักร. (2552). ความสัมพันธ์ระหว่างวิถีไทยกับสุนทรียภาพทางนาฏศิลป์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนชุมชนบ้านสันมะค่า อำเภอป่าแดด จังหวัดเชียงราย. (การศึกษาค้นคว้าอิสระครุศาสตรมหาบัณฑิต). เชียงราย: มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย.
พิมพวรรณ รวมจิตต์. (2552). ผลการใช้ชุดการสอนนาฏศิลป์พื้นเมืองเรื่องฟ้อนปู่จาพระพุทธสิงห์แซ่ กลุ่มสาระการเรียนรู้ศิลปะ สาระนาฏศิลป์ ช่วงชั้นที่ 2 ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. (ปริญญานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
มาลา โพธิสว่าง. (2551). การพัฒนาความคิดสร้างสรรค์ของนักเรียนโดยใช้รูปแบบแผนการเรียนรู้ แบบบูรณาการ กลุ่มสาระการเรียนศิลปะ สาระนาฏศิลป์ ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนบ้านหนองจันทร์ สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาหนองคาย เขต 3. (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต). มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
รังษิยา งามวงศ์. (2558). การประดิษฐ์ท่ารำประกอบกิจกรรมการเรียนรู้ เรื่อง ฟ้อนบัวสวรรค์ กลุ่มสาระการเรียนรู้ศิลปะ วิชาดนตรี-นาฏศิลป์ ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
เรณู โกศินานนท์. (2548). สืบสานนาฏศิลป์ไทย. (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ: ไทยวัฒนาพานิช.
วงเดือน พลบูรณ์. (2552). กุดดินจี่พิทยาคม, โรงเรียน. การใช้เอกสารประกอบการเรียนการสอน เรื่อง เซิ้งประยุกต์เทิดไท้องค์ราชันย์ กลุ่มสาระการเรียนรู้ศิลปะ สาระนาฏศิลป์ ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2. หนองบัวลำภู: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาหนองบัวลำภู เขต 2.
สุมนมาลย์ นิ่มเนติพันธ์. (2550). หนังสือเรียนสาระการเรียนรู้พื้นฐาน นาฏศิลป์ ม.4-6. กรุงเทพฯ: อักษรเจริญทัศน์.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ. (2545). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 ฉบับปรับปรุงแก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ. 2545. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ, สำนักนายกรัฐมนตรี.
อุมารี นาสมตอง. (2559). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้ทักษะปฏิบัตินาฏศิลป์ เรื่องการประดิษฐ์ท่ารำประกอบเพลงไทยสากล กลุ่มสาระการเรียนรู้ศิลปะ สำหรับนักเรียนในระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต). มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.