The Development of Behavior Adjustment Activities in Ethics in the Areas of Self-Organization, Life Skills, and Self-Valuing of The Students at Mahamakut Buddhist University
Keywords:
Ethical Behavior, Self-Disciplinary, Life-Skills, Self-Awareness RealisationAbstract
This research was aimed to: 1) study the activities developing ethical behaviour adjustment on self-disciplinary, life skills and self-awareness realization of students,
2) compare ethical behavioural on self-disciplinary and sense of self-worthiness after attending the activities classified in sex, Faculty of Social Sciences and year classes, 3) study suggestions guiding to develop activities for behavioral adjustment of ethnicity on Self-disciplinary, life skills, satisfaction and self-awareness realization of students. This was a mixed method research with research sample consisting 97 students, in the second semester of year 2022. The research instruments consisted of 90-item Satisfactory
Assessment, Life Skills Assessment, and Self-awareness Realization Assessment. The
statistics used in the research were Frequency, Percentage, Mean, Standard Deviation (S.D.), Independent Sampling t-test, One-way ANOVA F-test, The Least Significant
Difference (LSD), and Descriptive Analysis.
The research results was found that:
1. By following the activity development plan on ethical behaviour adjustment of 97 students participating the activities for three days, most could pass scores at 100 percent.
2. The activities developing ethical behaviour adjustment on self-disciplinary, life skills, satisfaction, and self-awareness realisation showed their scores were statistical significant at 0.5 when catagorized in gender, but in overall showed no difference.
3. The comparative study resulted the different sexes showing ethical behaviour adjustment at statistical significance .05. Students of different Faculty of Social Sciences classified as normal curriculum and special one appeared different in overall aspect, but indifferent on individual aspect. Students of different years showed different ethical behavioural adjustment in overall at statistical significance .01 in accordance with the hypothesis assigned.
References
เกียรติวรรณ อมาตยกุล. (2553). สอนให้เป็นอัจฉริยะตามแนวนีโอฮิวแมนนิส. (พิมพ์ครั้งที่ 7). กรุงเทพฯ: ภาพพิมพ์.
บุญชม ศรีสะอาด. (2554). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 9). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
ประมวล รุจนเสรี. (2540). การช่วยเหลือประชาชนในสภาวะเศรษฐกิจถดถอย. กรุงเทพฯ: พิมพลักษณ์.
ประวิต เอราวรรณ์. (2551). วิจัยการศึกษาเบื้องต้น. มหาสารคาม: คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ไพฑูรย์ สินลารัตน์. (2549). นวัตกรรมการจัดหลักสูตรวิชาศึกษาทั่วไปในมหาวิทยาลัยไทย. (รายงานการวิจัย). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
มาณี ไชยธีรานุวัฒศิริ. (2543). หอพักกับการพัฒนานิสิตนักศึกษาระดับอุดมศึกษา. (รายงานการวิจัย). กรุงเทพฯ: สำนักงานปลัดทบวงมหาวิทยาลัย.
ศีลธรรม โพนะทา. (2538). การศึกษาพฤติกรรมที่เป็นปัญหาด้านคุณธรรมจริยธรรมนักเรียนโรงเรียนบ้านดงสวนพัฒนา กลุ่มโรงเรียนภูพาน สำนักงานการประถมศึกษาอำเภอคำม่วง สำนักงานการประถมศึกษาจังหวัดกาฬสินธุ์ ปีการศึกษา 2538. (รายงานการวิจัย). กาฬสินธุ์: โรงเรียนบ้านดงสวนพัฒนา.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ. (2543). รูปแบบและภารกิจอุดมศึกษา. กรุงเทพฯ: วัฒนาพานิช.
สุจิตรา ตรีรัตนนุกูล. (2562). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้เชิงประสบการณ์สำหรับส่งเสริมกรอบความคิด ด้านเชาวน์ปัญญาของนักศึกษาระดับอาชีวศึกษา. (วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต). ชลบุรี: มหาวิทยาลัยบูรพา.
สุมิตร สุวรรณ และคณะ. (2563). การพัฒนาพฤติกรรมคุณธรรมจริยธรรม คณะศึกษาศาสตร์ และพัฒนศาสตร์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. วารสารการเมืองการปกครอง มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 10(3), 206-227.
อรุณรัสมิ์ บำรุงจิตร. (2550). การเปรียบเทียบทักษะชีวิต ความสามารถในการคิดอย่างมีวิจารณญาณและความรู้สึกเห็นคุณค่าในตนเอง ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ที่ได้รับการสอนตามรูปแบบการสอนโดยการเรียนรู้ร่วมกันกับการสอนโดยวิธีปกติ. (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต). มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
