Buddhist Methods for Family Leadership Development in Thai Society
Keywords:
Buddhist Ways, Family Leadership Development, Thai SocietyAbstract
This academic article study about Family is important for well-being. Good coexistence requires a leader or mentor to guide the family and set a good example. Therefore, the doctrines of Buddhism are what will help in the development of family leaders. Even in the modern era, practices can still be applied. In this article, we will provide Buddhist guidelines for the best benefit of the common good. Both self-training and being an example person with body, speech and mind, loved and respected by family members and others. Leadership can be achieved by adopting the Ethics of the Buddha, and the Trisikkha as the basis for character training. This includes using wisdom to solve problems encountered in daily life and helping to give advice to one's own family. Modern leaders, men and women, all have the ability for various reasons and factors to maintain their families to be happy and peaceful. When they understand each other, they make it mutually charitable.
References
จํารัส พรหมบุตร. (2565). การพัฒนามนุษย์ตามพุทธวิธี. วารสารพุทธจิตวิทยา, 7(1), 13-18.
จิราพร ชมพิกุล และคณะ. (2552). สัมพันธภาพในครอบครัวไทย. (รายงานการวิจัย). นครปฐม: สถาบันพัฒนาการสาธารณสุขอาเซียน มหาวิทยาลัยมหิดล.
ทิศนา แขมมณี. (2546). การพัฒนาคุณธรรมจริยธรรมและค่านิยม: จากทฤษฎีสู่การปฏิบัติ. กรุงเทพฯ: เสริมสิน พรีเพรส ซิสเท็ม.
ประยูร วงศ์จันทรา. (2552). พุทธวิธีการสอนจริยธรรม. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย, 29(3), 159-165.
พระกิตติภัทธ กิตฺติภทฺโธ (อนันต์เมธากุล). (2561). ความสัมพันธ์ปัจจัยจิตสังคมที่มีต่อพฤติกรรมตามหลักเบญจศีลเบญจธรรมของนักเรียนมัธยมศึกษาในเขตกรุงเทพมหานคร. (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระครูสังฆรักษ์ศุภณัฐ ภูริวฑฒโน. (2562). พุทธวิธีการบริหารเวลาอย่างมีประสิทธิภาพ. วารสารธรรมวิชญ์, 2(2), 325-337.
พระใบฎีกาธีรศักดิ์ สุธีโร (น้อยอ่อน). (2560). ศึกษาการประยุกต์ใช้หลักไตรสิกขาในการส่งเสริมคุณธรรมจริยธรรม ตามแนวทางพระพุทธศาสนาเถรวาท โรงเรียนกระสังพิทยาคม ตำบลกระสัง อำเภอกระสัง จังหวัดบุรีรัมย์. (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต). (2546). ภาวะผู้นํา. (ครั้งที่ 7). กรุงเทพฯ: สุขภาพใจ.
พระเอกนรินทร์ อาภากโร. (2561). การประยุกต์ใช้หลักเบญจศีลเบญจธรรมในการส่งเสริมคุณธรรม จริยธรรมในโรงเรียนเทศบาลตำบลสันมหาพน อำเภอแม่แตง จังหวัดเชียงใหม่. วารสารพุทธศาสตร์ศึกษา, 9(1), 82-93.
วราภรณ์ ตระกูลสฤษดิ์. (2545). จิตวิทยาการปรับตัว. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: ศูนย์ส่งเสริมวิชาการ.
วันทนา เนาว์วัน. (2557). การพัฒนาภาวะผู้นำตามหลักพุทธธรรมของบุคลากรโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา กลุ่ม 3. (ดุษฎีนิพนธ์พุทธศาสตรดุษฏีบัณฑิต). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ศุภกร จันทราวุฒิกร. (2562). การศึกษาและพัฒนารูปแบบการฝึกอบรมตามหลักไตรสิกขาเพื่อเสริมสร้างภาวะผู้นำเชิงจริยธรรมของผู้บริหารและหัวหน้างานองค์กร. (ปริญญานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส. (2538). เบญจศีลเบญจธรรม. กรุงเทพฯ: มหามกุฏราชวิทยาลัย.
สุหัชชา พิมพ์เนาว์. (2561). การจัดการเรียนรู้ตามหลักไตรสิกขาเพื่อพัฒนาผู้เรียน กลุ่มสาระสังคมศึกษา ศาสนาและวัฒนธรรมของโรงเรียนศรีกระนวนวิทยาคม จังหวัดขอนแก่น. (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
