The Development of Teacher Skills in Problem-Based Learning Management for Social Studies Teacher at Phukhieo School under the Chaiyaphum Secondary Educational Service Area Office
Keywords:
Teacher skill Development, Learning Management, Problem-Based Learning, Social Studies, Phukhieo SchoolAbstract
This study aimed to 1) develop teachers’ knowledge and understanding of problem-based learning, 2) develop teachers’ skills in organizing problem-based learning activities, 3) examine teachers’ satisfaction with the instructional skill development process, and 4) examine students’ satisfaction with problem-based learning activities. The study employed an action research design based on the framework of Kemmis and McTaggart and was conducted in two cycles. The participants were 12 teachers from the Social Studies, Religion, and Culture Learning Area at Phu Khiao School. The development activities consisted of workshops and supervision. The research instruments included a knowledge test, lesson plan evaluation form, skill assessment form, satisfaction questionnaires, observation form, interview form, supervision records, and meeting records. Data were analyzed using descriptive statistics and qualitative analysis of information obtained from observations and interviews.
The findings revealed that
1. In the first cycle, the teachers demonstrated a good level of knowledge and understanding of problem-based learning and were able to organize learning activities according to the six-step process at a good level.
2. Four teachers still demonstrated a moderate level of instructional skill, particularly in the information inquiry stage and the data analysis and synthesis stage. In the second cycle, continuous supervision was provided, resulting in the four teachers improving their instructional skills from a moderate to a good level and becoming better able to prepare lesson plans and organize appropriate learning activities.
3. The teachers’ satisfaction with the development process was consistent with the level indicated by the research findings.
4. The students’ satisfaction with problem-based learning activities was consistent with the level reported in the study.
References
กรมการศึกษานอกโรงเรียน. (2536). การวิจัยเพื่อพัฒนาการเรียนการสอน. กรุงเทพฯ: คุรุสภาลาดพร้าว.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 (ปรับปรุง พุทธศักราช 2560). กรุงเทพฯ: คุรุสภาลาดพร้าว.
คณะกรรมการอิสระเพื่อปฏิรูปการศึกษา. (2562). รายงานผลการดำเนินงานและข้อเสนอการปฏิรูปการศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
เจนจิราพร รอนไพริน. (2558). ความพึงพอใจในการปฏิบัติงานของพนักงานธนาคารกรุงไทยจำกัด (มหาชน) สาขาอรัญประเทศ จังหวัดสระแก้ว. (วิทยานิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต). ชลบุรี: มหาวิทยาลัยบูรพา.
ชวลิต ชูกําแพง. (2551). การพัฒนาหลักสูตร. มหาสารคาม: ทีคิวพี จํากัด.
ทิศนา แขมมณี. (2561). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. (พิมพ์ครั้งที่ 22). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ธนิต บุญใส. (2565). การพัฒนานวัตกรรมรูปแบบบูรณาการเรียนรู้สะเต็มศึกษาร่วมกับการเรียนรู้ปัญหาเป็นฐานสำหรับวิศวกรรมศึกษา. (วิทยานิพนธ์ดุษฎีบัณฑิต). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น. กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น
ประวิต เอราวรรณ์. (2545). การวิจัยปฏิบัติการ. ขอนแก่น: ขอนแก่นการพิมพ์.
พิมพ์พันธ์ เดชะคุปต์. (2550). ทักษะ 5C เพื่อการพัฒนาหน่วยการเรียนรู้และการจัดการเรียนการสอนแบบบูรณาการ. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พูลสุข ธรรมสุนทร. (2556). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารโรงเรียนกับความพึงพอใจในการปฏิบัติงานของครูผู้สอน เครือข่ายตากสิน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาระยอง เขต 1. (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต). ชลบุรี: มหาวิทยาลัยบูรพา.
โรงเรียนภูเขียว. (2564). รายงานการประเมินคุณภาพภายนอกของโรงเรียนภูเขียว. ชัยภูมิ: โรงเรียนภูเขียว.
ลัดดา ศิลาน้อย. (2543). การใช้แหล่งความรู้ท้องถิ่นกับการเรียนการสอนวิชาสังคมศึกษา. ขอนแก่น: คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
ศิริวรรณ วณิชวัฒนวรชัย. (2558). วิธีสอนทั่วไป. พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยศิลปากร วิทยาเขตพระราชวังสนามจันทร์.
สมาน เอกพิมพ์. (2560). การจัดการเรียนรู้ สิ่งแวดล้อมและการจัดการชั้นเรียนในศตวรรษที่ 21. มหาสารคาม: ตักศิลาการพิมพ์.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560-2579. กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟฟิค จำกัด.
สิริพร เมฆสุวรรณ. (2558). ความพึงพอใจในการปฏิบัติงานของครูโรงเรียนปทุมคงคา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 2. (งานนิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต). ชลบุรี: มหาวิทยาลัยบูรพา.
สุธรรม ธรรมทัศนานนท์. (2555). การบริหารและการวางแผนทางการศึกษา. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Barrows, H. S., & Tamblyn, R. M. (1980). Problem-based learning: An approach to medical education. New York, NY: Springer Publishing Company.
Bonwell, C. C., & Eison, J. A. (1991). Active learning: Creating excitement in the classroom. Washington, DC: School of Education and Human Development, George Washington University.
Feldman, D. C., & Arnold, H. J. (1983). Managing individual and group behavior in organizations. New York, NY: McGraw-Hill.
Kemmis, S., & McTaggart, R. (1988). The action research planner. (3rd ed.). Waurn Ponds, Victoria: Deakin University.
Kotler, P. (2002). Marketing management: Analysis, planning, implementation and control. (11th ed.). Upper Saddle River, NJ: Prentice-Hall.
Torp, L., & Sage, S. (2002). Problems as possibilities: Problem-based learning for K–16 education. (2nd ed.). Alexandria, VA: Association for Supervision and Curriculum Development.
