Environmental Management in Schools under the Jurisdiction of Suanluang District Office, Bangkok Metropolitan Administration

Authors

  • Wisarut Meedee College of Management, University of Phayao, Thailand
  • Achara Whattananarong College of Management, University of Phayao, Thailand

Keywords:

Environmental Management;, Basic Education School

Abstract

This study aimed to: 1) examine the management of school environments in terms of physical, academic, and administrative aspects, and 2) compare the management of school environments under the Suanluang District Office, Bangkok Metropolitan Administration, classified by school size. The research employed a survey research design. The sample consisted of 192 teachers in the academic year 2025, selected through stratified random sampling based on school size, followed by simple random sampling. The research instrument was a five-point Likert scale questionnaire, with an overall reliability coefficient of 0.96. The data were analyzed using frequency, percentage, mean, standard deviation, one-way analysis of variance (ANOVA), and pairwise comparison using the Least Significant Difference (LSD) method.
The findings revealed that:
1. The overall and individual aspects of school environment management were at a high level, with the academic aspect having the highest mean, followed by the administrative and physical aspects, respectively.
2. There was no significant difference in overall school environment management among schools of different sizes. However, when considering each aspect, a statistically significant difference at the .05 level was found in the administrative aspect between medium-sized and large-sized schools.

References

กิ่งกนก กิณเรศ. (2565). การพัฒนารูปแบบการบริหารจัดการสภาพแวดล้อมในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสกลนคร. (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต). สกลนคร: มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.

คเณศ คะชา. (2566). การศึกษาการบริหารการจัดการสิ่งแวดล้อมในสถานศึกษา อำเภอสอง สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาแพร่ เขต 1. (การศึกษาค้นคว้าการศึกษามหาบัณฑิต). พะเยา: มหาวิทยาลัยพะเยา.

พิเชษฐพงษ์ เบ้าทอง. (2565). การจัดสภาพแวดล้อมในสถานศึกษาของโรงเรียนในเขตพื้นที่ตำบลหลักสาม อำเภอบ้านแพ้ว สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสมุทรสาคร. วารสารศึกษาศาสตรดุษฎีบัณฑิต มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี, 2(1), 30-38.

พีรพันธุ์ พีรพิชญกุล. (2566). การจัดสภาพแวดล้อมเพื่อส่งเสริมการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ของโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเลย เขต 2. (การศึกษาค้นคว้าอิสระศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต). นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

ศศิวิมล จันทสุข และบรรจบ บุญจันทร์. (2567). แนวทางพัฒนาการจัดสภาพแวดล้อมการเรียนรู้ของโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครราชสีมา เขต 4. วารสารนวัตกรรมการจัดการศึกษาและการวิจัย, 6(4), 759-770. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/jemri/article/view/271092

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2561). แนวทางการประเมินคุณภาพตามมาตรฐานการศึกษาระดับปฐมวัย ระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน และระดับการศึกษาขั้นพื้นฐานศูนย์การศึกษาพิเศษ. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.

สำนักเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560-2579. กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟฟิค.

Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.

Downloads

Published

2026-04-29

How to Cite

Meedee, W., & Whattananarong, A. (2026). Environmental Management in Schools under the Jurisdiction of Suanluang District Office, Bangkok Metropolitan Administration. Phimoldhamma Research Institute Journal, 13(1), 257–266. retrieved from https://so06.tci-thaijo.org/index.php/prij/article/view/291705

Issue

Section

Research Article (บทความวิจัย)