Developing Teachers' Competencies in Active Learning Management Using The 5W1H Technique Ban Nong Bua Ngern School, Nong Khai Primary Educational Service Area Office 1
Keywords:
Teacher Competency; Active Learning Management; 5W1H TechniqueAbstract
This study aimed to 1) develop teachers’ knowledge and understanding of active learning management using the 5W1H technique, 2) develop teachers’ ability to implement active learning using the 5W1H technique, 3) examine teachers’ satisfaction with active learning management using the 5W1H technique, and 4) examine students’ satisfaction with active learning management using the 5W1H technique. The study employed action research based on the four-step PAOR process conducted in two cycles. The research team consisted of one researcher and seven co-researchers who were teachers at Ban Nong Bua Ngoen School in the 2025 academic year. Three additional key informants were the school director, an educational supervisor, and the head of academic affairs. The research instruments included a test, an interview form, an observation form, an assessment form, and a satisfaction questionnaire for the co-researchers. Quantitative data were analyzed using mean, percentage, and standard deviation, while qualitative data were analyzed through content analysis.
The findings were as follows:
1. Teachers’ knowledge and understanding of active learning management using the 5W1H technique were developed through a workshop strategy. The post-workshop test scores were higher than the pre-workshop scores, with an average increase of 5 points, equivalent to 20%.
2. Teachers’ ability to implement active learning using the 5W1H technique, developed through workshops and follow-up supervision, was at a high level.
3. Students’ satisfaction with active learning management using the 5W1H technique implemented by the co-researchers was at a high level.
4. The co-researchers’ overall satisfaction with the development of teachers’ competencies in active learning management using the 5W1H technique was at a high level.
References
ฐิติรดา เปรมปรี. (2568). การพัฒนาทักษะการอ่านอย่างมีวิจารณญาณในศตวรรษที่ 21 โดยใช้นิทานพื้นบ้านเรื่องตำนานผาแดง-นางไอ่. วารสารพุทธศาสตร์ มจร.อุบลราชธานี, 6(2), 547-556. https://so12.tci-thaijo.org/index.php/JOBU2025/article/view/4916
ณฐาพัชร วรพงศ์พัชร. (2567). การพัฒนาระบบการฝึกอบรมเพื่อเสริมสร้างทักษะดิจิทัลสำหรับครูในยุคปกติใหม่. วารสารสหศาสตร์การพัฒนาสังคม, 2(5), 1-15.
ณัฐชฎา วิชัยโย และคมสันทิ์ ขจรปัญญาไพศาล. (2564). การพัฒนาครูด้านการจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน โรงเรียนกาญจนาภิเษก วิทยาลัยกาฬสินธุ์ สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 24. วารสารการบริหารการศึกษาและภาวะผู้นำ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 9(36), 255-264.
ธีระพงษ์ แก้วฝ่าย. (2563). การพัฒนาศักยภาพครูในการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อการจัดการเรียนรู้ โรงเรียนบ้านนาฮี สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 3. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). สกลนคร: มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
นพพร สุนะ. (2564). การสร้างสรรค์สื่อดิจิทัลทางการศึกษาด้วยโปรแกรมสำเร็จรูปสำหรับครูยุคศตวรรษที่ 21. นครสวรรค์: คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์.
นารีรัตน์ ศรีชาย. (2564). ผลของการประชุมเชิงปฏิบัติการเพื่อพัฒนาทักษะการผลิตสื่อดิจิทัลของครูสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). นครศรีธรรมราช: มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช.
ยุทธศาสตร์ชาติ พ.ศ. 2561-2580. (2561). ยุทธศาสตร์ชาติ พ.ศ. 2561-2580. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการยุทธศาสตร์ชาติ.
ราชกิจจานุเบกษา. (2562, 1 พฤษภาคม). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2562. ราชกิจจานุเบกษา, 136(57 ก).
โรงเรียนบ้านหนองบัวเงิน. (2567). รายงานการประเมินตนเองของสถานศึกษา (Self-Assessment Report: SAR) ประจำปีการศึกษา 2566. หนองคาย: งานประกันคุณภาพการศึกษา โรงเรียนบ้านหนองบัวเงิน.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2553). แนวทางการจัดการเรียนรู้ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2562). แนวทางการจัดทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ที่เน้นสมรรถนะทางสาขาวิชาชีพ. กรุงเทพฯ: สำนักการบริหารงานการมัธยมศึกษาตอนปลาย.
สำนักงานราชบัณฑิตยสภา. (2558). พจนานุกรมศัพท์ศึกษาศาสตร์ร่วมสมัยฉบับราชบัณฑิตยสภา. กรุงเทพฯ: สำนักงานราชบัณฑิตยสภา.
สำนักเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560-2579. กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟฟิค.
สำนักเลขาธิการสภาการศึกษา. (2564). รายงานการศึกษาการพัฒนาคุณภาพผู้เรียนจากผลการทดสอบ O-NET และ PISA. กรุงเทพฯ: บริษัท 21 เซ็นจูรี่ จำกัด.
สำนักเลขาธิการสภาการศึกษา. (2565). รายงานสภาวะการศึกษาไทย ปี 2565: การพัฒนาทักษะดิจิทัลของครูไทย. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
อทิตยา ปัญญาใส. (2568). ผลการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐานต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและความสามารถในการแก้ปัญหาทางวิทยาศาสตร์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3. วารสาร มจร.อุบลปริทรรศน์, 10(1), 1605-1614.
Bonwell, C. C., & Eison, J. A. (1991). Active learning: Creating excitement in the classroom. Washington, DC: School of Education and Human Development, George Washington University.
Guskey, T. R. (2000). Evaluating professional development. Thousand Oaks, CA: Corwin Press.
Herzberg, F. (1959). The motivation to work. New York, NY: John Wiley & Sons.
Kemmis, S., & McTaggart, R. (1988). The action research planner. (3rd ed.). Waurn Ponds, Victoria: Deakin University Press.
Mayer, R. E. (2021). Multimedia learning. (3rd ed.). New York, NY: Cambridge University Press.
Sweller, J. (2019). Cognitive load theory and educational technology. Educational Technology Research and Development, 67(1), 1-24. https://doi.org/10.1007/s11423-019-09701-3
