การพัฒนานิเวศการเรียนรู้ของเทศบาลเมืองกาญจนบุรีด้วยเทคโนโลยีเพื่อการพัฒนาเศรษฐกิจระดับเมืองแบบบูรณาการบนพื้นที่ทางกายภาพและพื้นที่ที่ไม่ใช่ทางกายภาพ
คำสำคัญ:
นิเวศการเรียนรู้, เมืองแห่งการเรียนรู้, เทคโนโลยีดิจิทัลแพลตฟอร์ม, เศรษฐกิจระดับเมือง, เส้นทางการเรียนรู้บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มุ่งพัฒนา “นิเวศการเรียนรู้เพื่อเศรษฐกิจระดับเมือง” ของเทศบาลเมืองกาญจนบุรี ผ่านการบูรณาการพื้นที่การเรียนรู้ทางกายภาพ พื้นที่ดิจิทัล หลักสูตรระยะสั้น และเส้นทางการเรียนรู้เชิงประสบการณ์ เพื่อสร้างกลไกการเรียนรู้ตลอดชีวิตที่สามารถยกระดับศักยภาพของผู้ประกอบการและเศรษฐกิจชุมชนในระดับเมือง การวิจัยใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสมผสาน (Mixed Method Research) กลุ่มตัวอย่างเชิงปริมาณจำนวน 400 คน กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างโดยใช้สูตรของทาโร ยามาเน (Yamane, 1973) ที่ระดับความเชื่อมั่นร้อยละ 95 และเชิงคุณภาพ จำนวน 67 คน ซึ่งคัดเลือกแบบเจาะจง (Purposive Sampling) ประกอบด้วยผู้นำชุมชน ผู้แทนหน่วยงานภาครัฐ ภาคเอกชน ผู้ประกอบการ และผู้เกี่ยวข้องกับพื้นที่การเรียนรู้ในเขตเทศบาลเมืองกาญจนบุรี เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถาม แบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง การสนทนากลุ่ม และการประชุมเชิงปฏิบัติการ วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณด้วยสถิติพรรณนา และวิเคราะห์เชิงคุณภาพด้วยการวิเคราะห์เนื้อหาเชิงประเด็น (Thematic Content Analysis)
ผลการวิจัยพบว่า (1) เทศบาลเมืองกาญจนบุรีมีพื้นที่การเรียนรู้ทางกายภาพ 9 แห่ง และพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้ในชุมชน 7 กิจกรรม (2) พัฒนาหลักสูตรระยะสั้น 3 หลักสูตร ได้แก่ การเป็นผู้ประกอบการ การสร้างสื่อดิจิทัลเพื่อขายสินค้าทางสื่อสังคมออนไลน์ และการใช้สื่อในตลาดออนไลน์ พร้อมชุดการเรียนรู้ภาษาอังกฤษเพื่อยกระดับผู้ประกอบการ และพัฒนาแอปพลิเคชันการเรียนรู้ผ่านแพลตฟอร์ม YouTube และ Glide App และ (3) จัดทำเส้นทางการเรียนรู้แบบ One Day Trip จำนวน 3 เส้นทาง เพื่อเชื่อมโยงการเรียนรู้กับการท่องเที่ยวและเศรษฐกิจชุมชน ผลการวิจัยแสดงให้เห็นว่าการบูรณาการพื้นที่การเรียนรู้ทางกายภาพร่วมกับพื้นที่ดิจิทัลสามารถพัฒนาเป็น “นิเวศการเรียนรู้” ที่ช่วยยกระดับศักยภาพผู้ประกอบการ ส่งเสริมการเรียนรู้ตลอดชีวิตและสนับสนุนการพัฒนาเศรษฐกิจระดับเมืองอย่างยั่งยืน
Downloads
เอกสารอ้างอิง
กตัญญู แก้วหานาม. (2564). การพัฒนาต้นแบบเมืองแห่งการเรียนรู้ (Learning City) ผ่านระบบกลไกความร่วมมือเชิงพื้นที่เพื่อพัฒนาเศรษฐกิจท้องถิ่น กรณีศึกษา เทศบาลเมืองกาฬสินธุ์ (รายงานผลการวิจัยฉบับสมบูรณ์). หน่วยบริหารและจัดการทุนด้านการพัฒนาระดับพื้นที่ (บพท.).
ฒวีพร โตวนิช, พจนีย์ สุขชาวนา, และสร้อยเพชร ลิสนิ. (2568). การพัฒนานิเวศการเรียนรู้ของเทศบาลเมืองกาญจนบุรีด้วยเทคโนโลยีเพื่อการพัฒนาเศรษฐกิจระดับเมืองแบบบูรณาการบนพื้นที่ทางกายภาพและพื้นที่ที่ไม่ใช่ทางกายภาพ (รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์). มหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี.
Becker, G. S. (1993). Human capital: A theoretical and empirical analysis with special reference to education (3rd ed.). University of Chicago Press.
Caragliu, A., Del Bo, C., & Nijkamp, P. (2011). Smart cities in Europe. Journal of Urban Technology, 18(2), 65–82. https://doi.org/10.1080/10630732.2011.601117
Castells, M. (2010). The rise of the network society (2nd ed.). Wiley-Blackwell.
Hollands, R. G. (2008). Will the real smart city please stand up? Intelligent, progressive or entrepreneurial?. City, 12(3), 303–320. https://doi.org/10.1080/13604810802479126
Kolb, D. A. (1984). Experiential learning: Experience as the source of learning and development. Prentice Hall.
Lave, J., & Wenger, E. (1991). Situated learning: Legitimate peripheral participation. Cambridge University Press.
Siemens, G. (2005). Connectivism: A learning theory for the digital age. elearnspace. http://www.elearnspace.org/Articles/connectivism.htm
UNESCO Institute for Lifelong Learning. (2015). UNESCO Global network of learning cities: Guiding documents. UNESCO. https://uil.unesco.org/fileadmin/keydocuments/LifelongLearning/learning-cities/en-unesco-global-network-of-learning-cities-guiding-documents.pdf
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความ ข้อความ ภาพประกอบ และตารางประกอบที่ลงพิมพ์ในวารสารเป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้นิพนธ์ กองบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นตามเสมอไป และไม่มีส่วนรับผิดชอบใดๆ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้นิพนธ์เพียงผู้เดียว
