การพัฒนาโครงสร้างทักษะที่จำเป็นในศตวรรษที่ 21 ของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี
คำสำคัญ:
ทักษะจำเป็น, ศตวรรษที่ 21, นักศึกษาบทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อพัฒนาโครงสร้างทักษะที่จำเป็นในศตวรรษที่ 21 ของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี และ 2) เพื่อศึกษาระดับทักษะที่จำเป็นในศตวรรษที่ 21 ของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี ประชากรและกลุ่มตัวอย่างแบ่งตามวัตถุประสงค์การวิจัย ข้อที่ 1 คือ ผู้เชี่ยวชาญที่มีผลงานเชิงประจักษ์ที่เกี่ยวข้องกับการบริหารและการพัฒนามนุษย์ซึ่งเป็นผู้บริหารและนักวิชาการในองค์การภาครัฐและภาคเอกชน ข้อที่ 2 คือ นักศึกษาภาคปกติในระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี ปีการศึกษา 2568 จำนวน 339 คนได้มาด้วยวิธีการเลือกตัวอย่างแบบแบ่งชั้นภูมิโดยการสุ่มอย่างง่ายในแต่ละคณะจากทั้งหมด 5 คณะ วิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์เชิงเนื้อหาและสถิติพรรณนา ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย
และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ผลการวิจัยพบว่า โครงสร้างของทักษะที่จำเป็นในศตวรรษที่ 21 ของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี ประกอบด้วย 15 องค์ประกอบ คือ 1) ทักษะด้านการคิดอย่างมีวิจารณญาณ 2) ทักษะด้านการแก้ปัญหา 3) ทักษะด้านการสร้างสรรค์ 4) ทักษะด้านนวัตกรรม 5) ทักษะด้านความเข้าใจความต่างวัฒนธรรม 6) ทักษะด้านความเข้าใจของความแตกต่างในกระบวนทัศน์ 7) ทักษะด้านความร่วมมือ 8) ทักษะการทำงานเป็นทีม 9) ทักษะภาวะผู้นำ 10) ทักษะด้านการสื่อสารสารสนเทศ 11) ทักษะการรู้เท่าทันสื่อ 12) ทักษะด้านคอมพิวเตอร์ 13) ทักษะด้านเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร 14) ทักษะอาชีพ และ 15) ทักษะการเรียนรู้ ผลการศึกษาระดับทักษะที่จำเป็นในศตวรรษที่ 21 ของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี พบว่า ในภาพรวมมีคะแนนค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับสูง เมื่อจำแนกรายองค์ประกอบพบว่ามีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับสูงทั้ง 15 องค์ประกอบ
Downloads
เอกสารอ้างอิง
กองนโยบายและแผน สำนักงานอธิการบดี. (2565). แผนพัฒนามหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี ระยะ 5 ปี พ.ศ. 2565-2569. มหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี.
ทิศนา แขมมณี. (2557). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
บุญชม ศรีสะอาด. (2553). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 8). กรุงเทพมหานคร: สุวีริยาสาส์น.
สุคนธ์ สินธพานนท์. (2560). ครูยุคใหม่กับการจัดการเรียนรู้สู่การศึกษา 4.0. เทคนิคพริ้นติ้ง.
ปัณฑิตา จันทร์อร่าม และวาสนา ศรีปรัชญาอนันต์. (2563). โครงการวิจัยทักษะแห่งศตวรรษที่ 21: มายาคติในการศึกษาไทย. สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ. https://.dol.thaihealth.or.th/Media/Pdfview/29d64b3a-6555-eb11-80ec-00155d09b41f
พวงรัตน์ ทวีรัตน์. (2540). วิธีการวิจัยทางพฤติกรรมศาสตร์และสังคมศาสตร์. สำนักทดสอบทางการศึกษา มหาวิทยาลัยศรีนครินทร์วิโรฒ.
นิติศักดิ์ เชื่อมวราศาสตร์ และปริญญา จิตอร่าม. (2566). ผู้นำศรัทธาในยุคแห่งการเปลี่ยนแปลง. วารสารสภาการสาธารณสุขชุมชน, 5(3),1-10.
วิจารณ์ พานิช. (2555). วิถีสร้างการเรียนรู้เพื่อนักศึกษาในศตวรรษที่ 21. มูลนิธิสดศรี-สฤษดิ์วงศ์.
วิจารณ์ พานิช. (2560). สาระหลักและทักษะเพื่อการดำรงชีวิตในศตวรรษที่ 21. ทักษะที่จำเป็นในศตวรรษที่ 21. https://www.okmd.or.th/okmd-opportunity/new-gen/262/
วิเชียร เกตุสิงห์. (2552). สถิติและการวิจัยสังคมศาสตร์(พิมพ์ครั้งที่ 4). มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
วิชญะ น้อยมาลา. (2564). ทักษะจำเป็นของการทำงานในศตวรรษที่ 21. วารสารวิชาการรัตนบุศย์, 3(1),45-57.
สมชาย เทพแสง, กันต์ฐมณีญา นฤโฆษกิตติกีรติ และอัจฉริยา เทพแสง. (2566). การศึกษาที่เน้นผลลัพธ์ Outcome-based Education(OBE) :กุญแจสำคัญในการจัดการเรียนรู้ที่มุ่งเน้นนักเรียนเป็นหลัก. วารสารสหวิทยาการวิจัยและนวัตกรรมการศึกษา, 2(1),39-52.
สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา. (2559). แนวทางการพัฒนาคุณภาพการเรียนรู้สู่ศตวรรษที่ 21. สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา.
สำนักนโยบายและแผนการอุดมศึกษา สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา. (2561). แผนอุดมศึกษาระยะยาว 20 ปี พ.ศ. 2561 – 2580. จดหมายเหตุการณ์อุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม. https://mhesi.nrct.go.th/archives/s/mhesi_archives/item/919 https://www.ok.KRU Plan 5 year 2566-2570_15-07-66
Cronbach, Lee. J. (1990). Essentials of psychological testing(5thed.). Harper & Row.
Facione, P. A. (2015). Critical thinking: What it is and why it counts. Insight Assessment / Measured Reasons LLC.
Jenkins, H., Purushotma, R., Weigel, M., Clinton, K., & Robison, A. J. (2009). Confronting the challenges of participatory culture: Media education for the 21st century. MA: MIT Press
Johnson, D. W., & Johnson, R. T. (2009). An educational psychology success story: Social interdependence theory and cooperative learning. Educational Researcher, 38(5),365–379.
Jonassen, D. H. (2011). Learning to solve problems: A handbook for designing problem-solving learning environments. Routledge.
Kouzes, J. M., & Posner, B. Z. (2017). The leadership challenge: How to make extraordinary things happen in organizations (6thed.). John Wiley&Sons.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.
Mezirow, J. (1997). Transformative learning: Theory to practice. New Directions for Adult and Continuing Education, (74), 5–12.
Ng, W. (2012). Can we teach digital natives digital literacy?. Computers & Education, 59(3),1065–1078.
Organization for Economic Co-operation and Development : OECD (2018). Multi-dimensional review of Thailand. OECD Publishing.
Robinson, K. (2011). Out of our minds: Learning to be creative (2nd ed.). Capstone Publishing.
Trilling, B. & Fadel, C. (2009). Learning and innovation skills: 21st century skills learning for life in our times. Jossey-Bass.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความ ข้อความ ภาพประกอบ และตารางประกอบที่ลงพิมพ์ในวารสารเป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้นิพนธ์ กองบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นตามเสมอไป และไม่มีส่วนรับผิดชอบใดๆ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้นิพนธ์เพียงผู้เดียว
