Household Debt and Financial Consumer Protection in Thailand: Legal Gaps and Development Approaches
Household Debt and the Legal Gaps in Consumer Financial Protection in Thailand
Keywords:
Household Debt, Financial Consumers, Digital Transactions, Financial Literacy, Access to JusticeAbstract
Household debt in Thailand has intensified and remains high compared with countries in the region, reaching 90.9 percent of GDP in 2023 (Bank of Thailand, 2023). This growing debt burden has undermined economic stability and financial resilience, particularly among informal workers, self-employed individuals, young adults, and low-income households with limited financial literacy. This situation corresponds with the Personal Financial Behavior Theory (Lusardi & Mitchell, 2014), which indicated that insufficient financial knowledge and suboptimal decision-making behaviors contribute significantly to excessive indebtedness. Although Thailand has enacted key consumer protection laws, such as the Consumer Protection Act B.E. 2522 (1979) and the Debt Collection Act B.E. 2558 (2015), the scope and enforcement mechanisms remain inadequate for modern digital financial transactions, including online lending, digital credit scoring, and fintech platforms. These gaps align with the Legal Gap Theory (Zander, 2010) and the Access to Justice Theory (Cappelletti & Garth, 1978), indicated that outdated regulatory frameworks hinder consumer rights and access to justice. This study employs documentary research and doctrinal legal analysis, supplemented by international benchmarks such as the OECD/INFE Framework (2022) and the EU Consumer Credit Directive (2021), to evaluate the adequacy of Thailand’s regulatory system and propose reforms. The results highlight the need to integrate financial literacy development with legal and regulatory enhancement, including specific measures such as enacting comprehensive legislation for digital lending, establishing an independent Digital Financial Ombudsman, implementing online dispute resolution mechanisms (Online ADR), and promoting preventive consumer protection policies. These strategies aim to balance financial access with effective consumer protection and foster sustainable financial resilience in Thailand.
Downloads
References
กรมบังคับคดี. (2567). รายงานสถิติการบังคับคดีหนี้ครัวเรือน. กรมบังคับคดี.
ธนาคารแห่งประเทศไทย. (2566). รายงานภาวะหนี้ครัวเรือนไทยไตรมาส 4 ปี 2566. ธนาคารแห่งประเทศไทย.
ธนาคารแห่งประเทศไทย. (2566). รายงานเสถียรภาพระบบการเงินไทย. ธนาคารแห่งประเทศไทย.
ธนาคารแห่งประเทศไทย. (2567). รายงานภาวะหนี้ครัวเรือน. ธนาคารแห่งประเทศไทย.
ธนาคารแห่งประเทศไทย. (2567). รายงานเสถียรภาพระบบการเงินไทย 2567. ธนาคารแห่งประเทศไทย.
สมาคมฟินเทคประเทศไทย. (2567). รายงานความเสี่ยงด้านฟินเทคและการกำกับดูแลในประเทศไทย. สมาคมฟินเทคประเทศไทย.
สมาคมฟินเทคประเทศไทย. (2567). รายงานภาพรวมฟินเทคไทย. สมาคมฟินเทคประเทศไทย.
สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา. (2567). คำอธิบายกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับสิทธิผู้บริโภคทางการเงิน. สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา.
สำนักงานคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภค. (2565). รายงานประจำปีเรื่องข้อร้องเรียนด้านการทวงถามหนี้. สำนักงานคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภค.
สำนักงานคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภค. (2566). รายงานประจำปี 2566. สำนักงานคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภค.
สำนักงานคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภค. (2566). รายงานสถานการณ์ผู้บริโภคประจำปี 2566. สำนักงานคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภค.
สำนักงานคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภค. (2567). รายงานสถานการณ์ข้อร้องเรียนทางการเงิน. สำนักงานคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภค.
สำนักงานศาลยุติธรรม. (2567). รายงานการพิจารณาคดีเกี่ยวกับข้อพิพาทด้านหนี้สิน. สำนักงานศาลยุติธรรม.
สำนักงานศาลยุติธรรม. (2567). รายงานผลการดำเนินงานศาลยุติธรรมด้านคดีหนี้รายย่อย. สำนักงานศาลยุติธรรม.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2566). รายงานภาวะสังคมไทยไตรมาส 4 ปี 2566. สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
ศาลฎีกา. (2558). คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8256/2558.
ศาลฎีกา. (2560). คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1549/2560.
ศาลปกครองสูงสุด. (2565). คำพิพากษาศาลปกครองสูงสุด คดีทวงถามหนี้โดยมิชอบ. สำนักงานศาลปกครอง.
Bank of Thailand. (2024). Thailand Financial Stability Report 2024. Bank of Thailand.
Cartwright, P. (2011). Consumer Protection in Financial Services. Kluwer Law International.
Chuenchoksan, S., & Nakornthab, D. (2020). Household Debt and Financial Stability in Thailand (DP/01/2020). Bank of Thailand.
Claessens, S. (2006). Access to financial services: A review of the issues and public policy objectives. The World Bank Research Observer, 21(2), 207–240.
Creswell, J. W. (2014). Research Design: Qualitative, Quantitative, and Mixed Methods Approaches (4th ed.). SAGE Publications.
Hutchinson, T., & Duncan, N. (2012). Defining and describing what we do: Doctrinal legal research. Deakin Law Review, 17(1), 83–119.
IMF. (2023). Fintech: The Experience So Far. International Monetary Fund.
Lusardi, A., & Mitchell, O. S. (2014). The economic importance of financial literacy: Theory and evidence. Journal of Economic Literature, 52(1), 5–44.
Mian, A., & Sufi, A. (2014). What explains high unemployment? The aggregate demand channel. Econometrica, 82(5), 1819–1864.
OECD. (2023). Financial Literacy and Financial Inclusion: Evidence and Policy Guidance. OECD Publishing.
OECD. (2023). OECD/INFE 2023 International Survey of Adult Financial Literacy. OECD Publishing.
Thaler, R. H. (1999). Mental accounting matters. Journal of Behavioral Decision Making, 12(3), 183–206.
World Bank. (2023). Financial Capability and Consumer Protection Survey. World Bank.
World Bank. (2023). Global Financial Development Report 2023. World Bank.
Yin, R. K. (2016). Qualitative Research from Start to Finish. Guilford Publications.
Zander, M. (2010). The Law-Making Process: A Theoretical Introduction. Cambridge University Press.
Downloads
Published
Issue
Section
License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความ ข้อความ ภาพประกอบ และตารางประกอบที่ลงพิมพ์ในวารสารเป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้นิพนธ์ กองบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นตามเสมอไป และไม่มีส่วนรับผิดชอบใดๆ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้นิพนธ์เพียงผู้เดียว
