บทเพลงและการเมือง: ซิมโฟนีหมายเลข 9 (คอราลซิมโฟนี) ของ ลุดวิก ฟาน เบโธเฟน (1824) มากกว่า “เพลงสรรเสริญแด่ความสุข "เพลงแห่งมวลมนุษย์ชาติแห่งสันติภาพ การให้อภัยและเสรีภาพ
คำสำคัญ:
คอราลซิมโฟนี, ลุดวิก ฟาน เบโธเฟน, ซิมโฟนีหมายเลข 9บทคัดย่อ
นับตั้งแต่การแสดงดนตรีซิมโฟนี หมายเลข 9 ของลุดวิก ฟาน เบโธเฟน ครั้งแรกที่กรุงเวียนนา ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ.1824 มีการกล่าวถึงหรือเขียนถึงงานดนตรีอันยิ่งใหญ่ชิ้นน้ี้อยู่มาก ซิมโฟนีนี้เป็นที่รู้จักกันในชื่อ คอรัลซิมโฟนี เนื่องจากใช้เสียงนักร้องเป็นส่วนหนึ่งของดนตรี ในกระบวนที่ 4 เป็นผลงานระดับตํานานของนักแต่งเพลงผู้ที่หูไม่ได้ยิน เสียงใดๆ แล้ว แต่สามารถถ่ายทอดงานดนตรีชั้นครูนี้ออกมาได้อย่างดีเลิศ An die freude ท่อนร้องประสานเสียงแบบปลุกใจซึ่งประพันธ์คําร้องโดย เฟรดริค ฟอน ชิลเลอร์ ( ค.ศ.1759-1805) ถูกใช้แทนสัญลักษณ์แห่งความเป็นชาตินิยมเยอรมัน ในตอนตนศตวรรษนั้น ในศตวรรษถัดมาได้มีการนําเพลงนี้ไปเกี่ยวข้องกับการปกป้องคุณค่าอารยธรรมยุโรปและประวัติศาสตร์ ทางการเมืองของยุโรปในช่วงก่อตั้ง ทว่าในช่วงปีหลังๆ มานี้เพลงปลุกใจนี้มิได้แค่เหมาะกับสหภาพยุโรปเท่านั้น แตยังเป็นหนึ่งในสัญลักษณ์ของความเป็นประชาธิปไตย ที่ม่ีการเรียกร้องกันมากขึ้นเรื่อยๆ เป็นสัญลักษณ์แห่งเสรีภาพที่ทุ่กประเทศในโลกแสวงหา ทุกวันนี้เพลงนี้เป้็นมากกวาเพลงประจําสหภาพยุโรป เป็นเพลงที่ ทุกคนทั่วโลกรู้จักและให้การยอมรับในฐานะดนตรีแห่งประชาธปไตย เสรีภาพ ความเสมอภาค และการเคารพความแตกต่าง
เอกสารอ้างอิง
2. Cooper, B. Beethoven. New York: Oxford University Press, 2000.
3. Geiringer, C. Haydn: A Creative Life in Music. Berkeley: University of California Press, 1982.
4. Gillespie, J. Five Centuries of Keyboard Music. New York: Dover, 1972.
5. Hamer, L. “Haydn’s Sonata in E-flat Major, Hob XVI: 52 and the Influence of C.P.E. Bach.” Accessed December12, 2012. http://www.haydnproject.org/index.php?id=40.
6. Heartz, D. Mozart, Haydn and Early Beethoven. New York: W. W. Norton & Company, 2009.
7. Jones, D. W., ed. Oxford Composer Companions: Haydn. New York: Oxford University Press, 2002.
8. Landon, H.C.R. “Three Piano Sonatas for Therese Jansen.” Joseph Haydn: Chronicles and Works IV (1995): 439-452.
9. Morris, E. Beethoven: The Universal Composer. New York: HarperCollins, 2005.
10. Moss, L. K. “Haydn’s Sonata Hob. XVI: 52 (ChL. 62) in E-flat Major: An Analysis of the First Movement.” Haydn Studies (1981): 496-501.
11. Newman, W. S. The Sonata in the Classic Era. New York: W. W. Norton & Company, 1983.
12. Rosen, C. Beethoven’s Piano Sonatas: A Short Companion. London: Yale University Press, 2002.
