ปี่ใน ในวงปี่พาทย์ชาวบ้าน
คำสำคัญ:
ปี่ใน, วงปี่พาทย์, วัฒนธรรมชาวบ้านบทคัดย่อ
งานวิจัยฉบับนี้เป็นงานวิจัยเชิงคุณภาพโดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยทางมานุษยดนตรีวิทยา มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาลักษณะของปี่ใน 2) ศึกษาบริบทของปี่ใน และ 3) ศึกษาบทเพลงสำหรับปี่ในดำเนินการวิจัยโดยศึกษาข้อมูลภาคสนามจากกลุ่มตัวอย่างคนปี่จำนวน 12 คน ที่ได้การสุ่มแบบเจาะจงโดยใช้เทคนิคสโนว์บอลล์ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ทฤษฎีบทบาทหน้าที่นิยม ทฤษฎีการแพร่กระจายทางวัฒนธรรม ทฤษฎีสุนทรียศาสตร์และทฤษฎีดนตรีไทย นำเสนอข้อมูลโดยการพรรณนาวิเคราะห์ ผลการวิจัยพบว่า 1) ลักษณะของปี่ใน พบว่าปี่ในมีขนาดและระดับเสียงที่แตกต่างลดหลั่นกัน 4 ขนาด 2) บริบทของปี่ใน พบว่าปี่ในแพร่กระจายไปในทุกภูมิภาคของไทย ปี่ในเป็นเครื่องดนตรีที่มีบทบาทสำคัญในวงปี่พาทย์และวงดนตรีพื้นบ้าน 3) บทเพลงสำหรับปี่ในมี 4 ประเภท คือ บทเพลงสำหรับฝึกหัดปี่ใน บทเพลงสำหรับวงปี่พาทย์ บทเพลงสำหรับการแสดงพื้นบ้าน และบทเพลงเฉพาะสำหรับปี่ใน ลักษณะทำนองปี่ในมีทั้งการเป่าเก็บ เป่าโหยหวน และแปรทำนองให้มีลักษณะเฉพาะ เทคนิคการบรรเลงของปี่ในแบ่งเป็นเทคนิคที่เกี่ยวกับการใช้นิ้ว เช่น การพรม การสะบัด การตีนิ้ว เทคนิคที่เกี่ยวกับการใช้ลิ้น เช่น การตอดลิ้น การใช้ลิ้นบังคับเสียง เทคนิคที่เกี่ยวกับการใช้ลม เช่น การใช้ลมต่างตำแหน่ง การตอดลมและการระบายลม
เอกสารอ้างอิง
2. Jitrmanee, Anong. Production methods of peenai. Bangkok: Chulalongkorn University Press, 2005.
3. Kayam, Umar. Seni, Tradisi, Masyarakat (essays). Jakarta: Penerbit Sinar Harapan, 1981.
4. Konglaitong, Peep. The pi chui chai song: Musicological analysis and reflection of aesthetics. Bangkok: Mahidol University Press, 1995.
5. Lekagoon, Krit. A study of the sound system and sound characteristics of the pi nai. Bangkok: Mahidol University Press, 2009.
6. Lihui, Huang. “Inheriting Traditional Folk Performance in Modern Society.” In Multidisciplinary Research Perspectives in Education, edited by I. Liyanage and B. Nima, 139-147. New York: Springer, 2016.
7. Onlamoon, Wichian. Piphat. Bangkok: Chandrakasem Rajabhat University, 1997.
8. Ookaew, Jare. Pi nai learning and teaching process in higher education institutions. Bangkok: Mahidol University, 2004.
9. Patel, Marti. “Wat Phra Yuen at Lamphun.” Accessed August 13, 2017. https://sanuksanuk.wordpress.com/2011/07/26/wat-phra-yuen-at-lamphun/
10. Sanitsantiya, Chatchawan. Single analysis of the krau nai sam chan music of Kru Jamnien Sritaipan. Bangkok: Chulalongkorn University Press, 2010.
11. Sobreuk, Anan. History and development of the Thai pi. Bangkok: Mahidol University Press, 1990.
12. Sutton, Richard Anderson. “Musical Pluralism in Java: Three Local Traditions.” Ethnomusicology 29, 1 (1985): 56-85.
13. __________. Traditions of gamelan music in Java: Musical pluralism and regional identity. Cambridge: Cambridge University Press, 1991.
14. Wongthes, Sujit. Suphan dreams: Local music, modern music, looktung music and the stories of Suphan. Bangkok: Samakhom Kitchawatthanatham, 1990.
15. Yoopote, Tanit. Thai musical instruments and international musical instruments. Bangkok: O.S. Printing House, 2002.
