บทประพันธ์เพลงดุษฎีนิพนธ์: จิตรกรรมเพลงภาพชีวิต ประสิทธิ์ ศิลปบรรเลง

ผู้แต่ง

  • ภาศิณี สกุลสุรรัตน์ วิทยาลัยดนตรี มหาวิทยาลัยรังสิต
  • วีรชาติ เปรมานนท์ คณะศิลปกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

คำสำคัญ:

จิตรกรรมเพลงภาพชีวิต ประสิทธิ์ ศิลปบรรเลง, ปี่, โคโตะ

บทคัดย่อ

บทประพันธ์เพลงดุษฎีนิพนธ์จิตรกรรมเพลงภาพชีวิต ประสิทธิ์ ศิลปบรรเลง ประพันธ์ขึ้นเพื่อสร้างสรรค์บทเพลงร่วมสมัยที่บูรณาการแนวคิดการประพันธ์ของดนตรีตะวันตกเข้ากับวัฒนธรรมดนตรีไทยและดนตรีญี่ปุ่น ซึ่งถ่ายทอดเรื่องราวความประทับใจที่เกิดขึ้นจากชีวประวัติของอาจารย์ประสิทธิ์ ศิลปบรรเลง (ค.ศ. 1912-1999) ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (นักแต่งเพลง) ผู้มีความสามารถทั้งทางด้านดนตรีไทยและดนตรีตะวันตก บทประพันธ์เพลงดุษฎีนิพนธ์ชิ้นนี้มี 3 กระบวน ได้แก่กระบวนที่ 1 “วังบูรพาภิรมย์” สำหรับปี่ บรรเลงเดี่ยวกับวงออกเท็ต บรรยายถึงหลวงประดิษฐไพเราะ (ศร ศิลปบรรเลง) บิดาของอาจารย์ประสิทธิ์ ผู้วางรากฐานให้อาจารย์ประสิทธิ์ได้เดินบนเส้นทางสายดนตรี กระบวนที่ 2 “โตเกียวองงากุกักโก” สำหรับโคโตะ บรรเลงเดี่ยวกับวงสตริงควินเท็ต บรรยายช่วงชีวิตของอาจารย์ประสิทธิ์ขณะไปศึกษาต่อที่ประเทศญี่ปุ่น และกระบวนที่ 3 “บ้านบาตร” สำหรับปี่ในและโคโตะ บรรเลงเดี่ยวกับวงวินด์ซิมโฟนี บรรยายถึงช่วงชีวิตการทำงานของอาจารย์ประสิทธิ์หลังกลับจากประเทศญี่ปุ่น บทเพลงนี้มีความยาวประมาณ 35 นาที ประพันธ์ด้วยระบบดนตรีที่มีศูนย์กลางเสียง มีการใช้บันไดเสียงเฉพาะที่แทนลักษณะของดนตรีไทยและดนตรีญี่ปุ่น ซึ่งเป็นการต่อยอดพัฒนาการการประพันธ์ดนตรีร่วมสมัยที่มีอิทธิพลทางวัฒนธรรมจากดนตรีไทยและดนตรีญี่ปุ่นเข้ากับดนตรีตะวันตก มีคุณค่าทั้งในแง่สุนทรียศาสตร์และในเชิงวิชาการ

ประวัติผู้แต่ง

ภาศิณี สกุลสุรรัตน์, วิทยาลัยดนตรี มหาวิทยาลัยรังสิต

นิสิตปริญญาเอก คณะศิลปกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

M.Mus (Composition), Graduate School of Music, Tokyo University of the Arts

ศป.บ. (ดุริยางคศิลป์ตะวันตก) คณะศิลปกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

เอกสารอ้างอิง

1. กุลธร ศิลปบรรเลง. "Biography." เข้าถึงเมื่อ 16 มกราคม 2560. https://silapabanleng.com

2. ณรงค์ฤทธิ์ ธรรมบุตร. อรรถาธิบายและบทวิเคราะห์บทเพลงที่ประพันธ์โดย ณรงค์ฤทธิ์ ธรรมบุตร. กรุงเทพฯ: ธนาเพลส, 2553.

3. ณัชชา พันธุ์เจริญ. พจนานุกรมศัพท์ดุริยางคศิลป์. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพฯ: เกศกะรัต, 2554.

4. ประสิทธิ์ ศิลปบรรเลง. อนุสรณ์พระราชทานเพลิงศพนายประสิทธิ์ ศิลปะบรรเลง. กรุงเทพฯ: วชิรินทร์สาส์น, 2542.

5. พูนพิศ อมาตยกุล. การก่อเกิดเพลงไทยสากล: แนวคิดด้านดนตรีวิทยา. กรุงเทพฯ: อมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง, 2554.

6. วิบูลย์ ตระกูลฮุ้น. "คอนแชร์โตสำหรับวงออร์เคสตรา (Concerto for Orchestra)." วารสารดนตรีรังสิต 11, 1 (2559): 33-45.

7. ศิริมงคล นาฏยกุล. ผกาวลี ตำนานละครเวทีของไทย. กรุงเทพฯ: อินทนิล. 2555.

8. อติภพ ภัทรเดชไพศาล. เสียงของศตวรรษ สังเขปแนวคิดและเทคนิคของ 10 นักแต่งเพลงสมัยใหม่. กรุงเทพฯ: ภาพพิมพ์, 2560.

9. อานันท์ นาคคง, อัษฎาวุธ สาคริก, และสุจิตต์ วงษ์เทศ. หลวงประดิษฐไพเราะ (ศร ศิลปบรรเลง) มหาดุริยกวีลุ่มเจ้าพระยาแห่งอุษาคเนย์. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มติชน, 2547.

10. Adler, Samuel. The Study of Orchestration. New York: W.W. Norton & Company, 2002.

11. Miyagi & Yamakawa. Sugu Yakunitatsu Hogaku no Gakuri to Jitsai. Tokyo: Hogaku Sha, 2002.

12. Ohara, Inuma and others. Chugakusei no Gakki. Tokyo: Kyoiku-Geijutsu Sha, 2016.

13. Sorell, N. “A study of unique artist and his music: Prasidh Silpabanleng, (1912-1999).” SPAFA Journal 10, 1 (2000), 5-24.

14. Yokoi & Sakai. Nihon and Asia no Dento Ongaku. Tokyo: Meiji Tosho, 2014.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

21.07.2019

รูปแบบการอ้างอิง

สกุลสุรรัตน์ ภาศิณี, และ เปรมานนท์ วีรชาติ. 2019. “บทประพันธ์เพลงดุษฎีนิพนธ์: จิตรกรรมเพลงภาพชีวิต ประสิทธิ์ ศิลปบรรเลง”. วารสารดนตรีรังสิต 14 (2):88-102. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/rmj/article/view/204555.

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย