ปัจจัยทำนายผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนจ่าทหารเรือ หลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง สาขาปฏิบัติการฉุกเฉินการแพทย์ โรงเรียนนาวิกเวชกิจ ศูนย์วิทยาการ กรมแพทย์ทหารเรือ

ผู้แต่ง

  • นัฐวุฒิ รอดโฉม กรมแพทย์ทหารเรือ

คำสำคัญ:

ปัจจัยที่ส่งผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน, นักเรียนจ่าทหารเรือ, ปฏิบัติการฉุกเฉินการแพทย์

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาปัจจัยทำนายต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยทำนายกับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน และสร้างสมการพยากรณ์ปัจจัยที่มีผลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนจ่าทหารเรือ หลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง สาขาปฏิบัติการฉุกเฉินการแพทย์ โรงเรียนนาวิกเวชกิจ ศูนย์วิทยาการ กรมแพทย์ทหารเรือ ปีการศึกษา 2560 จำนวน 96 คน เก็บรวบรวมข้อมูลจากแบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ยเลขคณิต ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เพียร์สัน และวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ ผลการวิจัยพบว่า ระดับปัจจัยทำนายที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุดอยู่ในระดับมากคือ ด้านการให้ความสนใจของผู้ปกครองมีค่าเฉลี่ยสูงสุด (gif.latex?\bar{X} = 4.02, S.D.=0.86) และค่าเฉลี่ยต่ำสุดอยู่ในระดับปานกลางคือ ด้านกิจวัตรประจำวันของนักเรียน (gif.latex?\bar{X} = 3.25, S.D.=0.98) นอกจากนี้ ปัจจัยด้านเกรดเฉลี่ยสะสม (GPAX) ระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย สถานภาพของผู้ปกครอง การเอาใจใส่ในการเรียนและตั้งใจเรียนในห้องเรียน ด้านครูมีรูปแบบการสอนที่น่าสนใจ และโรงเรียนมีสถานที่พักผ่อนหย่อนใจนอกเวลาเรียน มีความสัมพันธ์ทางบวกกับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (r=0.37, r=0.25, r=0.24, r=0.30 และ r=0.21, p< 0.05) ตามลำดับ โดยตัวแปรด้านเกรดเฉลี่ยสะสม ระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย สถานภาพของผู้ปกครอง การเอาใจใส่ในการเรียนและตั้งใจเรียนในห้องเรียน และด้านครูมีรูปแบบการสอนที่น่าสนใจ สามารถร่วมทำนายผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนได้ร้อยละ 31 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05

เอกสารอ้างอิง

กรมแพทย์ทหารเรือ. (2559). ข่าวประชาสัมพันธ์. สืบค้น 25 ตุลาคม 2559, จากhttp://www.nmd.go.th/new/

กรมแพทย์ทหารเรือ. ศูนย์วิทยาการ. โรงเรียนนาวิกเวชกิจ. (2559). ประวัติความเป็นมาของโรงเรียนนาวิกเวชกิจ ศูนย์วิทยาการ กรมแพทย์ทหารเรือ. สืบค้น 25 ตุลาคม 2559, จาก http://gg.gg/jlhvj

โกษิก เฉลิมหมู่. (2558). ปัจจัยเชิงสาเหตุที่มีอิทธิพลต่อกลยุทธ์การเรียนรู้ของนักเรียนจ่าอากาศโรงเรียนจ่าอากาศกรมยุทธศึกษาทหารอากาศ. (ดุษฎีนิพนธ์ปริญญาครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา). ปทุมธานี: มหาวิทยาลัยราชภัฎวไลอลงกรณ์ในบรมราชูปถัมภ์.

ฐานวัฒน์ พุฒวิบูลย์วุฒิ. (2551). ปัจจัยที่ส่งผลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนจ่าอากาศในหลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพโรงเรียนจ่าอากาศ พุทธศักราช 2548. (วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขานิเทศการศึกษาและพัฒนาหลักสูตร). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ทาริกา วัฒนาสัจจา, และกัญญา ชื่นอารมณ์. (2554). ปัจจัยที่มีผลกระทบต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนในหมวดวิชาพื้นฐานวิชาชีพของนักศึกษาพยาบาล คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยปทุมธานี. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยปทุมธานี, 3(2), 33-42.

นรากร พลหาญ. (2556). ปัจจัยที่มีผลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษาพยาบาลวิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี นครพนม มหาวิทยาลัยนครพนม. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 32(3), 96-105.

นวพร คำชูสังข์. (2548). ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนิสิตสายวิทยาศาสตร์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตบางเขน (วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาพัฒนาสังคมโครงการสหวิทยาการ). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตบางเขน.

นิธิภัทร กมลสุข, และวรญา สร้อยทอง. (2556). ปัจจัยที่มีผลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษาสถาบันการจัดการปัญญาภิวัฒน์โดยวิธีวิเคราะห์การถดถอยพหุแบบโลจิสติค. วารสารปัญญาภิวัฒน์, 5(1), 33-42.

ประทุมมาศ ขะชาตย์, และคมคาย กิจวัฒนชัย. (2543). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะสุขภาพจิตกับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนพยาบาล วิทยาลัยพยาบาลบรมราชนนี สุพรรณบุรี. สุพรรณบุรี: วิทยาลัยพยาบาลบรมราชนนี สุพรรณบุรี.

ประภาศรี จีระยิ่งมงคล, และนิตติยา น้อยสีภูมิ. (2547). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษาพยาบาลในวิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี นพรัตน์วชิระ (รายงานการวิจัย). กรุงเทพฯ: วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี.

ประภัสสร วงษ์ศรี. (2541). การรับรู้อัตสมรรถนะความภาคภูมิใจในตนเองกับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษาพยาบาล วิทยาลัยพยาบาลศรีมหาสารคาม (วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต สาขา จิตวิทยาการศึกษา) มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

ปริญญา เกื้อหนุน. (2539). สิ่งแวดล้อมและปัจจัยที่เป็นคุณค่าต่อการเรียนการสอนภาษาอังกฤษ. สุทธิ ปริทัศน์, 11(31), 95-96.

มิญช์มนัส วรรณมหินทร์. (2544). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาภาษาไทยของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 สังกัดสำนักงานการประถมศึกษาจังหวัดร้อยเอ็ด (วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต สาขาการวัดการศึกษา). มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

รุ่งกานต์ เพ็ชรสดใส. (2545). องค์ประกอบที่สัมพันธ์กับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษาระดับปริญญาตรี หลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต สถาบันราชภัฏราชนครินทร์ (วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรอุตสาหกรรมมหาบัณฑิต สาขาหลักสูตรและการสอนอาชีวศึกษา). กรุงเทพฯ: สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง.

รัตนา คัมภิรานนท์. (2540). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษาหลักสูตรสาธารณสุขศาสตร์ (ทันตสาธารณสุข) วิทยาลัยการสาธารณสุขสิรินธร (วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต สาขาการบริหารการศึกษา). ชลบุรี: มหาวิทยาลัยบูรพา.

วิไลวรรณ จันทร. (2541). ปัจจัยที่ทำให้นักศึกษาวิศวกรรมศาสตร์มีผลการเรียนต่ำ (รายงานการวิจัย). เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

วิวัตร์ พงษ์สุภา. (2544). การศึกษาเปรียบเทียบปัจจัยที่ส่งผลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 สังกัดสำนักงานการประถมศึกษา อำเภอพนมสารคาม จังหวัดฉะเชิงเทรา (วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต สาขาบริหารการศึกษา). ชลบุรี: มหาวิทยาลัยบูรพา.

สถาบันการแพทย์ฉุกเฉินแห่งชาติ. (2557). หลักเกณฑ์ เงื่อนไข เกณฑ์ และวิธีการรับรององค์กร และหลักสูตรการศึกษาหรือ ฝึกอบรมผู้ปฏิบัติการ และการให้ประกาศนียบัตรหรือเครื่องหมายวิทยฐานะแก่ผู้ผ่านการศึกษาหรือ อบรม (ฉบับปรับปรุง พ.ศ.2557). กรุงเทพฯ: เอ็น พี เพรส.

สถาบันการแพทย์ฉุกเฉินแห่งชาติ. (2559). การศึกษา. สืบค้น 25 ตุลาคม 2559, จาก http://gg.gg/jlhw0

สุรัตน์ เตียวเจริญ. (2543). ปัจจัยที่มีผลกระทบต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษาระดับปริญญาตรีที่มีผลการเรียนต่ำกว่าเกณฑ์ คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ (การค้นคว้าอิสระปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาจิตวิทยาการศึกษาและแนะแนว). เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

อภิชาต แก้วประดิษฐ์. (2541). ความสัมพันธ์ของเจตคติต่อการเรียน และพฤติกรรมการเรียนของนักศึกษาระดับประกาศนียวิชาชีพ (ปวช.) ช่างอุตสาหกรรมที่มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนสูง วิทยาลัยเทคนิคเชียงใหม่ (วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาจิตวิทยาการศึกษาและแนะแนว) เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

อริยา คูหา, บัญญัติ ยงย่วน. (2547). ปัจจัยที่ส่งผลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนในภาวะรอพินิจของนักศึกษา มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี. วารสารสงขลานครินทร์ ฉบับสังคมศาสตร์และมนุษย์ศาสตร์, 10(2), 255-271.

อัจฉราวรรณ นารถพจนานนท์. (2536). ความสัมพันธ์ระหว่างสภาพแวดล้อมมหาวิทยาลัยกับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษามหาวิทยาลัยรามคำแหง. (วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต ภาควิชาอุดมศึกษา). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

อัญพัชร์ ปิยะวิชิตศักดิ์. (2554). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนเตรียมทหาร.วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยอีสเทิร์นเอเชีย, 5(3), 32-42.

อุทุมพร จามรมาน. (2535). หลักสูตรวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

Bloom, B.S. (1979). Handbook on formative and summative evaluation of student learning. New York: McGraw-Hill.

Maddox, H. (1965). How to study. London: Pan Books.

Prescott, D. A. (1957). The child in the educative process. New York: McGraw-Hill.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2020-08-28

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย