สมรรถนะหลักเพื่อความยั่งยืนของนักเรียนนายร้อย
คำสำคัญ:
สมรรถนะหลักเพื่อความยั่งยืน, เป้าหมายการพัฒนาอย่างยั่งยืนบทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับและเปรียบเทียบสมรรถนะหลักเพื่อความยั่งยืนของนักเรียนนายร้อยแต่ละชั้นปี โดยใช้การวิจัยเชิงปริมาณ ประชากรที่ใช้ในงานวิจัยนี้ คือ นักเรียนนายร้อยชั้นปีที่ 2 ถึงชั้นปีที่ 4 หลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาสังคมศาสตร์เพื่อการพัฒนา โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า ปีการศึกษา 2565 จำนวน 150 นาย โดยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูล สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์การแปรปรวนทางเดียว (One-Way ANOVA) สำหรับการวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติใช้โปรแกรมสำเร็จรูปในการวิเคราะห์ข้อมูล ผลการวิจัยพบว่า นักเรียนนายร้อยมีสมรรถนะหลักเพื่อความยั่งยืนของ UNESCO อยู่ในระดับมากที่สุด โดยนักเรียนนายร้อยมีสมรรถนะหลักเพื่อความยั่งยืนสูงที่สุด 3 ลำดับแรก คือ ความสามารถในการคิดเชิงระบบ ความสามารถในการตระหนักรู้ในตนเอง และความสามารถในการทำงานร่วมกับผู้อื่น ส่วนสมรรถนะหลักเพื่อความยั่งยืนที่นักเรียนนายร้อยมีต่ำที่สุด คือ ความสามารถเชิงบรรทัดฐาน ซึ่งอยู่ในระดับมากเพียงด้านเดียว ดังนั้น การจัดการศึกษาควรเสริมสร้างความสามารถเชิงบรรทัดฐาน เพื่อนำไปสู่ความสามารถในการเข้าใจและสะท้อนแบบแผนและค่านิยม เชื่อมโยงเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืนได้
เอกสารอ้างอิง
กาญจนา เงารังษี. (2559). การศึกษากับการพัฒนาที่ยั่งยืน. วารสารสมาคมนักวิจัย, 21(2), 13-18.
ชล บุญนาค. (2565). SDG Insights|ปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงในฐานะที่เป็นเส้นทางไปสู่การบรรลุเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน. สืบค้นจาก https://www.sdgmove.com/2022/04/30/sdg-insights-sep-a-path-towards-achieving-sdgs-analysis-and-policy-recommendations/
ตวงพร ศรีชัย, ธีรภัทร กุโลภาส และพฤทธิ์ ศิริบรรณพิทักษ์. (2563). สมรรถนะนายทหารสัญญาบัตร กองทัพบกไทยในศตวรรษที่ 21. วารสารสมาคมนักวิจัย, 25(1), 54.
พระราชบัญญัติว่าด้วยวินัยทหาร พ.ศ. 2476. (20 สิงหาคม 2476). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 50 หน้า 473-486. สืบค้นจาก https://ratchakitcha.soc.go.th/documents/1095598.pdf
ภาวดี เหมทานนท์ และอมาวสี อัมพันศิริรัตน์. (2563). ผลของรูปแบบการเรียนรู้ด้วยวิธีสะท้อนคิดต่อการตระหนักรู้ในตนเองในนักศึกษาพยาบาล. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 7(7), 275-288.
โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า. (2563ก). ปรัชญา วิสัยทัศน์ พันธกิจ. สืบค้นจาก https://www.crma.ac.th/vision
โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า. (2563ข). หลักสูตรศิลปศาสตร์บัณฑิต สาขาวิชาสังคมศาสตร์เพื่อการพัฒนา (หลักสูตรปรับปรุง พ.ศ. 2563). สืบค้นจาก http://socialdept.crma.ac.th/resources/pdf/SS-2563.pdf
สหประชาชาติ. (2557). เป้าหมายการพัฒนาอย่างยั่งยืน. สืบค้นจาก https://thailand.opendevelopmentmekong.net/th/topics/sustainable-development-goals/
อารีย์วรรณ สุทธิพงศ์พันธ์ และปองสิน วิเศษศิริ. (2562). การรับรู้ ทัศนคติ และแนวทางการปฏิบัติของ นักเรียนนายร้อยต่อแนวคิดประเทศไทย 4.0. วารสารสถาบันวิชาการป้องกันประเทศ, 10(1), 37-51.
Pálsdóttir, A., & Jóhannsdóttir, L. (2021). Key Competencies for Sustainability in University of Iceland Curriculum. Sustainability, 13(16), 8945. MDPI AG. Retrieved from http://dx.doi.org/10.3390/su13168945
UNESCO. (2015). Global Citizenship Education: Topics and Learning Objectives, UNESCO: Paris, France.
UNESCO. (2017). Education for Sustainable Development Goals: Learning Objectives, UNESCO: Paris, France.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2023 2023
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารวิชาการโรงเรียนนายเรือ ด้านสังคมศาสตร์ มนุษยศาสตร์ และ ศึกษาศาสตร์ ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรง ซึ่งกองบรรณาธิการวารสาร ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิชาการโรงเรียนนายเรือ ด้านสังคมศาสตร์ มนุษยศาสตร์ และ ศึกษาศาสตร์ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของโรงเรียนนายเรือ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร จากโรงเรียนนายเรือก่อนเท่านั้น
