การแข่งขันทางการทหารระหว่างสิงคโปร์และมาเลเซียในทศวรรษ 1960 – 1990
คำสำคัญ:
สิงคโปร์, มาเลเซีย, การแข่งขันทางการทหาร, ความร่วมมือทางการทหารบทคัดย่อ
การพัฒนากองทัพของสิงคโปร์และมาเลเซียเป็นผลสืบเนื่องมาจากสถานการณ์ไม่สงบในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และความขัดแย้งระหว่างทั้งสองประเทศ โดยเฉพาะในบริบทด้านชาติพันธุ์ที่เป็นปัจจัยสำคัญที่ทำให้สิงคโปร์ถูกขับออกจากสหพันธรัฐมาลายา ด้วยปัจจัยดังกล่าวทำให้นโยบายความมั่นคงของทั้งสองประเทศมุ่งเน้นการแข่งขันทางการทหารระหว่างกัน สิงคโปร์เลือกที่จะสร้างกองทัพโดยมุ่งเน้นยุทธศาสตร์แบบตั้งรับ โดยอาศัยความช่วยเหลือทางการทหารจากผู้เชี่ยวชาญต่างประเทศ ในขณะที่กองทัพมาเลเซียมุ่งเน้นปราบปรามภัยคุกคามของประเทศทั้งภายในและภายนอก อย่างไรก็ตามการเกิดขึ้นของสมาคมประชาชาติแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ใน ค.ศ. 1967 และการก่อตั้งกลุ่มความตกลงด้านการป้องกันประเทศระหว่างสมาชิก 5 ประเทศ ใน ค.ศ. 1971 ทำให้สิงคโปร์และมาเลเซียเริ่มต้นความร่วมมือทางการทหาร เพื่อต่อต้านภัยคุกคามต่าง ๆ นอกจากนี้จากปัญหาโจรสลัดบริเวณช่องแคบมะละกาในช่วงทศวรรษ 1990 ทำให้ความร่วมมือทางการทหารของทั้งสองประเทศเพิ่มมากขึ้น อย่างไรก็ตามความขัดแย้งระหว่างรัฐบาลทั้งสองประเทศก็ยังคงมีอยู่เป็นระยะ ซึ่งส่งผลโดยตรงต่อนโยบายด้านการทหารที่มุ่งเน้นการพัฒนากองทัพ เพื่อใช้ถ่วงดุลอำนาจระหว่างทั้งสองประเทศ
เอกสารอ้างอิง
โคริน เฟื่องเกษม. (2554). สิงคโปร์ภายใต้สามผู้นำ. โรงพิมพ์เดือนตุลาฯ จำกัด.
ชื่นชีวา ชีวะธรรม. (2540). ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศไทยกับมาเลเซีย (พ.ศ. 2535-2538) (วิเคราะห์ปัจจัยที่เป็นอุปสรรคและส่งเสริมความสัมพันธ์) [วิทยานิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ทาร์ลิ่ง, นิโคลาส. (2552). ประวัติศาสตร์เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ฉบับเคมบริดจ์ เล่ม 4. สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.).
เทิร์นบุลล์, ซี. แมรี. (2540). ประวัติศาสตร์มาเลเซีย สิงคโปร์ และบรูไน. ศูนย์พัฒนาหนังสือ กรมวิชาการ กระทรวงศึกษาธิการ.
สีดา สอนศรี. (2544). เอเชียตะวันออกเฉียงใต้: การเมืองการปกครองหลังสิ้นสุดสงครามเย็น (พิมพ์ครั้งที่ 3). คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
Ang, A. U., Chang, J. Y., & Loo, B. F. (2025). Keeping friends close and enemies closer: Praxis in international security order and the Singapore armed forces. Contemporary Security Policy, 46(4), 751-780.
Balakrishnan, K. (2008). Defence Industrialisation in Malaysia: Development Challenges and the Revolution in Military Affairs. Security Challenge, 4(4), 135–155.
Chang, J. Y., & Laksmana, E. A. (2025). Joint military exercises and security ordering in Southeast Asia. Contemporary Security Policy, 46(4), 703-720.
Elleman, B. A., Forbes, A. & Rosenberg, D. (eds.) (2010). Piracy and Maritime Crime: Historical and Modern Case Studies. Naval War College Press.
Fineman, D. M. (1997). A Special Relationship: The United States and Military Government in Thailand, 1947-1958. University of Hawaii Press.
Hack, K. (2001). Defence and Decolonisation in Southeast Asia: Britiain, Malaya and Singapore 1941-1968. Curzon.
Han, F.K., Fernandez, W., & Tan, S. (1998). Lee Kuan Yew: The Man and His Ideas. Singapore press holdings.
Hiok, L.B. (1982). Constraints on Singapore's Foreign Policy. Asian Survey, 22(6), 524-535.
Jeshurun, C. (1989). Arms and defence in Southeast Asia. Regional Strategic Studies Programme, Institute of Southeast Asian Studies.
Keling, M. F., Shuib, M. S., & Ajis, M. N. E. (2009). The Impact of Singapore's Military Development on Malaysia's Security. Journal of Political and Law, 2(2), 68–79.
Margolin, J. (1998). Singapore: New Regional Influence, New World Outlook? Contemporary Southeast Asia: A Journal of International and Strategic Affairs, 20(3), 319-336.
Ngeow, C. B. & Hoo, C. P. (2025). Malaysia’s defense cooperation and joint military exercises with the United States and China: Quasi allies, trustable partners, potential adversaries. Contemporary Security Policy, 46(4), 721 – 750.
Rau, R. L. (1981). The Role of Singapore in ASEAN. Contemporary Southeast Asia, 3(2), 99–112.
Raymond, G. V. (2025). Cobra Gold over Four Decades: Hedging, Alliances and a United States–Thailand Multilateral Military Exercise. Contemporary Security Policy, 46(4), 781–805.
Schwarz, J., Herrmann, W.A., & Seller, H. (2002). Maritime Strategies in Asia. White Lotus.
Singh, R. P. (2000). Arms Procurement Decision Making Volume II: Chile, Greece, Malaysia, Poland, South Africa and Taiwan. Oxford University Press.
Tan, A. (2004). Force Modernisation Trends in Southeast Asia. RSIS Working Paper No.59, Nanyang Technological University.
Tan, T. Y. (2000). The Soldier and the State in Singapore: A Nation-in-Arms. University of Singapore.
Thayer, C. A. (2007). The Five Power Defence Arrangements: The Quiet Achiever. Security Challenges, 3(1), 79–96.
Wah, C. K. (1971). The Five Power Defence Arrangements: Twenty Years After. The Pacific Review, 4(3), 79–96.
Wicaksana, I. G. (2019). Militarising Counterterrorism in Southeast Asia. European Journal of East Asian Studies, 18(2), 205-235.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 โรงเรียนนายเรือ
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารวิชาการโรงเรียนนายเรือ ด้านสังคมศาสตร์ มนุษยศาสตร์ และ ศึกษาศาสตร์ ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรง ซึ่งกองบรรณาธิการวารสาร ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิชาการโรงเรียนนายเรือ ด้านสังคมศาสตร์ มนุษยศาสตร์ และ ศึกษาศาสตร์ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของโรงเรียนนายเรือ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร จากโรงเรียนนายเรือก่อนเท่านั้น
