การพัฒนาศักยภาพการท่องเที่ยวแบบเนิบช้าในจังหวัดชัยนาท
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยฉบับนี้มีวัตถุประสงค์ ได้แก่ 1) รวบรวมฐานทรัพยากรการท่องเที่ยวและประเมินศักยภาพทรัพยากรการท่องเที่ยวในพื้นที่จังหวัดชัยนาทโดยใช้แนวคิดการท่องเที่ยวแบบเนิบช้า 2) ศึกษาความต้องการของนักท่องเที่ยวเพื่อพัฒนาเส้นทางการท่องเที่ยวแบบเนิบช้าจังหวัดชัยนาท 3) รวบรวมและคัดสรรภูมิปัญญาท้องถิ่นของจังหวัดชัยนาทที่สามารถส่งเสริมการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนและการสร้างคุณค่าเพิ่มให้แก่ผลิตภัณฑ์ชุมชน และ 4) เสนอแผนพัฒนาศักยภาพการท่องเที่ยวแบบเนิบช้าในจังหวัดชัยนาท โดยรวบรวมข้อมูลจากการสำรวจพื้นที่ศึกษา ข้อมูลเชิงคุณภาพจากผู้แทนหน่วยงานผู้มีส่วนได้ส่วนเสียในการพัฒนาการท่องเที่ยว และข้อมูลเชิงปริมาณจากตัวอย่างนักท่องเที่ยวชาวไทย จำนวน 430 ตัวอย่าง แล้ววิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติพื้นฐานประกอบด้วยค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงสำรวจ ควบคู่กับการวิเคราะห์เนื้อหาจากข้อมูลเชิงคุณภาพและสังเคราะห์ข้อมูลต่อไป
ผลการวิจัยพบว่า 1) ฐานทรัพยากรการท่องเที่ยวจังหวัดชัยนาทมีจำนวน 38 แห่ง ศักยภาพการท่องเที่ยวแบบเนิบช้าในภาพรวมอยู่ในระดับน้อย โดยมีแหล่งท่องเที่ยวเพียง 6 แห่ง ที่มีศักยภาพมากที่สุดและมากตามลำดับ ได้แก่ ตลาดเก่าสรรพยาและวัดสรรพยาวัฒนาราม เขื่อนและพื้นที่บริเวณเขื่อนเจ้าพระยา ตัวเมืองชัยนาท ศูนย์การเรียนรู้ชุมชน ป๋วย อึ้งภากรณ์ ทวดพันชัยนาท และวัดเทพหิรัณย์ 2) นักท่องเที่ยวแบบเนิบช้าในจังหวัดชัยนาทต้องการให้พัฒนาองค์ประกอบด้านกิจกรรมท่องเที่ยวแบบเนิบช้าเป็นอันดับแรก รองลงมา คือ ด้านที่พัก และด้านบริการอำนวยความสะดวกและสิ่งอำนวยความสะดวก ส่วนความต้องการด้านกิจกรรมท่องเที่ยวเนิบช้าจากการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงสำรวจแบ่งเป็น 4 เส้นทาง ได้แก่ เส้นทางวัดท้องถิ่น อาหารท้องถิ่น ธรรมชาติท้องถิ่น และวิถีชีวิตท้องถิ่น 3) จังหวัดชัยนาทมีแหล่งภูมิปัญญาท้องถิ่นรวมทั้งสิ้น 56 แห่ง และมีแหล่งจำหน่ายผลิตภัณฑ์จากภูมิปัญญาท้องถิ่นจังหวัดชัยนาท 2 แห่ง โดยภูมิปัญญาท้องถิ่นที่โดดเด่นมี 5 เรื่อง ได้แก่ ส้มโอขาวแตงกวา วิถีตาล หน่อไม้ราวเทียนทอง ตำราสมุนไพรหลวงปู่ศุข และผ้าทอชาติพันธุ์ลาว ภูมิปัญญาท้องถิ่นส้มโอขาวแตงกวานับว่าโดดเด่นเป็นที่รู้จักและเป็นอัตลักษณ์ของจังหวัด จึงเหมาะกับนำมาประยุกต์เป็นผลิตภัณฑ์ชุมชนเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน และ 4) แผนพัฒนาศักยภาพการท่องเที่ยวแบบเนิบช้าในจังหวัดชัยนาทเป็นแผนปฏิบัติการระยะ 3 ปี (พ.ศ. 2563 - 2565) ประกอบด้วย ยุทธศาสตร์ 3 ประการ ได้แก่ ยุทธศาสตร์ที่ 1 สร้างภาพลักษณ์จุดหมายปลายทางการท่องเที่ยวแบบเนิบช้า ยุทธศาสตร์ที่ 2 ยกระดับผลิตภัณฑ์การท่องเที่ยวแบบเนิบช้าในจังหวัดชัยนาทเชื่อมโยงกับผลิตภัณฑ์ชุมชนและภาคการเกษตร และยุทธศาสตร์ที่ 3 สร้างความเข้มแข็งในการขับเคลื่อนการท่องเที่ยวแบบเนิบช้าโดย ภาคประชาชนจังหวัดชัยนาท
Downloads
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ผู้เขียนจะต้องลงนามในแบบฟอร์มรับรองบทความ เพื่อให้คำยืนยันความรับผิดชอบว่า บทความของผู้เขียนนั้นไม่เคยตีพิมพ์ที่ใดมาก่อน พร้อมรับทราบว่า กระบวนการส่งบทความเข้าพิจารณาและตีพิมพ์ในวารสารไทยคดีศึกษานั้น จะไม่มีการเรียกเก็บค่าใช้จ่ายในการดำเนินการ ยกเว้น ในกรณีที่ผู้เขียนขอยกเลิกการตีพิมพ์บทความในวารสารไทยคดีศึกษาไม่ว่าด้วยสาเหตุใด และหลังจากบทความนั้นเข้าสู่กระบวนการพิจารณาของผู้ทรงคุณวุฒิไปแล้ว ผู้เขียนจะต้องรับผิดชอบต่อค่าใช้จ่ายที่เกิดขึ้นในกระบวนการประเมินเป็นจำนวนเงิน 3,000 บาท (สามพันบาทถ้วน)
เอกสารอ้างอิง
Aneksuk, B. (2017). การท่องเที่ยวแบบเนิบช้า: นิยามและแนวคิด [Slow Travel: A Concept Survey]. Humanity and Social Science Journal Ubon Ratchathani University, 8(1), 26 - 46.
Boonyanupong, S. & Sangkakorn, K. (2012). การจัดการแหล่งท่องเที่ยวแบบ Slow Tourism สำหรับนักท่องเที่ยวผู้สูงอายุในภาคเหนือตอนบน [Slow Tourism Management for Elderly Tourists in Upper Northern]. MBA - KKU Journal, 5(1), 85 - 100.
Boonyaphak, W. (2007). Tourism Resource of Thailand. Nonthaburi: Sukhothai Thammathirat Open University.
Caffyn, A. (2012). Advocating and implementing slow tourism. Tourism Recreation Research, 37(1), 77 - 80.
Chitkati, P. (2018, August 6). การท่องเที่ยวเนิบช้ากับราคาที่เปลี่ยนแปลง: กรณีศึกษาแหล่งท่องเที่ยวทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม จังหวัดน่าน [Slow tourism and price changes: a case study of historical and cultural attractions in Nan Province]. Retrieved September 25, 2018, from https://arit.kpru.ac.th/contents/gallery3/Article/2018-08-06/2018-08-06.pdf.
Choibamroong, T. (2011). ภูมิปัญญาในการพัฒนาท้องถิ่นเชิงสร้างสรรค์ [Wisdom for local development]. Bangkok: King Prajadhipok's Institute.
Chuenkha, R. & Suphan, J. (2019). ภูมิปัญญาท้องถิ่นจังหวัดชัยนาทกับการส่งเสริมการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนและการสร้างคุณค่าเพิ่มให้แก่ผลิตภัณฑ์ชุมชน [Traditional knowledge in Chai Nat Province for sustainable tourism promotion and value creation of local products]. Development of slow tourism potential in Chainat Province. Bangkok: Thailand Science Research and Innovation.
Cittaslow. (2016). Network. Retrieved September 25, 2018, from http://www.cittaslow.org/network.
Dachum, P. & Jiarakul, D. (2019). การพัฒนาศักยภาพการท่องเที่ยวแบบเนิบช้าในจังหวัดชัยนาท [Development of slow tourism potential in Chainat Province]. Bangkok: Thailand Science Research and Innovation.
Dall’Aglio, S. (2011). Slow tourism seminar. Econstat Strategies for the Travel Industry.
Dickinson, J. E., Lumsdon, L. & Robbins, D. (2011). Slow Travel: Issues for Tourism and Climate Change. Journal of Sustainable Tourism, 19(3), 281 - 300.
Dickinson, J. E., Robbins, D. & Lumsdon, L. (2010). Holiday travel discourses and climate change. Journal of Transport Geography, 18(3), 482 - 489.
Dickinson, J. & Lumsdon, L. (2010). Slow travel and tourism. New York: Routledge.
Esichaikul, R. & Sunthornwong, C. (2012). การท่องเที่ยวที่ไร้ความเร่งรีบเพื่อสร้างการเรียนรู้ผ่านการสื่อความหมายสำหรับนักท่องเที่ยวสูงอายุชาวยุโรป [Slow tourism: Learning through interpretation for European senior tourists]. Journal of Thai Hospitality and Tourism, 7(1), 41 - 57.
Esichaikul, R. (2014). การจัดการการท่องเที่ยวเฉพาะทาง [Special interest tourism management]. Bangkok: Sukhothai Thammathirat Open University.
Harnthong, S. (2000). Potential of Tourism Management in Phatthalung Province. (Master’s thesis, Unpublished, National Institute of Development Administration).
Heitmann, S., Robinson, P., & Povey, G. (2011). Slow food, slow cities and slow tourism, Research themes for tourism (114 - 127). Oxfordshire: CABI.
Jittangwattana, B. (2005). การวางแผนพัฒนาการท่องเที่ยวแบบยั่งยืน [Sustainable Tourism Development]. Bangkok: Thailand Tourism Academic Center.
Kieanwatana, K., Saynaratchai, K., Srithong, S. & Watcharaphaisankul, U. (2022). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจเดินทางท่องเที่ยวรถไฟในสถานการณ์โควิด - 19 [Factors influencing travel decision - making on rail tourism during the COVID - 19 Pandemics]. Journal of Management Science Pibulsongkram Rajabhat University, 4(2), 45 - 60.
Lumsdon, L. M. & McGrath, P. (2011). Developing a conceptual frame work for slow travel: A grounded theory approach. Journal of Sustainable Tourism, 19(3), 265 - 279.
Lunkam, P. & Liangchan, R. (2021, January 22). การท่องเที่ยวและธุรกิจโรงแรมหลังโควิด - 19 [Tourism and hotel business after COVID - 19 Krungsri Research]. Retrieved August 1, 2023, from https://www.krungsri.com/th/research/research-intelligence/ri-future-of-tourism-21.
Mahawanakul, W. & Prasongsak, N. (2023, June 13). การท่องเที่ยวไทยฟื้นตัวอย่างไรในเชิงพื้นที่ [How does Thai tourism recover spatially?]. Retrieved August 1, 2023, from https://www.bot.or.th/th/research-and-publications/articles-and-publications/articles/Article_13Jun2023.html.
Matos, R. (2004). Can Slow Tourism Bring New Life to Alpine Regions?. In Klaus Weiermairand Christine Mathies (ed.), The Tourism and
Leisure Industry: Shaping the Future. New York: Haworth Hospitality Press.
Mayer, H. & Knox, P. (2010). Small-town sustainability: Prospects in the second modernity. European Planning Studies, 18(10), 1545 - 1565.
Office of the National Education Commission, The Prime Minister's Office. (1998). แนวทางการส่งเสริมภูมิปัญญาไทยในการจัดการศึกษา [Guidelines for promoting Thai wisdom in education management]. Bangkok: Pim Dee.
Oh, H., Assaf, A. G. & Baloglu, S. (2016). Motivations and goals of slow tourism. Journal of Travel Research, 55(2), 205 - 219.
Pattanon, W. (2022, September 6). ปิดลายแทง 19 เส้นทางท่องเที่ยวเมืองรอง ดันยุทธศาสตร์ท่องเที่ยวคลัสเตอร์ [Second tier tourism city guide, push the tourism cluster strategy]. Retrieved August 1, 2023, from https://www.thebangkokinsight.com/news/business/941919.
Phakdee, T. (2019). ลักษณะเฉพาะเชิงพื้นที่ เมืองเดินเท้าท่องเที่ยว พัทยา [Spatial characteristics of walkable urban tourism: Pattaya city, THAILAND]. (Master’s thesis, Thammasat University).
Polthanee, I., Samranrat, N., Laosrirattanachai, P., Romphophak, P., Supich, A. & Leangphan, K. (2019). การศึกษาความต้องการของนักท่องเที่ยวต่อการท่องเที่ยวแบบเนิบช้า [A study of tourists' needs towards slow tourism]. In Development of slow tourism potential in Chainat Province. Bangkok: Thailand Science Research and Innovation.
Rattanawaraha, A. & Sarawong, A. (2022). ฉากทัศน์อนาคตและยุทธศาสตร์การท่องเที่ยวไทย [Thailand Tourism Future Scenario and Strategies]. Bangkok: Public Policy Studies Institute Foundation.
Sanunprasit, C. (2018, August 26). ทันเกมการค้า: จับเทรนด์ธุรกิจท่องเที่ยว เมื่อคนเอเชียชอบเที่ยวกับครอบครัว[Catch up on the trade game: catch the trend of tourism businesses when Asians like to travel with family]. Retrieved September 21, 2018, from https://brandinside.asia/travel-business-asian-family.
Sookkong, P. (2022, January 5). การท่องเที่ยวแบบเนิบช้ายังคงอยู่และจะใช้เวลานานขึ้นจนฝังตัว [Slow tourism still exists and takes longer to become embedded]. Retrieved July 3, 2023, from https://thestandard.co/2022-tourism-begins-to-revitalize.
Srirathu, V. (2008). ศักยภาพแหล่งท่องเที่ยวเชงนิเวศในอำเภอเขาค้อ จังหวัดเพชรบูรณ์ [Eco - tourism potential of Amphoe Khao Kho, Phetchabun Province]. (Master’s thesis, Unpublished. Srinakha rinwirot University).
Srisanga, S. & Wattanakamolchai, S. (2021). โมเดลเชิงสาเหตุของความตั้งใจกลับมาท่องเที่ยวแบบเนิบช้าซ้ำโดยมีพฤติกรรมเป็นตัวแปรส่งผ่าน [The causal model of slow travel intension with behavior as a mediating variable]. Journal of Thai Hospitality and Tourism, 16(1), 56 - 66.
Srisanga, S. (2018). โมเดลเชิงสาเหตุของความตั้งใจกลับมาท่องเที่ยวแบบเนิบช้าซ้ำโดยมีพฤติกรรมเป็นตัวแปรส่งผ่าน [The causal model of slow travel intension with behavior as a mediating variable]. (Master ’s thesis, Bangkok University).
Suraphee, W & Pimonsompong, C. (2017). การพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวแบบเนิบช้าในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ กรณีศึกษาเมืองน่าน ประเทศไทย และเมืองหลวงพระบาง ประเทศ สปป.ลาว [Slow tourism destination development in Southeast Asia: case study Nan Province of Thailand and Luang Prabang Province of Laos PDR]. Journal of Southern Technology, 10(1), 1 - 9.
Tantiyaswasdikul, K. (2022). กระบวนการคิดเชิงออกแบบสำหรับการแก้ไขปัญหาอย่างสร้างสรรค์ [Design thinking process for creative problem solving]. Bangkok: Faculty of Architecture and Planning, Thammasat University.
Thanapet, K. (2022). บุคลักษณ์นักท่องเที่ยวไทยในอนาคต [Tourist persona in the future]. Bangkok: Public Policy Studies Institute Foundation.
รถยนต์ไฟฟ้าเมกะเทรนด์ของโลก แนวโน้มยอดขายเติบโตต่อเนื่อง คาดทะลุ 40 ล้านคันในปี 2030 [The world's megatrend electric car, sales trend continues to grow, expected to exceed 40 million units in 2030]. (2023, March 21). Retrieved August 1, 2023, from https://www.thairath.cTo.th/money/economics/world_econ/2659155.
Tongsong, C. (2015). แนวคิดการพัฒนา Slow Tourism ในประเทศไทย [A Concept for Developing Slow Tourism in Thailand]. Research Methodology & Cognitive Science, 12(2), 1 - 12.
Tourism Authority of Thailand. (2019). แผนปฏิบัติการการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย ปี 2562 [TAT action plan 2019]. Bangkok: Tourism Authority of Thailand.
Tourism Authority of Thailand. (2020). การศึกษาแนวทางสร้างสรรค์เรื่องราวเพื่อเพิ่มประสบการณ์การท่องเที่ยวสำหรับนักท่องเที่ยวชาวไทย [A study of story creation to enhance tourism experiences for Thai tourists]. Bangkok: Tourism market research division, Tourism Authority of Thailand.
Tourism Authority of Thailand. (2023). การสำรวจพฤติกรรมนักท่องเที่ยวชาวไทย ปี 2566 [A survey of Thai tourist behavior in 2023]. Bangkok: Brand Metrix Research.
World Travel & Tourism Council. (2020, September 27). To Recovery and Beyond: The Future of Travel & Tourism in the Wake of COVID - 19. Retrieved August 1, 2022, from https://wttc.org/initiatives/to-recovery-beyond.
Yupet, C. (2012). การเติบโตอย่างรวดเร็วของ Slow Tourism [The rapid growth of slow tourism]. THM Quarterly Review. 5(1), 5 - 7.
Yurtseven, H. R., & Kaya, O. (2011). Slow tourists: A Comparative Research Based on Cittaslow Principles. American International Journal of Contemporary Research, 1(2), 91 - 98.
