การพัฒนาแบบทดสอบวินิจฉัยทางการเรียน เรื่อง เศษส่วน สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1

ผู้แต่ง

  • Wararat Witooranggul โรงเรียนคำเขื่อนแก้วชนูปถัมภ์
  • Saner Piromjitpong คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี
  • Nantawan Tongpitak คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี

คำสำคัญ:

แบบทดสอบวินิจฉัย, คณิตศาสตร์, เศษส่วน

บทคัดย่อ

            การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อสร้างแบบทดสอบวินิจฉัยทางการเรียน เรื่อง เศษส่วน 2) เพื่อหาคุณภาพแบบทดสอบวินิจฉัยที่สร้างขึ้น และ 3) เพื่อศึกษาความบกพร่องทางการเรียน เรื่อง เศษส่วน ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ตัวอย่างเป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ที่เรียนในภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2559 จากโรงเรียนมัธยมศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 28 จำนวน 361 คนได้มาด้วยวิธีการสุ่มตัวอย่างสองขั้นตอน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบทดสอบวินิจฉัยเรื่องเศษส่วน ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ที่สร้างขึ้นจำนวน 6 ตอน

            ผลการวิจัยพบว่า

  1. แบบทดสอบวินิจฉัยทางการเรียน เรื่อง เศษส่วน ที่สร้างขึ้นเป็นแบบทดสอบที่มีคุณภาพจำนวน
    6 ตอน ได้แก่ ความรู้พื้นฐาน การเปรียบเทียบ การบวก การลบ  การคูณและการหารเศษส่วน  จำนวน 50  ข้อ
  2. คุณภาพข้อสอบวินิจฉัยทางการเรียน เรื่อง เศษส่วน มีค่าความตรงเชิงเนื้อหาตั้งแต่ 80 - 1.00
  3. มีค่าความยากของข้อสอบตั้งแต่ 40 – 0.80 ค่าอำนาจจำแนกของข้อสอบตั้งแต่ 0.34 – 0.86 และความเชื่อมั่นของแบบทดสอบแต่ละตอนมีค่า 0.73, 0.62, 0.84, 0.87, 0.88 และ 0.84 ตามลำดับ
  4. ความบกพร่องทางการเรียนของนักเรียนในการเรียน เรื่อง เศษส่วน ที่พบมีลักษณะความบกพร่อง คือ เข้าใจเครื่องหมายของผลลัพธ์คลาดเคลื่อน เข้าใจตัวเศษและตัวส่วนคลาดเคลื่อน  ไม่เข้าใจการเขียนเศษส่วนจำนวนคละ  ไม่เข้าใจเศษส่วนที่เท่ากัน  เข้าใจการบวกจำนวนเต็มคลาดเคลื่อน

เอกสารอ้างอิง

1. จงจิตร ปาลสินกุลกิจ. การสร้างแบบทดสอบวินิจฉัยเพื่อพัฒนาการเรียนการสอนวิชาคณิตศาสตร์ เรื่องสมบัติของจำนวนนับ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนในสังกัดสหวิทยาเขตสุรนารี จังหวัดนครราชสีมา. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาหลักสูตรและการสอน มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 2547.

2. ธีรวุฒิ เอกะกุล. ระเบียบวิธีวิจัยทางพฤติกรรมศาสตร์และสังคมศาสตร์. พิมพ์ครั้งที่ 2. อุบลราชธานี:
วิทยาการพิมพ์, 2544.

3. ล้วน สายยส และอังคณา สายยศ. เทคนิคการวัดผลการเรียนรู้. กรุงเทพฯ: สุรีวิยาสาส์น, 2543.

4. วิยดา ซ่อนขำ. การสร้างแบบทดสอบวินิจฉัยจุดบกพร่องในการเรียนคณิตศาสตร์ เรื่อง จำนวนและการดำเนินการ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3. ปริญญานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาการวัดผลการศึกษา มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 2551.

5. ศึกษาธิการ, กระทรวง. หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว, 2551.

6. สุมาลี ยิงยอม. การพัฒนาแบบทดสอบวินิจฉัย เรื่อง การบวก ลบ คูณ หาร ระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 5. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิจัยและประเมินผลการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี, 2546.

7. อภิสิทธิ์ กิจเกียรติ์. การสร้างแบบทดสอบวินิจฉัยวิชาคณิตศาสตร์ เรื่อง อัตราส่วนและร้อยละ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ในจังหวัดศรีสะเกษ. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิจัยและประเมินผลการศึกษา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 2545.

8. Bloom, B. S. et al. Handbook on Formative and Summative Evaluation of Student Learning. New York: McGraw–Hill, 1971.

9. Singha, H.S. Modern Education Teaching. New Delhi: Steering pub, 1974.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2018-06-30

รูปแบบการอ้างอิง

Witooranggul, W., Piromjitpong, S., & Tongpitak, N. (2018). การพัฒนาแบบทดสอบวินิจฉัยทางการเรียน เรื่อง เศษส่วน สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. วิจัยและประเมินผลอุบลราชธานี, 7(1), 40–48. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/ubonreseva/article/view/138450

ฉบับ

ประเภทบทความ

วิทยานิพนธ์