การพัฒนาพฤติกรรมการสื่อสารและความมุ่งมั่นในการเรียนของนักศึกษา โดยบูรณาการแนวคิดการเรียนรู้สู่การเปลี่ยนแปลงและการจัดการเรียนรู้แบบเน้นประสบการณ์
คำสำคัญ:
พฤติกรรมการสื่อสาร, ความมุ่งมั่นในการเรียน, การเรียนรู้สู่การเปลี่ยนแปลง, การเรียนรู้เชิงประสบการณ์บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้วัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการจัดการเรียนรู้โดยบูรณาการแนวคิดการเรียนรู้สู่การเปลี่ยนแปลงและการจัดการเรียนรู้เชิงประสบการณ์ที่มีต่อพฤติกรรมการสื่อสารและความมุ่งมั่นในการเรียนของนักศึกษา ตัวอย่าง
ที่ใช้ในการวิจัยเป็นนักศึกษาชั้นปีที่ 2 คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี จำนวน 50 คน ได้มาโดยการสุ่มแบบกลุ่ม เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แผนการจัดการเรียนรู้มีความตรงเชิงเนื้อหาระหว่าง 0.75-1.00 แบบวัดพฤติกรรมการสื่อสารมีความตรงเชิงเนื้อหาระหว่าง 0.67-1.00 มีค่าอำนาจจำแนกระหว่าง 0.21-0.57 และ 0.23.-0.73 และมีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.75 และ 0.87 และแบบวัดความมุ่งมั่นในการเรียนมีความตรงเชิงเนื้อหาระหว่าง 0.67-1.00 มีค่าอำนาจจำแนกระหว่าง 0.23.-0.73 และมีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.87 การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยแบบกึ่งทดลองใช้แบบแผนการทดลองแบบ Randomized Control-Group Pretest-Posttest Design สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ การวิเคราะห์ความแปรปรวนร่วมพหุคูณทางเดียว
ผลการวิจัยพบว่า
- ผลการวิเคราะห์ความแปรปรวนร่วมพหุคูณทางเดียวโดยใช้คะแนนก่อนการทดลองเป็นตัวแปรร่วม พบว่า นักศึกษาที่ได้รับและไม่ได้รับการจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการแนวคิดการเรียนรู้สู่การเปลี่ยนแปลงและ
การจัดการเรียนรู้เชิงประสบการณ์ มีคะแนนพฤติกรรมการสื่อสารและความมุ่งมั่นในการเรียนแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (Wilks’ Lambda=.257, F=7.782, p < .05) - ผลการวิเคราะห์ความแปรปรวนแต่ละตัวแปรโดยใช้คะแนนก่อนการทดลองเป็นตัวแปรร่วม พบว่า นักศึกษากลุ่มทดลองที่ได้รับการจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการแนวคิดการเรียนรู้สู่การเปลี่ยนแปลงและการจัดการเรียนรู้เชิงประสบการณ์มีคะแนนพฤติกรรมการสื่อสารสูงกว่านักศึกษากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (F=15.816, p < .05)
เอกสารอ้างอิง
กิตติคม คาวีรัตน์. (2553). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้เชิงประสบการณ์เพื่อสร้างเสริมสุขภาวะสำหรับ นักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏ (วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน). มหาวิทยาลัยศิลปากร, กรุงเทพฯ.
Kaveerat, K. (2010). The development of experiential learning model for health promotion of Rajabhat university students (Doctor of Philosophy dissertation, program in Curriculum and Instruction). Silpakorn University, Bangkok. [in Thai].
จักรกฤษณ์ จันทะคุณ. (2560). ผลการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ตามแนวคิดจิตตปัญญาศึกษาที่ส่งผลต่อความสามารถ ในการพัฒนาหลักสูตรท้องถิ่นของนิสิตครู มหาวิทยาลัยพะเยา. วารสารการวิจัยเพื่อพัฒนาชุมชน (มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์), 10(4), 186-199.
Jantakoon, J. (2017, October-December). The effect of learning activities based on contemplative education approach on the development of local curriculum of the University of Phayao Student Teachers' Competency. Development Research (Humanities and Social Sciences), 10(4), 186-199. [in Thai].
จินตวีร์ เกษมศุข. (2550, กรกฎาคม-ธันวาคม). การศึกษาปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อกระบวนการสื่อสารระหว่างบุคคลของนักศึกษาสถาบันอุดมศึกษาเอกชน. วารสารศรีปทุมปริทัศน์, 7(2), 13-25.
Kasemsuk, C. (2007, July-December). The study of factors influencing interpersonal communication process of private university students. Sripatum Review of Humanities and Social Sciences, 7(2), 13-25. [in Thai].
ชนัดดา ภูหงษ์ทอง. (2560). การวิจัยปฏิบัติการเชิงวิพากษ์แบบมีส่วนร่วมเพื่อพัฒนาปฏิบัติการจัดการเรียนรู้ ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญของนิสิตฝึกประสบการณ์วิชาชีพครูผ่านวิธีการเรียนรู้สู่การเปลี่ยนแปลง (ปริญญานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการวิจัยพฤติกรรมศาสตร์ประยุกต์). มหาวิทยาลัย ศรีนครินทรวิโรฒ, กรุงเทพฯ.
Poohongthong, C. (2017). Critical participatory action research for developing learner- centered instruction practices in pre-service student teachers through transformative learning (Doctor of Philosophy dissertation, program in Applied Behavioral Science Research). Srinakharinwirot University, Bangkok. [in Thai].
พิชญา ดีมี และเอื้อมพร หลินเจริญ. (2560). การพัฒนาแนวทางการประเมินทักษะการเรียนรู้และนวัตกรรมของ ผู้เรียน ตามแนวคิดการประเมินผู้เรียนในศตวรรษที่ 21. Journal of Community Development Research (Humanities and Social Sciences), 10(2), 139-153.
Deemee, P., and Lincharoen, A. (2017). A development approach for assessment learning and innovation skills using assessment of learners method in 21st Century. Journal of Community Development Research (Humanities and Social Sciences), 10(2), 139-153. [in Thai].
วาสนา ทวีกุลทรัพย์. (2553). การผลิตและการใช้ชุดการสอนแบบอิงประสบการณ์. เอกสารการสอนชุดวิชา ประสบการณ์วิชาชีพเทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษา. นนทบุรี: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
Taweekullasub, V. (2010). Production and use of experience - based teaching packages. Teaching documents of professional experience in educational technology and communication course. Nonthaburi: Sukhothai Thammathirat Open University Press.
วันทนีย์ นามสวัสดิ์. (2557). ผลการใช้จิตตปัญญาศึกษาเพื่อสร้างเสริมคุณลักษณะความเป็นครูสำหรับนักศึกษา คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏ (วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน). มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, นนทบุรี.
Namsawat, W. (2014). The effects of using contemplative education to enhance teacher characteristics for students of Rajabhat University of Education (Doctor of Philosophy dissertation, program in Curriculum and Instruction). Sukhothai Thammathirat Open University, Nonthaburi. [in Thai].
วิจารณ์ พานิช. (2560). การเรียนรู้สู่การเปลี่ยนแปลง Transformative Learning (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: มูลนิธิสยามกัมมาจล.
Panich, V. (2017). Transformative learning (2nd ed). Bangkok: Siam Commercial Foundation. [in Thai].
สุรวิทย์ อัสสพันธุ์. (2556). ผลของโครงสร้างเป้าหมาย ความเชื่อเกี่ยวกับความฉลาด และความมั่นใจในความฉลาด ของตนเองที่มีต่อเป้าหมายเชิงสัมฤทธิ์และความมุ่งมั่นในการเรียนรู้ เชิงพฤติกรรมของนิสิตนักศึกษาใน ระดับปริญญาตรีสาขาครุศาสตร์ศึกษาศาสตร์ (ปริญญานิพนธ์วิทยาศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการวิจัย พฤติกรรมศาสตร์ประยุกต์). มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, กรุงเทพฯ.
Assapun, S. (2013). Effects of goal structures, intelligence belief, and confidence in intelligence on achievement goals and behavioral engagement of undergraduates in education (Doctor of Philosophy dissertation, program in Applied Behavioral Science Research). Srinakharinwirot University, Bangkok. [in Thai].
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
1. บทความที่ตีพิมพ์ในวารสารนี้ได้มีการตรวจสอบการลอกเลียนงานวรรณกรรมแล้ว ไม่เกินร้อยละ 25
2. บทความที่ตีพิมพ์ในวารสารนี้เป็นข้อคิดเห็น ข้อค้นพบของผู้เขียนบทความ โดยผู้เขียนบทความต้องเป็นผู้รับผิดชอบต่อผลทางกฎหมายใด ๆ ที่อาจเกิดขึ้นจากบทความนั้น ๆ
3. บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิจัยและประเมินผลอุบลราชธานี ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิจัยและประเมินผลอุบลราชธานี หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อกระทำการใดๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารวิจัยและประเมินผลอุบลราชธานีก่อนเท่านั้น และจะต้องมีการอ้างอิงวารสารวิจัยและประเมินผลอุบลราชธานี ฉบับนั้น ๆ ด้วย
