การพัฒนาแบบทดสอบวินิจฉัยข้อบกพร่องด้านทักษะกระบวนการทางวิทยาศาสตร์ ขั้นบูรณาการ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 28 1-10

ผู้แต่ง

  • กมลรัตน์ นักพรรษา
  • อมรรัตน์ พันธ์งาม

คำสำคัญ:

การพัฒนาแบบทดสอบ, แบบทดสอบวินิจฉัย, ทักษะกระบวนการทางวิทยาศาสตร์ขั้นบูรณาการ

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างและหาคุณภาพแบบทดสอบวินิจฉัยข้อบกพร่องด้านทักษะกระบวนการทางวิทยาศาสตร์ขั้นบูรณาการ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ในโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 28 ตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ เป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 28 ในจังหวัดยโสธร ปีการศึกษา 2558 มีการทดสอบ 2 ครั้ง ครั้งที่ 1 เพื่อหาความยากง่ายและอำนาจจำแนก ครั้งที่ 2 เพื่อหาความยากง่าย อำนาจจำแนกและความเชื่อมั่น วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สูตรหาความยากง่ายและอำนาจจำแนกของ Whitney and Saber และหาความเชื่อมั่น โดยใช้สูตรสัมประสิทธิ์แอลฟาและสหสัมพันธ์แบบ Pearson

ผลการวิจัยพบว่า

  1. แบบทดสอบวินิจฉัยข้อบกพร่องด้านทักษะกระบวนการทางวิทยาศาสตร์ขั้นบูรณาการ มีลักษณะเป็นสถานการณ์ มีทั้งหมด 3 สถานการณ์ แต่ละสถานการณ์จะมีกิจกรรมให้นักเรียนปฏิบัติ 5 กิจกรรม ดังนี้ กิจกรรมที่ 1 ทักษะการตั้งสมมติฐาน กิจกรรมที่ 2 ทักษะการกำหนดและควบคุมตัวแปร กิจกรรมที่ 3 ทักษะการทดลอง กิจกรรมที่ 4 ทักษะการตีความหมายและลงข้อสรุป และกิจกรรมที่ 5 ทักษะการกำหนดนิยามเชิงปฏิบัติการ
  2. แบบทดสอบวินิจฉัยข้อบกพร่องด้านทักษะกระบวนการทางวิทยาศาสตร์ขั้นบูรณาการ ความยากง่ายของแบบทดสอบ มีค่าตั้งแต่ 0.45 ถึง 0.62 อำนาจจำแนกของแบบทดสอบ มีค่าตั้งแต่ 0.59 ถึง 0.85 ความเชื่อมั่นของแบบทดสอบแต่ละสถานการณ์มีค่าอยู่ในช่วง 0.942 ถึง 0.947 รวมทั้งฉบับมีค่าเท่ากับ 0.981 และค่าความเชื่อมั่นของผู้ประเมิน เท่ากับ 0.998

 

เอกสารอ้างอิง

ชวาล แพรัตกุล. เทคนิคการเขียนข้อสอบ. กรุงเทพฯ: ทักษ์อักษร, 2520.
ณัฐนันท์ แต้มทอง. การศึกษาทักษะกระบวนการทางวิทยาศาสตร์ขั้นพื้นฐานของ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษา ตอนต้น ในจังหวัดเพชรบูรณ์. ปริญญานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยนเรศวร, 2538.
ดวงเดือน อ่อนน่วม. การสอนซ่อมเสริมคณิตศาสตร์ กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2533.
นิเชต สุนทรพิทักษ์. การจัดการศึกษาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีกับความมั่นคงของชาติ. กรุงเทพฯ: สถาบัน ส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี, 2533.
บุญชม ศรีสะอาด. การวิจัยทางการวัดผลและประเมินผล. กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น, 2540.
พร้อมพรรณ อุดมสิน. การวัดและการประเมินผลการเรียนการสอนคณิตศาสตร์. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์ มหาวิทยาลัย, 2533.
ไพศาล หวังพานิช. การวัดผลการศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์ไทยวัฒนาพานิช, 2526.
มงคล เสนามนตรี. การศึกษาเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและทักษะกระบวนการทางวิทยาศาสตร์ วิชาวิทยาศาสตร์ เรื่อง โลกสีเขียว ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ระหว่าง การสอนโดยใช้ผัง มโนมติรูปตัววีกับการสอนปกติ. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 2539.
เยาวดี วิบูลย์ศรี. การวัดผลและการสร้างแบบทดสอบผลสัมฤทธิ์. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2540.
รวีวรรณ อังคนุรักษ์พันธุ์. การวัดทัศนคติเบื้องต้น. ชลบุรี: ภาควิชาหลักสูตรและการสอน คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา, 2533.
ล้วน สายยศ และอังคณา สายยศ. เทคนิควิจัยทางการศึกษา. กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น, 2539.
วิชาการ, กรม. คู่มือการสร้างแบบวัดวินิจฉัยข้อบกพร่องทางการเรียนวิทยาศาสตร์ระดับมัธยมศึกษา. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว, 2539.
ศิริรำไพ นาดี. การสร้างแบบทดสอบวินิจฉัยการเรียน วิชาคณิตศาสตร์ เรื่อง การบวกลบจำนวนซึ่งมี ผลลัพธ์และตัวตั้งไม่เกิน 100 สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 ในจังหวัดอุบลราชธานี. ปริญญานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ มหาสารคาม, 2537.
ส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี, สถาบัน. การจัดการเรียนรู้กลุ่มวิทยาศาสตร์หลักสูตรการศึกษา
ขั้นพื้นฐาน. กรุงเทพฯ: สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี, 2546.
สุชาติ สิริมีนนันท์. การสร้างแบบทดสอบวินิจฉัยจุดบกพร่องทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ เรื่อง ภาคตัดกรวย สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 ในกรุงเทพมหานคร. ปริญญานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร, 2542.
สุนทรี สิงห์พันธ์. การสร้างและการใช้แบบทดสอบวินิจฉัยทางการเรียน ด้านพุทธิพิสัยและทักษะกระบวนการ ทางวิทยาศาสตร์ เรื่องพลังงานและสารเคมี สำหรับนักเรียน ชั้นประถมศึกษาปีที่ 5. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยรามคำแหง, 2542.
เสนอ ภิรมจิตรผ่อง. การพัฒนาเครื่องมือในการวิจัยและประเมินผล. อุบลราชธานี: สาขาวิจัยและประเมินผล การศึกษา คณะครุศาสตร์ สถาบันราชภัฏอุบลราชธานี, 2543.
อำรุง จันทวานิช. แนวทางการสร้างแบบทดสอบวินิจฉัยเพื่อพัฒนาการเรียนการสอน. กรุงเทพฯ: สำนักทดสอบทางการศึกษา กรมวิชาการ, 2539.
Germann, Paul J. and Roberta J. Aram. “Student Performances on the Science Processes of Recording Data, Analyzing Data, Drawing Conclusions, and Providing Evidence,” Journal of Research in Science Teaching. 33,7 (September 1996): 25.
Padilla, Michael J., J. R. Okey and K. Garrard. “The Relationship Between Science Process Skill and Formal Thinking Abilities,” Journal of Research in Science Teaching. 20 (March 1983): 4.
Payne, Davis A. The Specification and Measurement of Learning Outcomes. Waltkam: Blaisdell, 1968.
Singha, H. S. Modern Education Testing. New Delhi: Sterling, 1974.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2021-08-29

รูปแบบการอ้างอิง

นักพรรษา ก. ., & พันธ์งาม อ. (2021). การพัฒนาแบบทดสอบวินิจฉัยข้อบกพร่องด้านทักษะกระบวนการทางวิทยาศาสตร์ ขั้นบูรณาการ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 28 1-10. วิจัยและประเมินผลอุบลราชธานี, 5(2), 1–10. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/ubonreseva/article/view/251007