ความรู้และความเข้าใจดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อคุณภาพการศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอำนาจเจริญ

ผู้แต่ง

  • นุสบา คุณารักษ์ คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยการจัดการและเทคโนโลยีอีสเทิร์น
  • เปรมยุดา ลุสมบัติ คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยการจัดการและเทคโนโลยีอีสเทิร์น
  • ภานุมาศ จินารัตน์ คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยการจัดการและเทคโนโลยีอีสเทิร์น
  • พนมพร ช่วงชิง คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยการจัดการและเทคโนโลยีอีสเทิร์น

คำสำคัญ:

ความรู้และความเข้าใจดิจิทัล, คุณภาพการศึกษา, ผู้บริหารสถานศึกษา

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความรู้และความเข้าใจดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อคุณภาพการศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอำนาจเจริญ โดยเป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ เครื่องมือในการวิจัย คือ แบบสอบถาม กลุ่มตัวอย่างเป็น คือ ผู้บริหารและครู จำนวน 400 คน ได้มาจากการสุ่มตัวอย่างแบบง่าย และการสุ่มตัวอย่างแบบก้อนหิมะ เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณ

ผลการวิจัย พบว่าความรู้และความเข้าใจดิจิทัลของผู้บริหารในด้านทักษะการวิพากษ์ ทักษะข้อมูลและทักษะความปลอดภัยของอุปกรณ์มีอิทธิพลพยากรณ์คุณภาพการศึกษาอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 ดังนั้น ผู้บริหารสถานศึกษาต้องพัฒนาครูในด้านทักษะการวิพากย์ ทักษะข้อมูล ทักษะความปลอดภัยในอุปกรณ์ เพื่อเสริมสร้างความรู้และความเข้าใจดิจิทัลและคุณภาพการศึกษา

Downloads

Download data is not yet available.

เอกสารอ้างอิง

กัญญ์สิริ จันทร์เจริญ. (2554). บทที่ 5 การกำหนดประชากรและกลุ่มตัวอย่าง. สืบค้นจากhttps://www.ict.up.ac.th/surinthips/ResearchMethodology_2554/เอกสารเพิ่มเติม/การกำหนดประชากรและกลุ่มตัวอย่าง.PDF

ประสพชัย พสุนนท์. (2558). ความเที่ยงตรงของแบบสอบถามสําหรับงานวิจัยทางสังคมศาสตร์. วารสารสังคมศาสตร์มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 18(1), 380-381.

พรชนิตว์ ลีนาราช. (2560). ทักษะการรู้ดิจิทัลเพื่อพัฒนาคุณภาพการเรียนรู้. วารสารห้องสมุดสมาคม ห้องสมุดแห่งประเทศไทย, 61(2). 76-92.

ยุทธ ไกยวรรณ์. (2556). การวิเคราะห์สถิติหลายตัวแปรสำหรับงานวิจัย. กรุงเทพฯ : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

รัตนลักษณ์ สุวรรณพงษ์, บุษกร สุขแสน และธนกฤต ทุริสุทธิ์. (2563). รูปแบบการพัฒนาทักษะนักเรียนในศตวรรษที่ 21 ระดับประถมศึกษา. วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 5(2), 403-420.

วีระศักดิ์ จินารัตน์. (2564). มาตรฐานงานวิจัยเชิงปริมาณและการพัฒนา. อุบลราชธานี: ยงสวัสดิ์ อินเตอร์กรุ๊ป จำกัด.

สมบัติ ท้ายเรือคำ. (2551). ระเบียบวิธีวิจัยสำหรับมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์. กาฬสินธุ์: ประสานการพิมพ์

สุพรรณ ฟู่เจริญ. (2557). การคัดลอกผลงานตนเอง (Self Plagiarism). วารสารเทคนิคการแพทย์และกายภาพบำบัด. 26(3), 209-210.

Agina-Obu, R. & Okwu, E. (2023). Impact of Digital Literacy on University Students' Use of Digital Resources in Nigeria. Asian Journal of Information Science and Technology. 13(2), 60-65.

Al-Qaysi, N., Mohamad-Nordin, N. & Al-Emran, M. (2020). Employing the technology acceptance model in social media: A systematic review. In Education and Information Technologies. Education and Information Technologies. 25(6), 4961–5002.

Aturupane, H., Glewwe, P. & Wisniewski, S. (2013). The impact of school quality, socioeconomic factors, and child health on students’ academic performance: evidence from Sri Lankan primary schools. Education Economics, 21(1), 2–37.

Barkah, A., Hartono, M. E., Santosa, E. P. & Sirat, M. M. P. (2021). Infestation Level of Gastrointestinal Helminth in Swamp Buffalo(Bubalus bubalis Linn.) in Jati Agung District Lampung Selatan Regency. JITP. 9(1), 1-18.

Burchinal, M., Magnuson, K., Powell, D. & Hong, S. S. (2015). Early childcare and education. Handbook of child psychology and developmental science, 4(1), 223-267.

Cochrane, R. (2021). A Case Study Examining Japanese University Students' Digital Literacy and Perceptions of Digital Tools for Academic English Learning. Lancaster University (United Kingdom).

Furqon, M., Sinaga, P., Liliasari, L. & Riza, L.S. (2024). The Impact of Learning Management System (LMS) Usage on Students. TEM Journal, 12(2), 1082-1089.

Garira, E. (2020). A Proposed Unified Conceptual Framework for Quality of Education in Schools. SAGE Open, 10(1), 215-244.

Gong, S., Sun, Z., Wang, B. & Yu, Z. (2024). Could Digital Literacy Contribute to the Improvement of Green Production Efficiency in Agriculture? SAGE Open, 14(1). 1-18.

Gupta, N. & Vrat, P. (2019). An evaluation of alternative business excellence models using AHP. J Adv Manag Res. 17(2), 305–331.

Habib, M. M. & Hasan, I. (2019). Supply Chain Management (SCM)—Is It Value Addition towards Academia? IOP Conference Series: Materials Science and Engineering, 528(1). IOP Publishing, 2019.

Kagoda, A. M. & Ezati, B. A. (2013). Contribution of primary teacher education curriculum to quality primary education in Uganda. Problems of Education in the 21st Century, 52(1), 35-47.

Kaeophanuek, S., Na-Songkhla, J. & Nilsook, P. (2019). A learning process model to enhance digital literacy using critical inquiry through digital storytelling (CIDST). International Journal of Emerging Technologies in Learning (Online), 14(3), 22-37.

Khumaeroh, I. D. & Mayuni, I. (2021). Upgrading Students' Reading Skills through Digital Literacy Practices. Social Science. 4(4), 1065-1073.

Mukhtar, A. M. (2015). Factors Associated with Antenatal and Delivery Care in Sudan: Analysis of the 2010 Sudan Household Survey. BMC Health Services Research, 15(1), 2-9.

Rodríguez-de-Dios, I. & Igartua, J. J. (2016). Skills of Digital Literacy to Address the Risks of Interactive Communication. JITR, 9(1), 54-64.

Soifah, U., Jana, P. & Pratolo, B. W. (2021). Unlocking digital literacy practices of EFL teachers. Journal of Physics: Conference Series, 1823(1). IOP Publishing.

Sverdlik, N. (2012). The content of internal conflicts: A personal values perspective. European Journal of Personality, 26(1), 30–44.

Taro Yamane. (1973). Statistics: an introductory analysis. New York: Harper & Row.

Traverso, A., Parmigiani, D. & Pennazio, V. (2014). Mobile devices and development of learning strategies. ATEE Annual Conference "Transi- tions in Teacher Education and Professional Identities, 69-80.

UNESCO. (2021). Media and Information Literacy. Framework and action plan. Paris: UNESCO.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2025-12-19