การวิเคราะห์ปัจจัยเชิงสาเหตุและกลยุทธ์เพื่อเสริมสร้างความได้เปรียบทางการแข่งขันของวิสาหกิจชุมชนกลุ่มทอผ้าบ้านซาวหลวง จังหวัดน่าน
คำสำคัญ:
ปัจจัยเชิงสาเหตุ, กลยุทธ์, ความได้เปรียบทางการแข่งขันบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์ปัจจัยเชิงสาเหตุภายในและภายนอกที่มีผลต่อการกำหนดกลยุทธ์ และประเมินความสามารถในการสร้างความได้เปรียบทางการแข่งขัน และเพื่อเสนอข้อเสนอแนะเชิงนโยบายด้านองค์ความรู้ในการสร้างความได้เปรียบทางการแข่งขันของวิสาหกิจชุมชนกลุ่มทอผ้าบ้านซาวหลวง จังหวัดน่าน โดยมุ่งเติมเต็มช่องว่างทางองค์ความรู้เชิงบริบท ใช้วิธีวิจัยแบบผสมผสาน ทั้งการวิจัยเชิงคุณภาพผ่านการสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้างและการวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม ร่วมกับการวิจัยเชิงปริมาณผ่านแบบสอบถาม และใช้การวิเคราะห์ SWOT ควบคู่กับสถิติเชิงพรรณนาเพื่อสังเคราะห์ผลการศึกษา
ผลการศึกษาพบว่า ปัจจัยเชิงสาเหตุนำไปสู่การกำหนดกลยุทธ์ 4 ด้าน ได้แก่ กลยุทธ์เชิงรุกที่มุ่งพัฒนาเอกลักษณ์และคุณค่าทางวัฒนธรรม กลยุทธ์เชิงรับที่เน้นการพัฒนาทรัพยากรบุคคลและการจัดการการผลิต กลยุทธ์เชิงป้องกันที่มุ่งสร้างความแตกต่างในตลาด และกลยุทธ์เชิงแก้ไขที่เน้นการพัฒนาทรัพยากรบุคคลและการใช้เทคโนโลยี กลยุทธ์เหล่านี้สอดคล้องกับแนวคิดการสร้างความแตกต่างของ Porter ในปี ค.ศ. 1985 ทั้งนี้พบว่า ความได้เปรียบทางการแข่งขันด้านการสร้างความแตกต่างมีค่าเฉลี่ยสูงที่สุด จุดแข็งคือการบูรณาการเอกลักษณ์วัฒนธรรมเข้ากับการจัดการห่วงโซ่คุณค่าอย่างมีประสิทธิภาพ โดยมีข้อเสนอแนะเชิงนโยบายที่สำคัญ ได้แก่ การเสริมสร้างการเล่าเรื่องเกี่ยวกับลวดลายผ้าและพัฒนาทักษะด้านดิจิทัล มาร์เก็ตติ้งเพื่อความยั่งยืน
Downloads
เอกสารอ้างอิง
ธนวัฒน์ ยวงสุวรรณ. (2558). แนวทางการพัฒนาอาชีพทอผ้าของชาวไทลื้อ บ้านแม่สาบ อำเภอสะเมิง จังหวัดเชียงใหม่. การค้นคว้าแบบอิสระ (ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาอาชีวศึกษา). มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
ธันย์นิชา วิโรจน์รุจน์. (2563). การจัดการเชิงกลยุทธ์ของผลิตภัณฑ์ผ้าทอบนพื้นฐานเศรษฐกิจสร้างสรรค์. วารสารปัญญาภิวัฒน์, 12(3), 134–146.
บุญเกียรติ การะเวกพันธุ์. (2561). หลักสูตรเศรษฐกิจ การเมืองและการปกครอง. (วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขารัฐประศาสนศาสตร์), มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
ยุพาภรณ์ ชัยเสนา, อนันตพร พุทธัสสะ, และฉัตรรัชดา วิโรจน์รัตน์. (2565). การพัฒนากลยุทธ์การบริหารจัดการเพื่อสร้างความได้เปรียบทางการแข่งขันของวิสาหกิจชุมชนกลุ่มทอผ้า บ้านกุดหว้า จังหวัดกาฬสินธุ์. วารสารศิลปศาสตร์และวิทยาการจัดการ, 9(1), 50-65.
ระบบสารสนเทศศูนย์อนุรักษ์ผ้าไหม กรมหม่อนไหม.(ม.ป.ป). ซิ่นเมืองน่าน. สืบค้นจาก https://qsds.go.th/silkcotton/k_27.php
วรินทร์ธร ธรสารสมบัติ. (2560). กลยุทธ์สินค้าวิสาหกิจชุมชนของผู้ประกอบการเขตอำเภออัมพวาจังหวัดสมุทรสงคราม. วารสารนวัตกรรมการจัดการภาครัฐและภาคเอกชน, 5(2), 27-41.
วสุธิดา นักเกษม และประสพชัย พสุนนท์. (2561). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการสร้างความได้เปรียบทางการแข่งขันของผู้ประกอบการธุรกิจบริการ ในเขตกรุงเทพมหานคร. Veridian E-Journal Silpakorn University, 11(1), 2148-2167.
สรสินธุ์ ฉายสินสอน. (2567). การจัดการเชิงกลยุทธ์เพื่อพัฒนาวิสาหกิจชุมชนภายใต้เป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน (SDGs). วารสารสมาคมนักวิจัย, 29(1), 98-116.
องค์การบริหารการพัฒนาพื้นที่พิเศษ เพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน. (2566). แอ่วบ้านซาวหลวง ยลงานฝีมือชั้นเลิศ ผ้าทอบ่อสวก @น่าน. สืบค้นจาก https://www.dasta.or.th/th/article/2698
อริย์ธัช อักษรทับ, อิสรี แพทย์เจริญ, ชาญวิทย์ จาตุประยูร และวุฒิพงษ์ ฉั่วตระกูล. (2564). การถอดบทเรียนเพื่อพัฒนา กลยุทธ์การบริหารจัดการวิสาหกิจชุมชนแปรรูปลำไยเนื้อสีทอง ตำบลบ้านธิ อำเภอบ้านธิ จังหวัดลำพูน. วารสารสุทธิปริทัศน์, 35(3), 44-61.
อุทัยทิพย์ เจี่ยวิวรรธน์กุล. (2558). การวิจัยเชิงปฏิบัติการอย่างมีส่วนร่วม : แนวคิด หลักการและบทเรียน. กรุงเทพมหานคร. บริษัท พี.เอ.ลีฟวิ่ง จำกัด.
Disrupt Ignite. (ม.ป.ป.) TOWS Matrix วิเคราะห์กลยุทธ์องค์กรเสริมศักยภาพทางธุรกิจ. สืบค้นจากhttps://www.disruptignite.com/blog/tows-matrix
Nunnally, J. C. & Bernstein, I. H. (1994). Psychometric theory (3rd ed.). McGraw-Hill.
Porter, M. E. (1985). Competitive advantage: Creating and sustaining superior performance. New York: Free Press.
Rovinelli, R. J. & Hambleton, R. K. (1977). On the use of content specialists in the assessment of criterion-referenced test item validity. Dutch Journal of Educational Research, 2(2), 49–60.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ประกาศลิขสิทธิ์
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารวิชาการมหาวิทยาลัยการจัดการและเทคโนโลยีอีสเทิร์น ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรง ซึ่งกองบรรณาธิการวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยหรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
บทความ ข้อมูล เนื้อหาหรือรูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิชาการมหาวิทยาลัยการจัดการและเทคโนโลยีอีสเทิร์น ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการมหาวิทยาลัยการจัดการและเทคโนโลยีอีสเทิร์น หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำข้อมูลทั้งหมดหรือบางส่วนไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารวิชาการมหาวิทยาลัยการจัดการและเทคโนโลยีอีสเทิร์นก่อนเท่านั้น
