หลักนิติธรรมกับการบริหารงานภาครัฐในยุคดิจิทัล
คำสำคัญ:
หลักนิติธรรม, การบริหารภาครัฐ, รัฐบาลดิจิทัล, ความโปร่งใสบทคัดย่อ
งานวิจัยฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาผลกระทบของการบริหารภาครัฐในยุคดิจิทัลต่อหลักนิติธรรมและ 2) เสนอแนวทางพัฒนาการบริหารภาครัฐให้สอดคล้องกับหลักนิติธรรม การศึกษานี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพที่ดำเนินการผ่านระเบียบวิธีวิจัยเชิงเอกสาร ประกอบด้วย กฎหมาย บทความวิชาการ เอกสารเชิงนโยบาย โดยการทบทวนวรรณกรรมและการคัดกรองเอกสารตามเกณฑ์ที่ตีพิมพ์ในช่วงปี พ.ศ. 2559-2568 วิเคราะห์ข้อมูลในเชิงเนื้อหาร่วมกับแนวคิดและทฤษฎีที่เกี่ยวข้อง
ผลการศึกษาพบว่า การนำเทคโนโลยีดิจิทัลมาใช้ในการบริหารงานภาครัฐส่งผลกระทบต่อหลักนิติธรรมทั้งในมิติเชิงบวกและเชิงลบ ในเชิงบวกพบว่าการใช้ระบบรัฐบาลอิเล็กทรอนิกส์ช่วยเพิ่มความโปร่งใส ลดขั้นตอนการทุจริตและสนับสนุนการตรวจสอบได้ อย่างไรก็ตาม ในเชิงลบพบว่าเทคโนโลยีเหล่านี้ก่อให้เกิดความท้าทายหลายประการ ได้แก่ การใช้ปัญญาประดิษฐ์ก่อให้เกิดความเสี่ยงต่ออคติและความไม่โปร่งใสของระบบ การใช้ข้อมูลขนาดใหญ่เสี่ยงต่อการละเมิดสิทธิและเสรีภาพส่วนบุคคลและการให้บริการผ่านแพลตฟอร์มดิจิทัลสะท้อนให้เห็นถึงปัญหาความเหลื่อมล้ำทางดิจิทัลในการเข้าถึงบริการของรัฐ จากการอภิปรายผลชี้ให้เห็นว่า การบริหารภาครัฐจะธำรงหลักนิติธรรมไว้ได้เมื่อมีการเทคโนโลยีมาบูรณาการร่วมกับกฎหมาย ดังนั้น ภาครัฐจึงควรเร่งพัฒนากฎหมายและกลไกกำกับดูแล ออกแบบระบบที่ยึดการปกป้องสิทธิส่วนบุคคลตั้งแต่ต้น ตลอดจนส่งเสริมทักษะทางดิจิทัลเพื่อลดความเหลื่อมล้ำในสังคม
Downloads
เอกสารอ้างอิง
กฤษฎา ฉิมพลีวัฒน์. (2568). การประยุกต์ใช้หลักนิติธรรมและธรรมาภิบาลเพื่อการพัฒนาวิทยาลัยชุมชนอย่างยั่งยืน. วารสารสังคมพัฒนศาสตร์, 8(1), 60–73.
ฐิติพรรณ ธนานันต์วาณิช. (2568). การจัดการภาครัฐในยุคดิจิทัล : แนวทางและความท้าทาย. วารสารพุทธนวัตกรรมและการจัดการ, 8(4), 293-305.
ภัคพงศ์ พงษ์เภตรา. (ม.ป.ป.). การให้ความคุ้มครองตามหลักสิทธิมนุษยชนในการแสดงออกซึ่งความคิดเห็นผ่านสื่อออนไลน์. หลักสูตรหลักนิติธรรมเพื่อประชาธิปไตย รุ่นที่ ๔. วิทยาลัยรัฐธรรมนูญ สำนักงานศาลรัฐธรรมนูญ.
ธรินด์ เลิศสุขีเกษม. (2565). การปรับตัวขององค์การภาครัฐสู่รัฐบาลดิจิทัล: ศึกษากรณีการปรับตัวของกระทรวงการต่างประเทศสู่การเป็นรัฐบาลดิจิทัลตามกรอบของแผนพัฒนารัฐบาลดิจิทัลของประเทศไทย ปี พ.ศ. 2563-2565. (สารนิพนธ์ หลักสูตรปริญญารัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต). คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เปรมฤดี เพ็ชรกูล. (2567). โครงการ “ขับเคลื่อนและพัฒนาการเสริมสร้างหลักนิติธรรม”. (รายงานฉบับสมบูรณ์). คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
รพีพัฒน์ พรหมจันทร์. (2568). นวัตกรรมการบริหารงานของภาครัฐในยุคดิจิทัล. วารสารรัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา, 8(3), 184–194.
อดิเทพ อุยยะพัฒน์. (2565). หลักนิติธรรมตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย. สืบค้นเมื่อวันที่ 1 เมษายน 2569, จาก https://occ_th.constitutionalcourt.or.th/article_detail/หลักนิติธรรมตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
Aristotle. (1995). Politics. Oxford: Oxford University Press.
European Commission. (2020). White paper on artificial intelligence: A European approach to excellence and trust. Retrieved from https://commission.europa.eu/publications/white-paper-artificial-intelligence-european-approach-excellence-and-trust_en
Hood, C. (1991). A public management for all seasons?. Public Administration, 69(1), 3–19.
OECD. (2020). The OECD digital government policy framework: Six dimensions of a digital government. Paris: OECD Publishing.
United Nations. (2022). United Nations E-Government Survey 2022: The future of digital government. New York: United Nations.
Van Dijk, J. (2020). The digital divide. Cambridge: Polity Press.
World Bank. (2021). World development report 2021: Data for better lives. Washington, DC: World Bank.
World Justice Project. (2023). Rule of law index 2023. Washington, DC: World Justice Project.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยการจัดการและเทคโนโลยีอีสเทิร์น

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ประกาศลิขสิทธิ์
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารวิชาการมหาวิทยาลัยการจัดการและเทคโนโลยีอีสเทิร์น ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรง ซึ่งกองบรรณาธิการวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยหรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
บทความ ข้อมูล เนื้อหาหรือรูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิชาการมหาวิทยาลัยการจัดการและเทคโนโลยีอีสเทิร์น ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการมหาวิทยาลัยการจัดการและเทคโนโลยีอีสเทิร์น หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำข้อมูลทั้งหมดหรือบางส่วนไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารวิชาการมหาวิทยาลัยการจัดการและเทคโนโลยีอีสเทิร์นก่อนเท่านั้น
