การพัฒนาเชิงพื้นที่แบบมีส่วนร่วมของประชาชนตำบลบึงกาสาม อำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้เป็นผลจากการวิจัยเพื่อการพัฒนาเชิงพื้นที่ ภายใต้ความร่วมมือระหว่างตำบลบึงกาสามกับมหาวิทยาลัยราชภัฎวไลยอลงกรณ์ในพระบรมราชูปถัมภ์ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาความต้องการของประชาชนชาวตำบลบึงกาสาม และสภาพแวดล้อมของตำบลบึงกาสาม 2) กำหนดเป้าหมายและแนวทางการพัฒนาตำบลบึงกาสามอย่างยั่งยืน และสอดคล้องกับความต้องการและสภาพแวดล้อมของตำบลบึงกาสาม คณะผู้วิจัยได้ใช้วิธีการวิจัยเชิงปฏิบัติการอย่างมีส่วนร่วม สำรวจข้อมูลสภาพแวดล้อมของตำบล เพื่อวิเคราะห์ตามแนวทางตาราง TOWS (TOWS matrix) ผลการวิจัยทำให้พบว่าตำบลควรจะใช้โอกาส (การได้รับการสนับสนุนเป็นอย่างดีจากหน่วยงานภายนอก) และจุดแข็งของตำบล (การมีผลิตภัณฑ์ที่ผลิตได้โดยชุมชนเอง) ที่เหมาะแก่การต่อยอดให้เกิดประโยชน์มากยิ่งขึ้น และได้นำไปกำหนดเป็นแผนการดำเนินงานและพัฒนาวิสาหกิจชุมชนตำบลบึงกาสาม ในกรอบระยะเวลา 4 ปี พร้อมทั้งตัวชี้วัดที่สำคัญ ได้แก่ การทำความเข้าใจกับประชาชนเกี่ยวกับการจัดตั้งวิสาหกิจชุมชน การส่งเสริมและจัดจำหน่ายผลิตภัณฑ์ใหม่ของชุมชน และการถอดบทเรียนจากการบริหารจัดการวิสาหกิจชุมชน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ลิขสิทธิ์บทความวิจัยที่ได้รับการตีพิมพ์เผยแพร่ในวารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ วไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ ถือเป็นกรรมสิทธิ์ของคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ ห้ามนำข้อความทั้งหมดหรือบางส่วนไปพิมพ์ซ้ำ เว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากมหาวิทยาลัยเป็นลายลักษณ์อักษร
ความรับผิดชอบ เนื้อหาต้นฉบับที่ปรากฏในวารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ วไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ เป็นความรับผิดชอบของผู้นิพนธ์บทความหรือผู้เขียนเอง ทั้งนี้ไม่รวมความผิดพลาดอันเกิดจากเทคนิคการพิมพ์
เอกสารอ้างอิง
กิตติ สัจจาวัฒนา. (2560). งานวิจัยเพื่อพัฒนาเชิงพื้นที่. วารสารวิจัยเพื่อพัฒนาเชิงพื้นที่, 9(1), 3-7.
เจด็จ คชฤทธิ์ และ หทัยรัตน์ อ่วมน้อย. (2565). เครื่องมือศึกษาชุมชน: ตัวอย่างและข้อสังเกตจากประสบการณ์ทำงานภาคสนาม. มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ วไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์, 17(2), 11-22.
ตนุยา เพชรสง, ชมพูนุช จิตติถาวร, และ ผกามาศ ชัยรัตน์. (2565). ศักยภาพการท่องเที่ยวจังหวัดพัทลุง. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ, 14(1), 101-114.
มนตรี สังข์ทอง. (2560). รูปแบบการประเมินภายในเพื่อขับเคลื่อนงานวิจัยเพื่อพัฒนาเชิงพื้นที่. วารสารการวิจัยเพื่อการพัฒนาเชิงพื้นที่, 9(4), 234-241.
วุฒิชัย สายบุญจวง และ สมทรง บรรจงธิติทานต์. (2564). การพัฒนากลุ่มอาชีพแบบมีส่วนร่วมสู่กลุ่มวิสาหกิจชุมชนตำบลบ้านแก้ง อำเภอเมืองสระแก้ว จังหวัดสระแก้ว. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์
วไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์, 16(2), 91-104.
ศันสนีย์ กระจ่างโฉม, กรวรรณ สังขกร, และ นิเวศน์ พูนสุขเจริญ. (2564). กลยุทธ์การปรับตัวของภาคการท่องเที่ยวในภาคเหนือตอนบนภายใต้วิกฤติการณ์การระบาดโควิด-19. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยหอการค้าไทย มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 41(1), 1-20.
Aboud, A., & Sahinli, M. A. (2019). SWOT and TOWS analysis: an applicatoin to cocoa in Ghana. Scientific Papers Series Management, Economic Engineering in Agriculture and Rural Development, 19(1), 13.
Boonpienpon, N., & Wongwiwattana, B. (2019). MICE Business: Strategy Formation Using SWOT Analysis and TOWS Matrix Case Study: Strategy Formation for MICE Business in terms of Conventions and Exhibitions in Thailand. Humanities, Social Sciences and arts, 12(6), 2654-2670.
Dalic, I., Stevic, Z., Atejevic, J., Turskis, Z., Zavadskas, E. K., & Mardani, A. (2021). A Novel Integrated MCDM-SWOT-TOWS Models for the Strategies Decision Analysis in Transportation Company. Mechanical Engireering, 19(3), 401-422.
Hamdan, M. K., & Hameed, S. (2021). Sustainable Empowerment as a Tool to Activate Brownfield. Iraqi Journal of Science, 66, 259-266.
Rosen, J., & Painter, G. (2019). From Citizen Control to Co-Production. Journal of the American Planning Association, 85(3), 335-347.
Serbeh, R., Adjei, O.-W., & Forkuor, D. (2022). Motivating for participating in Community Development in Rural and Urban Ghana. African Geographical Review, 22, 1-17.
