การศึกษานโยบายการต่อต้านอิสลามของรัฐบาลโซเวียตในคาซัคสถานในปี ค.ศ. 1917-1941 ผ่านแนวคิดการสื่อสารทางการเมือง
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยดังกล่าวมีวัตถุประสงค์ในการศึกษาลักษณะทางการเมืองของสหภาพโซเวียตที่มีต่ออิสลามและผู้ศรัทธาชาวคาซัคในช่วงการเปลี่ยนแปลงการปกครองและวิเคราะห์กระบวนการสื่อสารทางการเมืองของสหภาพโซเวียตในการต่อต้านอิสลามในคาซัคสถานระหว่างปี ค.ศ. 1917-1941 เน้นการวิจัยคุณภาพเชิงเอกสาร และวิเคราะห์ข้อมูลผ่านแนวคิดการสื่อสารของเอเวอร์เรทท์ เอ็ม โรเจอร์ ผลการศึกษาพบว่า ลักษณะทางเมืองของสหภาพโซเวียตที่มีต่ออิสลามและผู้ศรัทธาชาวคาซัคในช่วงระหว่าง ค.ศ. 1917-1928 เน้นความประนีประนอม และการรักษาวัฒนธรรมความเชื่ออิสลามในสังคมคาซัคสถานในช่วงแรก หลีกเลี่ยงการปะทะเพื่อการได้รับการสนับสนุนจากชาวคาซัค กระบวนการของการสื่อสารทางการเมืองของภาครัฐที่มีต่ออิสลามในคาซัคสถานช่วง ค.ศ. 1929-1941 ประกอบด้วย 1) ผู้ส่งสาร: ภาครัฐของโซเวียต สหภาพนักต่อสู้อเทวนิยมแห่งคาซัคสถาน สหภาพโคชชี่ องค์กรการต่อต้านศาสนา 2) สาร: การมีเนื้อหาด้านการเป็นปรปักษ์ต่อความเป็นโซเวียต การลดศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ การส่งเสริมระบบนายทุน และการเน้นหลักคำสอนที่เป็นอันตรายต่อโซเวียต 3) สื่อและช่องทาง: เอกสารทางการ หนังสือพิมพ์ “Bezbozhnik” วารสาร “Bezbozhnik” วารสาร “Antireligioznik” ช่องทางด้านวิชาการ และการใช้สโลแกน 4) ผู้รับสาร: ชาวคาซัคที่นับถือศาสนาอิสลามในคาซัคสถาน 5) ผลกระทบ: ผู้คนคาซัคส่วนใหญ่ยังคงมีความศรัทธาต่ออิสลามและดำเนินชีวิตประจำวันตามหลักของศาสนาต่อไป 6) ผลย้อนกลับ: ภาครัฐตระหนักว่านโยบายการต่อต้านศาสนาเพื่อเปลี่ยนความเชื่อของผู้คนไม่เกิดประสิทธิผลจากการไม่ได้รับความร่วมมือจากคนท้องถิ่นในคาซัค งานวิจัยดังกล่าวทำให้เห็นถึงความสำคัญของศาสนาอิสลามในคาซัคสถาน องค์กรต่าง ๆ ของไทยจึงควรมีการพัฒนารูปแบบความสัมพันธ์ทางวัฒนธรรมโดยเฉพาะในกรอบความร่วมมือทางศาสนาอิสลามในบริบททวิภาคีกับคาซัคสถานมากขึ้น
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ลิขสิทธิ์บทความวิจัยที่ได้รับการตีพิมพ์เผยแพร่ในวารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ วไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ ถือเป็นกรรมสิทธิ์ของคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ ห้ามนำข้อความทั้งหมดหรือบางส่วนไปพิมพ์ซ้ำ เว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากมหาวิทยาลัยเป็นลายลักษณ์อักษร
ความรับผิดชอบ เนื้อหาต้นฉบับที่ปรากฏในวารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ วไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ เป็นความรับผิดชอบของผู้นิพนธ์บทความหรือผู้เขียนเอง ทั้งนี้ไม่รวมความผิดพลาดอันเกิดจากเทคนิคการพิมพ์
เอกสารอ้างอิง
นันทพร วงษ์เชษฐา. (2565). การสื่อสารทางการเมือง: มิติตะวันตก. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัย ธรรมศาสตร์.
ยุทธพร อิสรชัย. (2559). แนวคิดการสื่อสารทางการเมือง. เอกสารประกอบการสอน หน่วยที่ 8. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
หอมหวล บัวระภา. (2555). พระพุทธศาสนาลาวภายใต้อุดมการณ์สังคมนิยม 2518-2533. วารสารมนุษยศาสตร์สังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น. 29(1), 186-216.
อิมรอน ซาเหาะ และ ยาสมิน ซัตตาร์. (2559). แนวคิดสันติภาพและการจัดการความขัดแย้งในอิสลาม.
Kasetsart Journal of Social Sciences. 37, 333-344.
Cornell, S. E., Starr, S. F. & Tucker J. (2018). Religion and the Secular State in Kazakhstan. Washington DC: Central Asia-Caucasus Institute and Silk Road Studies Program
Easton, D. (1965). A system analysis of political life. New York: John Wiley.
Marx Engels Archive. (n.d.). Karl Marx: Economic and Philosophic Manu-scripts of 1844. https://www.marxists.org/archive/marx/works/1844/manuscripts/comm.htm
Quelquejay, C. (1959). Anti-Islamic Propaganda in Kazakhstan since 1953. Middle East Journal. 13(3), 319-327.
Rogers, E. M. (1973). Communication Strategies for Family Planning. New York: Free Press.
Siebert, F. S., Peterson, T & Schramm W. (1963). Four Theories of the Press: The Authoritarian, Libertarian, Social Responsibility, and Soviet Communist Concepts of What the Press Should Be and Do. Illinois: University of Illinois Press.
World Population Review. (2023). Religion by Country 2023. https://worldpopulation review.com/country-rankings/religion-by-country
Qazcontent. (2021). Ислам в Казахстане. https://e-history.kz/ru/news/show/32645
Айталы, А.А. (2020). Традиационный казахский ислам и советский атеизм. Социально-гуманитарные знания, 267-277.
Алпыспаева, Г. А., Бекмаганбетов, О. & Байгошкарова М. (2022). Деятельность Союза воинствующих безбожников в Казахстане в 1920-1930 годы. Turkic Studies Journal. 3, 44-57.
Алпыспаеваа, Г. А. & Жуманб, Г. (2022). Исламский дискурс в государственно-конфессиональной политике советской власти в Казахстане в 1920-1930-е гг. Вестник Евразийского национального университета имени Л. Н. Гумилева. Серия: Исторические науки. Философия. Религиоведение. 1(138), 7-24.
Балапанова, А. С. и Асан, А. Т. (2012). Ислам в Казахстане. Современные тренды. Вестник, Серия "Философия, Культурология, Политология". 1(38), 18-24.
Березин, М. А. (2022). "Штурм небес": деятельность союза воинствующих безбожников в северном Казахстане в предвоенные годы. Церковь. богословие. история. 3, 104-114.
Викторова, П. (2022). Как изменилось количество верующих в Казахстане. https://cabar.asia/ru/kak-izmenilos-kolichestvo-veruyushhih-v-kazahstane
Жанбосинова, А.С. (2012). Религиозная политика: ислам и советская власть. Народы и религии Евразии, 240-251.
Международный Фонд Исследования Тенгри. (2014). Верования казахского народа: языческие традиции и тенгрианство. https://tengrifund.ru/yazycheskie-tradicii-i-tengrianstvo.html
Мустафаева, А. А. (2012). Исторический обзор эволюции ислама в советском Казахстане. Вестник КазНУ. Серия востоковедения. 3(60), 31-35.
Мухтарова, Г. Д. (2007). Ислам в советском Казахстане (1917-1991 гг.). дис. ... д-ра ист. наук. Уральск.
Рысбекова, С.Т. (2014). Изменение религиозной политики государства в Казахстане (20-е годы ХХ века). Вестник Академии знаний. https://cyberleninka.ru/article/n/izmen enie-religioznoy-politiki-gosudarstva-v-kazahstane-20-e-gody-xx-veka
Сактаганова, З. Г. (2017). Советская модель государственной религиозной политики в
Казахстане и религиозная повседневность казахстанцев во второй половине ХХ
в. История повседневности, 60-76.
