ลักษณะภาษาที่ผิดกฏหมายของไทย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่ออธิบายลักษณะภาษาไทยใช้สื่อสารแล้วส่งผลให้ผู้ใช้ภาษามีความผิดตามกฎหมายของไทย ผลการศึกษาสรุปได้ว่า การใช้ภาษาเพื่อการสื่อสารให้สัมฤทธิผล ผู้ใช้ภาษาต้องเข้าใจภาษานั้นอย่างดี ไม่ใช้ภาษาผิดกฎหมาย คือภาษาใช้แล้วเกิดการลดคุณค่าของผู้อื่น ส่งผลให้ผู้นั้นเสื่อมเสียงชื่อเสียง องค์ประกอบของการใช้ภาษาผิดกฎหมาย ประกอบด้วย ผู้ส่งสารมีเจตนาอย่างสำนึกรู้ที่จะสื่อสารความรู้ความคิดของตนผ่านสื่อไปยังผู้รับสาร เมื่อผู้รับสารตีความแล้วแสดงปฏิกิริยาตอบกลับไปยังผู้ส่งสาร หากทั้งสองฝ่ายไม่มีคุณธรรม เกิดสื่อสารการล่วงละเมิด ก็เป็นการผิดกฎหมายทั้งทางอาญาและแพ่ง หน่วยภาษาใช้สื่อสารแล้วผิดกฎหมายเป็นข้อความ ประโยคและวลี หรือถ้อยคำและคำก็ได้ มีความหมายตรงหรือความหมายแฝง หากหน่วยภาษาเข้าองค์ประกอบของการใช้ภาษาผิดกฎหมาย หมายความว่าผู้ใช้ภาษาได้กระทำผิดตามกฎหมายในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ หรือประมวลกฎหมายอาญา
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ลิขสิทธิ์ของบทความเป็นของวารสาร การพิมพ์ซ้ำจะต้องได้ร้บการอนุญาตจากบรรณาธิการวารสาร
เอกสารอ้างอิง
Ananthrawan, C. (2005). Using Legal Language (Police, Prosecutors, Lawyers, Judges). Bangkok: Chulalongkorn University Press. (In Thai)
Bunthip, B. (2018). Principles of Using Words for Communication. Thai Language for Communication, Units 1-7 (pp. 3-1-3-46) (4th ed.). Nonthaburi: Sukhothai Thammathirat Open University Press. (In Thai)
Chansiri, S. (2022). Sedition Law: Study on Section 116 (3) of Criminal Law. Bangkok: Faculty of Law, Thammasat University. (In Thai)
Deepadung, S. (2006). Introduction to Pragmatics. Nakhon Pathom: Institute of Language and Culture for Rural Development, Mahidol University. (In Thai)
Direkudomsak, W. (2024). Bizarre Criminal Law. Bangkok: Saengjan. (In Thai)
Hiranpradit, P. (2013). Using Thai Language in Government Circles (5th ed.). Bangkok: Expernet. (In Thai)
King Rama V. (1920).Composing of 3 Proverbial Poems. Bangkok: Sophonphiphattanakorn Printing House. (In Thai)
Kraiwichian, T. (2023). Thai Legal Language (13th ed.). Bangkok: Thammasat University Press. (In Thai)
Minakanit. T.& Bummi, R. (2024). Criminal Code Reference Edition (49th ed.). Bangkok: Winyuchon. (In Thai)
Phanthumetha, N. (1996). Characteristics of Thai language. Thai Studies, Units 1-7 (4th ed.). Nonthaburi: Sukhothai Thammathirat Open University Press. (In Thai)
Phanthumetha, N. (1997). Consider Language 1. Bangkok: Department of Academic Affairs, Ministry of Education. (In Thai)
Royal Academy. (2013). Royal Institute Dictionary, AD 2011 (2nd ed.). Bangkok: Royal Academy. (In Thai)
Royal Academy. (2017). Linguistics Dictionary (General Linguistics). Bangkok: Royal Academy. (In Thai)
Saenguthai, Y. (2023). Explanation of Criminal Law (7th ed.). Bangkok: Winyuchon. (In Thai)
Sebeok, T.A. (ed.). (1960). Style in Language. New York: Technology Press of Massachusetts Institute of Technology and John & Wiley Sons.
Setthabut, S. (1995). Reversibility of Language. Bangkok: Phujatkarn. (In Thai)
Sothanasathian, S. (2013). Communication Theories (4th ed.). Bangkok: Thammasat University Printing House. (In Thai)
Sottiphan, S. (2023). Explanation of Law on Tort, Management of Unlawful Work and Undue Profits (12th ed.). Bangkok: Winyuchon. (In Thai)
Sriyabhaya, W. (2013). Epithets Referring to Characters in Thai Poetic Works. MANUSYA: Journal of Humanities, 16 (2), 68-77.
Sriyabhaya, W. (2014). Writing for Communication (2nd ed.). Bangkok: Chulalongkorn University Press. (In Thai)
Sriyabhaya, W. (2020). Paragraph and Discourse in Thai. Characteristics of Thai Language, Units 1-7 (pp. 6-1-6-82). Nonthaburi: Sukhothai Thammathirat Open University Press. (In Thai)
Thich Nhat Hanh. (2017). The Art of Communiacting. [Phrajit Jittasngwaro, trans]. Bangkok: Nation Books. (In Thai)
Tuaycharoen, P. (2004). Overview of Study of Phonetics and Linguistics (3rd ed.). Bangkok: Thammasat University Press. (In Thai)
Watjanasawat, K. (2019). Explanation of Criminal Law, Part 2 (11th ed.). Bangkok: Krung Siam Publishing. (In Thai)
